De Hue "Play" vloerlamp creëert een kleurrijke sfeer rond de tv
4-8-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Debora Pape
Ze lijkt op Hues "Signe" vloerlamp, maar creëert haar eigen niche: de "Play" staat tussen ruimte-vullende verlichting en tv-visualisatie.
Een van de nieuwe producten van Philips Hue dit jaar is de vloerlamp uit de «Play»-serie. Deze wordt op de markt gebracht als de ideale lamp voor de thuisbioscoop, de gamingruimte of de muziehoek. In dergelijke entertainmentruimtes moet hij de sfeer verfraaien met gesynchroniseerde lichteffecten.
Ik ben geïnteresseerd. Jarenlang stond er een Philips Ambilight-televisie in mijn woonkamer, die de muur eromheen verlichtte in de kleuren van de scherminhoud. Toen ik hem vorig jaar verving door een Samsung-tv, miste ik de verlichting aanvankelijk pijnlijk. De «Play»-lamp kan ook worden gesynchroniseerd met de tv – met het verschil dat hij vrij in de ruimte kan worden geplaatst.
Voor de test heeft Hue mij twee «Play»-vloerlampen in bruikleen gegeven.
De Hue «Play»-lampen creëren door middel van zogenaamde wall washing indirecte sfeerverlichting, die muren in kleurrijke tinten kleurt. Achter de witte kunststof afdekking bevinden zich in segmenten verdeelde RGBWWIC-LED's. Hierdoor kan de lamp meerdere kleuren tegelijk weergeven en zachte overgangen creëren.
Bij tv-synchronisatie stuurt de Hue Bridge de kleuren aan de rand van het scherm naar de segmenten van de lamp en creëert zo een Ambilight-effect op de muur. De vloerlamp is ongeveer 122 centimeter hoog. Twee ervan zijn ideaal om links en rechts van mijn 65-inch tv te plaatsen.
In tegenstelling tot de vergelijkbare «Signe»-vloerlamp van aluminium, ziet de kunststof «Play»-lamp er optisch niet veel uit. Met een maximale helderheid van 925 lumen bij 4000 Kelvin is hij niet bedoeld als hoofdlichtbron voor kamerverlichting. De «Signe» bereikt tot 2550 lumen. Daarvoor is de «Play» echter aanzienlijk goedkoper – en door een hogere segmentdichtheid ook beter geschikt voor een precieze weergave.
De voet heeft een diameter van negen centimeter en is vrij zwaar, zodat de lamp niet bij elke tocht omvalt. Als mijn kat van acht kilo eromheen strijkt, begint hij echter snel te wiebelen. De fabrikant kiest dus tegen een brede, stabiele voetplaat en voor een kleinere ruimtebehoefte met een hogere kantelgevoeligheid. Dat vind ik begrijpelijk, want de thuisbioscoopruimte is sowieso vaak al vol genoeg.
Instellen van de synchronisatie
Voordat de synchronisatie werkt, moet ik de lampen in het Hue-netwerk integreren en andere apps koppelen. Het instellen van de lampen in de Hue-app is snel gedaan. Ik tik onder Instellingen > Apparaten op het plus-symbool en Hue vindt de lampen onmiddellijk. Ik geef beide een passende naam en wijs ze toe aan een kamer.
Dan zijn de lampen in principe klaar voor gebruik: ik kan ze in de Hue-app scènes en routines toewijzen en ze ook integreren in andere smarthome-systemen, zoals Home Assistant.
Maar ik wil de lampen door de televisie laten bedienen. Daarvoor heb ik een entertainmentzone nodig, die ik in de Hue-app instel. Entertainmentzones omvatten maximaal tien compatibele lampen die Hue kan synchroniseren met een video- of muziekbron. Compatibel zijn bijvoorbeeld Gradient- en de meeste «Color & Ambiance»-lampen van Hue.
De software stemt de verlichting af op de posities van de lampen in de ruimte. Om dit te laten werken, plaats ik bij het instellen van de zone de lampen in een virtuele ruimte ongeveer daar waar ze zich in werkelijkheid bevinden.
Voor synchronisatie met de televisie zijn er twee methoden:
- de Hue Play HDMI Sync Box
- de Hue-Sync-app voor de televisie
De HDMI Sync Box is met ongeveer 250 euro/franken vrij duur en visualiseert uitsluitend via HDMI aangesloten bronnen. Bij apps die op de tv zijn geïnstalleerd, zoals Netflix, Apple TV of YouTube, werkt het niet. De Hue-Sync-app vereist een eenmalige aankoop van ongeveer 130 euro/franken of een betaald abonnement van ongeveer drie euro/franken per maand. Helaas is deze alleen beschikbaar op nieuwere Samsung- en LG-televisies. Gelukkig is mijn Samsung-tv compatibel en dus sluit ik voor de test een maandelijks abonnement af.
De Hue-Sync-app biedt drie synchronisatiemodi: Video, Game en Muziek. Ze verschillen in de details van de kleurweergave. Voor elke modus kunnen bovendien de helderheid en intensiteit van het effect worden ingesteld.
Bij het inschakelen start de televisie de modus die actief was bij het uitschakelen. Als ik deze wil wijzigen, moet ik op de tv-interface de app selecteren en enkele seconden wachten terwijl deze laadt. Dit weerhoudt me ervan om de modi vaker te wisselen.
Overigens: de Hue-Sync-app voor installatie op de computer is gratis. Alleen bij tv-synchronisatie pakt Hue flink uit om de prijs voor de HDMI Sync Box te rechtvaardigen.
Video- en gamesynchronisatie: mooie lichtindruk
Met geactiveerde synchronisatie en gemiddelde intensiteit start ik een Netflix-serie. Het Ambilight-effect is aanvankelijk even wennen, omdat er op de voorheen rustige muur nu veel licht en beweging is. In de eerste minuten kan ik me nauwelijks concentreren op de handeling. Maar na korte tijd ben ik weer gewend aan het effect en waardeer ik de verlichting, die vanuit de televisie de ruimte in lijkt te grijpen.
Zo gedetailleerd en precies als bij een Ambilight-tv moet je het effect met de «Play»-lampen echter niet voorstellen. Daarvoor is de verticale overdracht van de kleurinformatie naar de lichtbalk niet nauwkeurig genoeg en blijft het gebied boven de tv grotendeels donker. Het gaat dus eerder om een gecoördineerde kleurindruk dan om een uitbreiding van de gebeurtenissen naar de muur.
Welke beeldgebieden de software precies analyseert voor de kleurweergave, is me niet helemaal duidelijk. In de videomodus heb ik de indruk dat de software bij zwarte randgebieden de verlichting niet dimt of uitschakelt. In plaats daarvan geeft ze kleuren door uit gebieden die verder in het midden van het beeld liggen. Erg vind ik dat niet – de verlichting oogt toch harmonieus.
De «Play»-lampen doen binnen hun mogelijkheden goed werk. De synchronisatie vindt plaats zonder merkbare vertraging. Dat vind ik indrukwekkend, omdat niet alleen de kleuren aan de rand van het scherm in realtime worden geanalyseerd, maar de vastgestelde kleurinformatie ook naar de Bridge en vandaar naar de lampen wordt overgedragen.
Een duidelijk verschil tussen de video- en gamemodus heb ik niet opgemerkt. Beide voelen harmonieus aan. De gamemodus heb ik uitgeprobeerd met «Mario Kart World». In het spel voelen de kleurovergangen zacht en aangenaam aan. Pas bij het bekijken van de gemaakte foto's zie ik dat kleuren en positie van de verlichting niet altijd perfect passen. Tijdens het spel is me dat niet opgevallen, omdat ik me concentreer op de gameplay en de kleuren snel veranderen.
Muziek synchronisatie: soms tactloos
De lampen hebben geen microfoon. Bij muzieksynchronisatie reageren ze dus niet op het geluid in de kamer, zoals Govee-producten dat bijvoorbeeld wel doen. In plaats daarvan analyseert de Hue-Sync-app de digitale audiostream direct. Hierdoor reageren de lichten niet op andere geluiden in de kamer, zoals gesprekken.
Het nadeel is dat ik voor de muzieksynchronisatie afhankelijk ben van de compatibiliteit van apps. Bij de televisie is dat met de Hue-Sync-app het geval: elk geluid dat de televisie produceert, wordt overgedragen naar het licht. Daarbij irriteert het bij bijvoorbeeld muziekvideo's dat het licht zich richt op het geluid, niet op het beeld. De verlichting toont dus andere kleuren dan het scherm. Dit ligt echter in de aard van de muziekmodus.
