Uw gegevens. Uw keuze.

Als je alleen het noodzakelijke kiest, verzamelen we met cookies en vergelijkbare technologieën informatie over je apparaat en je gebruik van onze website. Deze hebben we nodig om je bijvoorbeeld een veilige login en basisfuncties zoals het winkelwagentje te kunnen bieden.

Als je overal mee instemt, kunnen we deze gegevens daarnaast gebruiken om je gepersonaliseerde aanbiedingen te tonen, onze website te verbeteren en gerichte advertenties te laten zien op onze eigen en andere websites of apps. Bepaalde gegevens kunnen hiervoor ook worden gedeeld met derden en advertentiepartners.

Shutterstock
Achtergrond

Chatcontrole op de rand van de afgrond: de EU laat zichzelf in de steek

Florian Bodoky
1-4-2026
Vertaling: machinaal vertaald

Vrijwillige chatcontrole in de EU is ten einde. Een mislukt compromis en een mislukte proceduretruc hebben tot het einde geleid.

Vanaf 4 april 2026 is het (tijdelijk) voorbij: Online platforms in de EU mogen dan niet langer privéberichten doorzoeken op afbeeldingen van seksueel misbruik van kinderen. Wat op het eerste gezicht een stap terug lijkt in de strijd tegen misbruik, is het resultaat van een complex politiek proces. Dit omvat een mislukt compromis tussen gegevensbescherming en strafrechtelijke vervolging, maar ook een procedurele truc die averechts werkte.

Vrijwillige chatcontrole sinds 2021

De ePrivacyrichtlijn, officieel bekend als Richtlijn 2002/58/EG, is sinds 2002 van kracht. Deze verbiedt het onderscheppen of analyseren van privé elektronische communicatie zonder toestemming. Sinds 2021 is er een uitzondering op de ePrivacy-richtlijn, die juist dit soort monitoring toestaat.

Platforms zoals Meta, Google en Microsoft mochten eerder al vrijwillig privécommunicatie scannen om bewijs van kindermisbruik te herkennen en te melden. In 2024 verlengde de EU deze overgangsoplossing om tijd te winnen voor uitgebreide, permanente regelgeving om online kindermisbruik tegen te gaan. De Europese Commissie had al in 2022 een overeenkomstig voorstel ingediend.

Geen verdere verlenging! of een beetje, misschien? nee.

Om te begrijpen waarom het zo ver is gekomen, is het de moeite waard om even terug te kijken. De huidige verordening was nooit bedoeld als permanente oplossing. Een meerderheid in het parlement verwierp in eerste instantie een verdere verlenging. Op 11 maart 2026 leek het er toen op dat er in ieder geval nog een tussenoplossing zou komen.

Het Parlement nam een verlenging aan tot augustus 2027 - de zogenaamde «chat control light». Deze versie legde meer nadruk op gegevensbescherming en was een compromis tussen veiligheid en grondrechten. In plaats van algehele surveillance werd de voorkeur gegeven aan een gerichte aanpak.

Concreet betekende dit:

Focus op bekend materiaal (hash matching)
Geen algemene massasurveillance
Bescherming van end-to-end versleutelde communicatie
algemeen beperkt gebruik

Het idee hierachter was om bescherming van kinderen mogelijk te maken zonder fundamentele privacyprincipes te schenden. Het waren echter juist deze beperkingen die het knelpunt werden in de daaropvolgende onderhandelingen. Dit komt omdat een parlementaire resolutie alleen niet genoeg is in de EU. Voor een wet is de instemming nodig van drie instellingen: het Europees Parlement, de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie.

Na de stemming begonnen zogenaamde trialoogonderhandelingen tussen deze spelers. Maar deze gesprekken mislukten. Terwijl het Parlement aandrong op een beperkte versie, vonden sommige lidstaten in de Raad deze oplossing ontoereikend. Met name de beperking tot reeds bekend materiaal en de bescherming van versleutelde communicatie werden bekritiseerd als ineffectief. Zonder een overeenkomst kon er geen wet van kracht worden.

