"Final Fantasy 7 Remake" en co: de tijd van "onmogelijke Switch ports" is voorbij

Domagoj Belancic

22-1-2026

Vertaling: machinaal vertaald

Met de Switch 2 heeft Nintendo eindelijk een systeem aan de start dat kan concurreren met de huidige consolegeneratie. Ambitieuze ports zoals "Final Fantasy 7: Remake" wijzen op een rooskleurige toekomst voor derden.

Sinds de lancering van de Wii (2006) heeft Nintendo de dure technologische wapenwedloop in de consoleoorlog vaarwel gezegd. Sindsdien heeft het Japanse bedrijf zich met succes gericht op innovaties en gimmicks in plaats van grote grafische vooruitgang. Het voorlopige hoogtepunt van Nintendo's «Blue Ocean» strategie is de Switch. De hybride handheld is op weg om de bestverkochte console aller tijden te worden.

Het gebrek aan geavanceerde technologie heeft echter één doorslaggevend nadeel. Nintendo-fans moeten het al zo'n 20 jaar stellen zonder grafisch geavanceerde AAA-releases van derden op hun consoles.

Met de Switch 2 lijkt dit traditionele Nintendo-probleem te verdwijnen. Ports van spellen als «Star Wars Outlaws», «Assassin's Creed Shadows» en de vandaag uitgebrachte «Final Fantasy 7 Remake» bewijzen dat de kleine tabletconsole de stationaire «grote honden» van Sony en Microsoft kan bijbenen.

En dat is nog maar het begin.

Het tijdperk van «Impossible Ports» op de Switch 1

Om te begrijpen waarom de huidige ondersteuning voor derden (en de kwaliteit van de ports) op de Switch 2 zo uitzonderlijk is, is het de moeite waard om even terug te kijken naar de Switch 1.

De eerste handheld console hybride van Nintendo was al hopeloos verouderd qua technologie bij de lancering in 2017. De tablet is uitgerust met een Nvidia Tegra X1, die niet eens kan concurreren met smartphones uit die tijd.

De ondersteuning van fabrikanten van derden was navenant zeldzaam - in ieder geval in de AAA-sector. Grafisch complexe spellen die draaien op de PS4 of Xbox One kunnen helemaal niet of alleen met veel moeite worden geport naar de verouderde hardware van Nintendo.

Op dat moment werd in gamekringen de inmiddels bekende term «Impossible Ports» bedacht. Dit zijn eigenlijk onmogelijke ports van grafisch complexe AAA-games die met behulp van zwarte magie (ik kan het niet anders uitleggen) op de Switch draaien.

Elke «Impossible Port» ging destijds gepaard met een enorme mediarespons en werd door de vakpers gevierd als de eerste maanlanding.

Onder de beroemdste en indrukwekkendste «Impossible Ports» zijn:

• «Doom» (2017)
• «Wolfenstein 2: The New Colossus» (2018)
• «The Witcher 3: Wild Hunt» (2019)
• «Doom Eternal» (2020)
• «The Outer Worlds» (2020)
• «Hogwart's Legacy» (2023)
• «Kingdom Come: Deliverance» (2024)

Als je individuele games uit deze lijst bekijkt, wordt al snel duidelijk waarom deze ports worden beschreven als «onmogelijk». Veel titels moesten visueel worden bijgesneden tot het punt van onherkenbaarheid. Bijvoorbeeld, «The Witcher 3». De bezuinigingen omvatten: een sterk verminderd gezichtsveld, verminderde complexiteit en objectdichtheid, gecomprimeerde texturen en cutscènes, evenals een framerate die vaak ten zuiden van de 30 FPS-limiet zweeft.

Hier komt nog bij dat de game niet meer te spelen is.

Hier komt nog bij dat de resolutie op het randje ligt: maximaal 540p in handheldmodus en maximaal 720p in tv-modus. Vooral op een groter scherm verwordt de prachtige «Witcher» wereld tot een wazige brij.

De port heeft slechts een rudimentaire verbinding met de visuele identiteit van het origineel.

Naast visuele compromissen moeten sommige ports nog meer bezuinigingen accepteren. In «Doom» of «The Outer Worlds» worden bijvoorbeeld grote objecten in de spelwereld geplaatst om het zicht van de speler te beperken. De open-wereldstructuur van «Hogwart's Legacy» moet op de Switch zelfs worden opgesplitst met laadtijden tussen de afzonderlijke gebieden zodat de console niet ontploft. Oef...

Begrijp me niet verkeerd. Deze ports zijn technisch ongelooflijk indrukwekkend - chapeau voor de ontwikkelteams. Maar ik zou niemand aanraden om een spel als «Kingdom Come: Deliverance» op de Switch te spelen als ze andere opties hebben.

De Switch 2 is ook niet «State of the Art» - maar nog steeds toekomstbestendig

Vorig naar het heden. Met de Switch 2 heeft Nintendo geleverd wat veel fans al jaren wilden: een grotere en vooral krachtigere Switch.

«Maar zelfs met de Switch 2 betekent sterker» niet «State of the Art». Nintendo blijft buiten de technologische wapenwedloop die dankzij PC-handhelds nu ook de mobiele markt heeft bereikt.

