Uw gegevens. Uw keuze.

Als je alleen het noodzakelijke kiest, verzamelen we met cookies en vergelijkbare technologieën informatie over je apparaat en je gebruik van onze website. Deze hebben we nodig om je bijvoorbeeld een veilige login en basisfuncties zoals het winkelwagentje te kunnen bieden.

Als je overal mee instemt, kunnen we deze gegevens daarnaast gebruiken om je gepersonaliseerde aanbiedingen te tonen, onze website te verbeteren en gerichte advertenties te laten zien op onze eigen en andere websites of apps. Bepaalde gegevens kunnen hiervoor ook worden gedeeld met derden en advertentiepartners.

Shutterstock
Nieuws en trends

Apple Watch verslaat standaardzorg: Vier keer meer boezemfibrilleren gedetecteerd

Anna Sandner
26-1-2026
Vertaling: machinaal vertaald

Smartwatches met ECG-functie detecteren atriumfibrilleren bij oudere patiënten vier keer vaker dan standaardzorg. Dat blijkt uit een nieuw onderzoek: Succes hangt af van klinische workflows - en gaat gepaard met veel valse alarmen.

Smartwatches met optische polsmeting en ECG-functie, zoals de Apple Watch, kunnen atriumfibrilleren bij oudere risicopatiënten aanzienlijk vaker detecteren dan standaardzorg. In een nieuw onderzoek uit Nederland werd de diagnose ongeveer vier keer zo vaak gesteld in de smartwatchgroep - zij het met meer organisatorische inspanning om de metingen van de smartwatch te controleren en met typische beperkingen van de technologie (trefwoord: vals alarm).

Smartwatchscreening versus standaardzorg

In totaal namen 437 mensen van 65 jaar en ouder met een verhoogd risico op een beroerte deel aan het onderzoek. Hiervan werden er 219 willekeurig toegewezen aan de Apple Watch groep, terwijl de overige 218 standaardzorg kregen zonder smartwatch. Waarbij standaardzorg betekent dat de deelnemers alleen medisch advies inwinnen als dat nodig is en bij symptomen. De deelnemers in de smartwatchgroep droegen het horloge zes maanden lang dagelijks, gemiddeld twaalf uur per dag.

In het video-interview met JACC legt eerste auteur Nicole J. van Steijn uit dat het horloge werd geïntegreerd in een klinisch proces. Als de patiënten symptomen hadden of de smartwatch onregelmatigheden herkende, meldden ze dit aan de medische staf die hen verzorgde. Ingediende ECG's werden dan binnen 24 uur gecontroleerd. Deze interactie tussen het consumentenapparaat en de medische evaluatie was cruciaal om de wearable screening te laten werken.

Resultaten: meer diagnoses, zelfs zonder symptomen

Na zes maanden stelden de onderzoekers significant vaker atriumfibrilleren vast in de smartwatchgroep dan in de controlegroep: 21 tegenover vijf gevallen. Opvallend genoeg vertoonde 57 procent van de gedetecteerde gevallen in de smartwatchgroep geen symptomen. Deze patiënten zouden zich zonder screening waarschijnlijk niet hebben laten onderzoeken. In de standaardzorg werd de diagnose alleen gesteld bij symptomatische personen. Screening

Screening maakt dus vooral gevallen zichtbaar die anders onopgemerkt zouden blijven.

Wat betekent dit voor de zorg?

Atriumfibrilleren verhoogt het risico op een beroerte omdat het onregelmatige boezemritme bloedstolsels bevordert die zich naar de hersenen kunnen verplaatsen. Studieleider en cardioloog Michiel Winter legt uit: «Onze resultaten suggereren dat het risico op een beroerte kan worden verminderd door screening - ten gunste van de patiënten en het gezondheidszorgsysteem, onder andere door lagere kosten.»

Maar het risico op een beroerte kan ook worden verminderd door screening.

Het onderzoek laat echter ook zien dat de echte vooruitgang misschien minder in de smartwatch zelf zit dan in het versnellen van het diagnostische proces. Gestructureerde processen, duidelijke verantwoordelijkheden en snelle analyses zijn cruciaal. Dit werd gegarandeerd in de studie. Voor andere gezondheidszorgsystemen heeft screening alleen zin als de daaropvolgende opheldering betrouwbaar, snel en schaalbaar wordt georganiseerd.

Beperkingen en onbeantwoorde vragen

Eerst zijn valse alarmen een belangrijk probleem. In het onderzoek meldden de smartwatches bij 72 deelnemers een vermoeden van boezemfibrilleren, maar slechts 21 daarvan werden daadwerkelijk bevestigd. Een groot deel van de alarmen leidde tot aanvullende diagnostiek zonder dat het vermoeden uiteindelijk werd bevestigd. Om nog maar te zwijgen van de onnodige ongerustheid van de betrokkenen.

Ten tweede richtte het onderzoek zich op een duidelijk gedefinieerde hoogrisicogroep: 65-plussers met een verhoogd risico op een beroerte. Hieruit kunnen niet automatisch screeningsaanbevelingen worden afgeleid voor jongere of lagerrisicogroepen. Derde punt: het onderzoek had betrekking op een duidelijk gedefinieerde hoogrisicogroep: 65-plussers met een verhoogd risico op een beroerte.

Derde punt: het onderzoek heeft vooral gemeten hoe vaak atriumfibrilleren werd herkend en diagnostisch bevestigd. Of screening uiteindelijk beroertes voorkomt, moet nog blijken.

Omslagfoto: Shutterstock

103 mensen vinden dit artikel leuk


User Avatar
User Avatar

Wetenschapsredacteur en bioloog. Ik hou van dieren en ben gefascineerd door planten, hun mogelijkheden en alles wat je ermee kunt doen. Daarom is mijn favoriete plek altijd buiten - ergens in de natuur, het liefst in mijn wilde tuin.


Nieuws en trends

Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren

  • Nieuws en trends

    Zelf testosteron meten? Eli Health brengt speekseltest naar CES

    van Anna Sandner

  • Achtergrond

    Wearables kunnen Parkinson in een vroeg stadium opsporen

    van Anna Sandner

  • Achtergrond

    Nieuw onderzoek werpt licht op het voorkomen van nachtmerries

    van Anna Sandner

20 opmerkingen

Avatar
later