De synchronisatie vindt naar mijn gevoel in realtime plaats. Bij rustige nummers zoals die van Carbon Based Lifeforms is de nauwkeurigheid goed te beoordelen. Beide lampen tonen daarbij op het ritme van de muziek verschillende visualisaties, die doen denken aan kleurrijke lichtflitsen. De flitsen zijn afhankelijk van de prominentie van de tonen krachtiger of bleker en nemen grotere of kleinere gebieden op de «Play»-lichtbalk in beslag. Gelukkig kan elke lamp tegelijkertijd meerdere nuances in de muziek weergeven.
Dat ziet er inderdaad erg mooi uit, maar werkt niet bij alle muziekstukken even goed. Af en toe ontbreken pijnlijk één of zelfs meerdere maten. Dan blijft de muur donker, hoewel de muziek flitsen had vereist.
Bij snelle nummers zoals «Great Feast Underground» van Wind Rose maakt dat sowieso niet uit: dan vallen ontbrekende maten niet meer op en over het algemeen lijkt de software bij de visualisatie niet bij te kunnen blijven. Alles flitst en knippert en een ritme herken ik daarbij nauwelijks nog. Dan geef ik de voorkeur aan de zachte synchronisatie bij langzame nummers.
Als ik liever mijn smartphone als bron voor de muzieksynchronisatie wil gebruiken, kan dat niet direct via de Hue-app. Deze heeft daarvoor andere apps of diensten nodig. Momenteel is alleen Spotify als compatibele audiostreamingdienst beschikbaar. Dat helpt mij als Tidal-gebruiker niet.
Ik probeer het dus met Samsungs Smarthome-app «Smart Things». Dat vereist de koppeling ervan met mijn Hue-account. Daarna beginnen de lichten onmiddellijk op het ritme van mijn muziek te knipperen, echter met een merkbare vertraging. Dat verbaast me niet, tenslotte bereikt het signaal via nog meer hoeken de lampen dan bij tv-synchronisatie. Voor muziekvisualisatie is de TV-Sync-app dus beter geschikt.
Over het algemeen is de muziekvisualisatie me de moeite van het wisselen van de sync-modi echter niet waard. Daarvoor is ze te foutgevoelig of chaotisch.
Conclusie
Goed prijs- en functioneel compromis
De 'Play'-vloerlamp is bedoeld als verlichting voor de entertainmentruimte: hij moet mooi licht geven en niet, zoals de designlamp 'Signe', ook nog eens mooi uitzien. En dat doet hij precies.
De kunststof afwerking maakt een relatief lage prijs voor Hue mogelijk. Toch bespaart Hue niet op de interne componenten. Het Ambilight-effect bij tv-synchronisatie is natuurlijk niet zo gedetailleerd als bij Ambilight-televisies of LED-strips om de achterkant van de tv achteraf uit te rusten. Daarvoor kan de lamp vrij worden gepositioneerd en creëert hij ook onafhankelijk van de tv-gebeurtenissen een mooie omgeving.
Bij muzieksynchronisatie heeft de 'Play' verbeterpotentieel, ook al ziet de visualisatie er vooral bij langzame nummers mooi uit. Ontbrekende maten vallen dan helaas sterk op.
Dat ik voor de tv-synchronisatie via de app extra moet betalen, stoort me echter. Op de computer is het gratis. En voor de Hue-apparaten zelf moet ik al diep in de buidel tasten.
Pro
- veelzijdig: ook zonder synchronisatie een mooie ambiance
- sterke kleuren en vloeiende overgangen
- harmonisch klinkende video- en gamesynchronisatie
- ruimtebesparende standaard
- relatief gunstige Hue-instapprijs
Contra
- Muziekmodus heeft ruimte voor verbetering
- eenvoudige kunststoflook
- kantelgevoelig bij huisdieren of kinderen
- Synchronisatie-app op tv tegen betaling
Omslagfoto: Debora Pape
Voelt zich net zo thuis voor de spelcomputer als in de hangmat in de tuin. Houdt onder andere van het Romeinse Rijk, containerschepen en sciencefictionboeken. Bovenal speurt hij naar news uit de IT-sector en slimme dingen.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
1 commentaar
later