De console bevat een speciale chipset (T239) die is ontwikkeld in samenwerking met Nvidia. Met 8 nm is de fabricagetechnologie niet de nieuwste en meest efficiënte - de huidige high-end chips in smartphones worden op 3 nm gemaakt. Vergeleken met krachtige mobiele apparaten kan de CPU op zijn best worden omschreven als «matig». De GPU is gebaseerd op de Ampere-architectuur van Nvidia, die nu vijf jaar oud is.

Dankzij deze beperkingen voldoet de Switch 2 aan veel belangrijke eisen als het gaat om het ontwikkelen en porten van moderne games - een beslissend voordeel ten opzichte van de Switch 1. Nintendo's hybride console heeft voldoende geheugenbandbreedte voor de huidige games en meer RAM-geheugen dan zijn voorganger, ondersteunt moderne grafische technologieën zoals ray tracing en beheerst ook AI-upscaling met een DLSS-versie die speciaal voor de hardware is gemaakt.

In het kort: ook al kan de Switch 2 niet concurreren met de nieuwste topapparaten (die vaak vele malen meer kosten), de handheld voelt toekomstbestendig aan in tegenstelling tot de Switch 1.

«Final Fantasy 7 Remake» en co: Wow-momenten

Verschillende studio's hebben al bewezen dat Nintendo's kleine tablet veel te bieden heeft met schaamteloze ports van current-gen games. Een van de indrukwekkendste is «Final Fantasy 7 Remake», die vandaag wordt uitgebracht.

Ja, ik weet het. Strikt genomen is dit een PS4-titel. De Switch 2-versie is echter gebaseerd op de PS5-versie, die een aantal grafische upgrades heeft - waaronder: meer details en mooiere belichting.

Wanneer ik het spel voor het eerst op het Switch 2-scherm zie, heb ik een van die zeldzame «Wow» momenten. «Wow» in de zin van: «Ongelooflijk wat er tegenwoordig allemaal mogelijk is». «Final Fantasy 7 Remake» ziet er bijna net zo geweldig uit op de kleine, draagbare Switch 2 als op mijn monsterlijke PS5.

Natuurlijk zijn sommige texturen niet zo scherp als op Sony's vaste console. Het zicht is ook beter op de PS5, net als de framerate en resolutie. Maar dit zijn acceptabele compromissen die geen significante invloed hebben op de visuele identiteit van de titel. Niet te vergelijken met de brute bezuinigingen die gemaakt moesten worden voor games als «The Witcher 3» op de eerste Switch.

Net zo indrukwekkend: de game ziet er dankzij upscaling ook goed uit in tv-modus op mijn 83-inch Samsung OLED. Voorbij zijn de dagen van vreselijke 720p rommel. Halleluja en lof voor DLSS.

Ik was ook onder de indruk van de ports «Cyberpunk 2077», «Assassin's Creed Shadows» en «Star Wars Outlaws». Alle drie de titels laten op indrukwekkende wijze zien dat de Switch 2 ook moderne open-wereld games aankan zonder grote concessies.

De laatste port verdient een speciale vermelding. Met «Star Wars Outlaws» is Ubisoft erin geslaagd om hardwareversnelde ray tracing voor licht, schaduwen en reflecties te implementeren in de Switch 2-versie.

Laat dat weer in je mond smelten. Ray tracing. In een enorme open wereld game. Op een Nintendo-tablet dat slechts 10 watt verbruikt in handheld-modus, terwijl stationaire consoles meer dan 200 watt verbruiken. Waanzin.

En dat was nog maar het begin

De eerste zes maanden van de levenscyclus van de Switch 2 geven ons hoop voor een rooskleurige toekomst voor derden. Een blik op de release kalender van 2026 geeft ook reden tot optimisme. Deze vult zich geleidelijk met AAA-games van hoog kaliber van third-party fabrikanten.

«Resident Evil Requiem», «Pragmata», «007: First Light», «High on Life 2» en «Indiana Jones and the Great Circle» zijn slechts enkele van de grafisch indrukwekkende current-gen games die hun weg vinden naar Nintendo's hybride. Het lijkt erop dat er geen «Impossible ports» meer komen. Ofwel: vrijwel niets is «onmogelijk op de Switch 2».

De collega's van Digital Foundry zijn net zo optimistisch, en na een gesprek met Ubisoft over de Switch 2-port van «Assassin's Creed Shadows» verwachten ze «nog veel meer uitdagende Switch 2-ports» in deze consolegeneratie. Niet in de laatste plaats omdat de Switch 2 direct is gepland als doelplatform voor veel toekomstige multiplatform titels. Hierdoor is kostbare optimalisatie achteraf niet meer nodig. De games worden vanaf het begin geoptimaliseerd voor de Switch 2 om nog meer uit de chipset van de kleine console te halen.

De vraag blijft: hoe lang blijft de Switch 2 in deze ongebruikelijke situatie voor Nintendo-fans? Er zijn immers steeds meer aanwijzingen dat Sony al in 2027 of 2028 om de hoek komt kijken met de volgende Playstation.

Als de huidige consolegeneratie (PS5, Xbox Series X/S) een indicatie is, hoeven we ons nog geen zorgen te maken. Want zelfs in het vijfde jaar van de PS5 zien we nog steeds grote games verschijnen als cross-gen releases op de PS4. Dus totdat «echte» next-gen exclusives verschijnen die zelfs met behulp van zwarte magie niet op de Switch 2 zullen draaien, zal het nog wel even duren.

Domagoj Belancic

Senior Editor

Domagoj.Belancic@digitecgalaxus.ch

Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.

---

Opinie

Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren