Uw gegevens. Uw keuze.

Als je alleen het noodzakelijke kiest, verzamelen we met cookies en vergelijkbare technologieën informatie over je apparaat en je gebruik van onze website. Deze hebben we nodig om je bijvoorbeeld een veilige login en basisfuncties zoals het winkelwagentje te kunnen bieden.

Als je overal mee instemt, kunnen we deze gegevens daarnaast gebruiken om je gepersonaliseerde aanbiedingen te tonen, onze website te verbeteren en gerichte advertenties te laten zien op onze eigen en andere websites of apps. Bepaalde gegevens kunnen hiervoor ook worden gedeeld met derden en advertentiepartners.

Cranfield Universiteit
Nieuws en trends

Deze robot werkt alleen op wind en heeft geen batterij nodig

Kim Muntinga
24-3-2026
Vertaling: machinaal vertaald

Geen batterij, geen toevoervlucht, geen onderbreking van het opladen: de reizende bot van Cranfield University beweegt puur op windenergie en is ontworpen om zelfs de meest afgelegen extreme omgevingen te verkennen.

In woestijnen of poolgebieden is er één ding in overvloed: Wind. Dit is precies waar een onderzoeksteam van Cranfield University gebruik van maakt. Met de Wander-bot hebben de wetenschappers een robot ontwikkeld die deze bron aanboort voor zijn voortstuwing en daarmee een fundamentele zwakte van klassieke veldrobots omzeilt: hun afhankelijkheid van beperkte energiebronnen.

De inspiratie hiervoor komt uit onverwachte hoek. De Nederlandse kunstenaar Theo Jansen bouwt al sinds de jaren negentig kinetische sculpturen die hij Strandbeesten noemt. Deze filigraan constructies van plastic buizen bewegen over stranden met behulp van de wind. Zonder motor, zonder elektriciteit, uitsluitend door middel van ingenieuze hefboomverbindingen. Het onderzoeksteam van Cranfield University heeft dit bewegingsprincipe overgebracht naar de robotica.

De strandvesten van Theo Jansen leveren het principe: voortbeweging door wind en mechanica.
De strandvesten van Theo Jansen leveren het principe: voortbeweging door wind en mechanica.
Bron: Theo Jansen / Facebook

Windkracht in plaats van batterijen: een cruciaal verschil

Beweging is goed voor ongeveer 20 procent van het totale energieverbruik van de meeste robots. Door deze energie uit natuurlijke windenergie te halen, wordt de Wander-bot een efficiënte oplossing voor langdurige verkenning en het in kaart brengen van onbekende terreintypen. Maar het voordeel gaat nog verder: elektronische componenten die aan toekomstige versies worden toegevoegd voor gegevensverzameling of -overdracht kunnen hun eigen, kleinere en lichtere energiebron krijgen.

Er is nog een voordeel dat vaak over het hoofd wordt gezien bij traditionele systemen: Het gebruik van natuurlijke energie omzeilt het probleem van energieverlies na verloop van tijd dat optreedt bij conventionele energiebronnen zoals zonnecellen of radionuclidebatterijen. Zonnecellen verliezen snel hun efficiëntie in stoffige omgevingen, terwijl radionuclidebatterijen in de loop der jaren continu degraderen. Wind daarentegen vraagt niet om onderhoudsintervallen.

Technisch berust de robot op een combinatie van twee bewezen principes: De reizende robot gebruikt het Jansen koppelingsmechanisme in combinatie met een Savonius windturbine om zijn beweging aan te drijven. De turbine vangt de wind op, terwijl het koppelingsmechanisme - rechtstreeks afgeleid van Jansen's Strandbeesten - deze energie omzet in organische, continue beweging.

Tegelijkertijd heeft het principe fysieke grenzen: Hoewel de Savonius turbine betrouwbaar werkt, zelfs bij veranderende windrichtingen, vereist het een bepaalde minimale winddichtheid. Deze is niet in elke buitenaardse omgeving aanwezig. De ijle atmosfeer van Mars staat bijvoorbeeld maar een beperkte voortstuwing toe.

Gebouwd om weggegooid en meegenomen te worden

Het onderzoeksteam heeft bewust voor het ontwerp gekozen: Alle onderdelen zijn volledig 3D-geprint, waarbij het ontwerp bewust eenvoudig is gehouden om onderdelen snel te kunnen repareren en vervangen.

Een prototype van de Wander-bot: aangedreven door een Savonius turbine en een mechanische koppeling.
Een prototype van de Wander-bot: aangedreven door een Savonius turbine en een mechanische koppeling.
Bron: Cranfield University

Dit klinkt op het eerste gezicht als een compromis, maar het is eigenlijk het tegenovergestelde. In theorie kan de Wander-bot overal worden gebouwd en gerepareerd met lokaal geprinte reserveonderdelen. Hierdoor zijn tijdrovende en dure bevoorradingsmissies overbodig. Een gebroken been of een defect gewricht vereist geen missiestop, alleen een nieuwe printopdracht. Op andere planeten, in de Sahara of op het poolstation maakt dit een fundamenteel verschil.

Nog steeds een prototype, maar met een duidelijk stappenplan

Wat nog ontbreekt is wendbaarheid. Op dit moment beweegt de wandelende bot grotendeels in een rechte lijn, wat voldoende is voor de eerste testen, maar niet genoeg voor gebruik in het veld. Het team is nu van plan om de wendbaarheid te verbeteren, zodat de walking bot van richting kan veranderen en uitdagender terrein kan aanpakken. Pas dan zal duidelijk worden of de robot waarmaakt wat het principe belooft.

Omslagfoto: Cranfield Universiteit

7 mensen vinden dit artikel leuk


User Avatar
User Avatar

Mijn interesses zijn gevarieerd, ik geniet gewoon graag van het leven. Altijd op zoek naar nieuws over darten, gamen, films en series.


Nieuws en trends

Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren

  • Nieuws en trends

    Nieuwe Mova stofzuigrobots: dweilrollen waren nog nooit zo betaalbaar

    van Lorenz Keller

  • Nieuws en trends

    Onconventionele parkbankjes? Zürich laat zien hoe design ons samenbrengt

    van Pia Seidel

  • Achtergrond

    Dit getest met robots is gênant, Kassensturz!

    van Lorenz Keller

3 opmerkingen

Avatar
later