Poging procedurele truc mislukt

Na het mislukken van de onderhandelingen deed de conservatieve Europese Volkspartij nog een laatste poging om de uitbreiding erdoor te drukken. Ze nam haar toevlucht tot een formeel instrument: de terugverwijzing naar commissie. Deze procedure maakt het mogelijk om een dossier terug te sturen naar de betreffende commissie, daar opnieuw te onderhandelen en later terug te brengen naar de plenaire vergadering.

Het doel: een nieuwe start voor de oude chatregeling - zonder de gegevensbeschermingsvriendelijke maatregelen van de «chatregeling light». Maar het kwam niet eens tot een stemming. Een duidelijke meerderheid in het parlement had al geweigerd om zelfs maar opnieuw te debatteren over de «oude» chatcontrole. Het parlement voorkwam dus een nieuwe stemming over de uitbreiding zelf. En dat deed het duidelijk: 311 stemmen tegen, 228 stemmen voor. 92 stemmers onthielden zich van stemming.

Het EU-parlement wilde niet langer over de kwestie debatteren.
Het EU-parlement wilde niet langer over de kwestie debatteren.
Bron: europarl.europa.eu

Wie wil wat?

Het debat laat zien hoe diep de kloof is. Aan de ene kant waren er vooral conservatieve parlementsleden en delen van de sociaaldemocraten en liberalen die de uitbreiding steunden. Hun argument: zonder de mogelijkheid om communicatie te scannen, zouden er minder gevallen worden ontdekt en zouden overtreders moeilijker te vervolgen zijn. Wetshandhavingsinstanties en kinderbeschermingsorganisaties waarschuwden ook voor een stap terug.

De Groenen, de linkse fracties en delen van de sociaaldemocraten en liberalen daarentegen verwierpen de verordening - zelfs in de afgezwakte vorm. Zij zien chatcontrole als een enorme inbreuk op de privacy van alle gebruikers. Critici spreken van massasurveillance, waarschuwen voor vals alarm en vrezen dat als de maatregelen eenmaal zijn ingevoerd, ze later zullen worden uitgebreid.

Wat gebeurt er nu?

Dit betekent dat er op 4 april niet alleen een einde komt aan een verordening, maar ook aan de poging om voorlopig een kortetermijncompromis te vinden. Vanaf dit moment zullen platforms geen duidelijke wettelijke basis meer hebben om vrijwillig privécommunicatie te scannen. Dit creëert een regelgevingsvacuüm, terwijl een oplossing voor de lange termijn nog lang op zich laat wachten. Doorslaggevend hierbij is de vraag of er een oplossing voor de lange termijn moet komen.

De doorslaggevende factor hierbij is Duitsland. Voor succes in de trialoogonderhandelingen is de goedkeuring nodig van 55 procent van alle EU-lidstaten, die ook 65 procent van de EU-bevolking vertegenwoordigen. Een meerderheid zonder Duitsland is wiskundig nauwelijks mogelijk. Maar omdat Duitsland intern verdeeld is, was er in de Raad geen meerderheid ten gunste van één partij.

Omslagfoto: Shutterstock

4 mensen vinden dit artikel leuk


User Avatar
User Avatar

Sinds ik ontdekt heb hoe ik beide telefoonkanalen op de ISDN kaart kan activeren voor meer bandbreedte, ben ik aan het knutselen met digitale netwerken. Ik knutsel al met analoge netwerken sinds ik kan praten. Winterthur door keuze met een rood-blauw hart. En koffie - voor, na, tussendoor en tijdens. 


Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren

  • Achtergrond

    Digitale omnibus: EU wil digitale wetten reorganiseren

    van Florian Bodoky

  • Achtergrond

    Toestemming zonder controle: Waarom cookiebanners mislukken

    van Florian Bodoky

  • Achtergrond

    Wat is de Wet Digitale Netwerken?

    van Florian Bodoky

Opmerkingen

Avatar