Kunnen katten trucjes leren? Mijn poging met de clicker
18-8-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Video: Valentina Sproge-Werndli
Knip: Valentina Sproge-Werndli
Samenwerking: Pierre Niedegger
Jasper en Joy zijn meesters in nietsdoen. Kan clickertraining mijn luie huistijgers veranderen in leergierige trucjeskunstenaars? Ik heb het geprobeerd.
16 uur slaap per dag? Wat voor mij als een droom klinkt, is voor mijn katten heel normaal. En als ze niet slapen, dommelen ze of staren ze in het niets. Dan vraag ik me soms af of ze zich vervelen. Huiskatten met toegang tot een balkon missen immers veel prikkels die buitenkatten dagelijks tegenkomen. Daarom wil ik ze mentaal meer uitdagen.
Een goede manier hiervoor is clickertraining. Het houdt katten niet alleen bezig, maar zorgt ook voor afwisseling in het dagelijks leven. Bovendien kunnen ze zo verschillende trucjes leren. Volgens clickerexpert Chris Gasser werkt dit met bijna alle katten.
Hiervoor heb ik drie dingen nodig: snoepjes, een rustige plek en een klikgeluid. Dit produceer ik ofwel met mijn klakkende tong of met een klikkende clicker. Dat is een uiterst eenvoudig apparaat met een knop om te klikken en, bij sommige modellen, met een uitschuifbare stok.
Bijna als een toverstaf. Daarom: tijd om de magie te laten gebeuren.
1. Clicker en snack koppelen
Als eerste stap moeten mijn katten leren dat de clicker iets positiefs betekent. Daarvoor klik ik eerst alleen en geef ik meteen een snoepje. Klik, snack, klik, snack, klik, snack ... Chris raadt aan om vijf snoepjes te geven, vijf minuten pauze te nemen en daarna nogmaals vijf keer te belonen. En dat vijf keer per dag.
Dat lukt heel goed. Zowel Jasper als Joy begrijpen het principe na bijna een week. Alleen ik vind het behoorlijk saai.
Maar ik merk: volhouden loont. Nooit lang, maar wel regelmatig.
2. De targetstick aanraken
Een paar dagen later waag ik de tweede stap. Ik schuif de stok, de zogenaamde targetstick, uit. Een beetje voelt het als toveren. Jasper en Joy moeten nu de rode bal aan het uiteinde van de stok met hun neus aanraken. Bijvoorbeeld door een kunstje te doen. Pas dan krijgen ze een beloning.
Dat is al iets lastiger. Ik mag echt alleen klikken als ze de bal met hun neus aanraken. Mijn timing moet dan ook precies zijn. Als ze de stok met hun poten naar beneden vissen, krijgen ze geen beloning. Anders versterk ik het verkeerde gedrag. Er gaan meerdere weken voorbij voordat de oefening betrouwbaar lukt. Maar Harry Potter werd uiteindelijk ook niet van de ene op de andere dag een begenadigd tovenaar.
3. Naar plaatsen gaan
Maar er ontvouwt zich al een betovering: ik begin het leuk te vinden. Ik ben gemotiveerd voor de derde stap. Nu probeer ik mijn katten met de uitgeschoven targetstick naar plaatsen te bewegen. Catcio, zogezegd. Daarvoor plaats ik de targetstick net voor hun neus en loods ik ze daarmee in een bepaalde richting. Als ik het doel heb bereikt, laat ik ze de targetstick aanraken en beloon ik ze.
Heel praktisch: mijn katten krijg ik na ongeveer een maand (met onderbrekingen, omdat ik niet consequent genoeg ben) zo ook in de reismand. En wel zonder dat ze trappelen en om zich heen slaan zoals gewoonlijk. Een tovermiddel is de clicker echter niet: hij vergemakkelijkt wel situaties, maar hij laat angsten niet helemaal verdwijnen. Jasper en Joy jammeren nog steeds jammerlijk als we met de manden de woning verlaten.
Dit toont mijn langetermijntest
Na bijna een half jaar clickerervaring kan ik zeggen: het loont. Joy is zo gek op de training dat ze aangeschoten komt als ik de targetstick uitschuif. Jaspers interesse is afgenomen. Zou het aan de snacks liggen? Ik zal het eens met vleespastei proberen. Niet bij elke kat is dezelfde overtuigingskracht nodig.
De clicker daarentegen is een teleurstelling. Hij is zo goedkoop gemaakt dat alle onderdelen rammelen als ik hem schud. Steeds weer klemt de clickerknop. Zo is het me al meerdere keren overkomen dat ik te laat klikte of dat de knop plotseling naar voren sprong, terwijl de katten nog helemaal niets hadden gedaan. Ik wil toch geen clickerbedriegers!
Helaas is er op Galaxus momenteel maar één model met targetstick. En mijn zoektocht in dierenspeciaalzaken heeft uitgewezen: de meeste clickers komen waarschijnlijk van dezelfde fabrikant uit China. Een hoogwaardig model heb ik alleen bij een andere online gigant gevonden. Momenteel onderzoeken onze inkopers of we het model in het assortiment opnemen. Tot die tijd werk ik met de goedkope variant.
Wat mij betreft: ik clicker verder. Volhouden is het belangrijkste, want na een langere pauze kunnen trucjes roesten en vallen de katten een paar leerstappen terug. Momenteel werk ik aan apporteren. Maar Joy knabbelt liever aan de stoffen muis dan dat ze hem terugbrengt. Er is waarschijnlijk nog heel veel geduld nodig voordat het «klikt».
Heb je ook al clickertraining gedaan met je dieren? Vertel erover in een reactie.
Conclusie
Goed idee, slechte uitvoering
Een clicker met geïntegreerde targetstick zou een goed idee zijn. Zou zijn. Maar de ontspanknop klemt regelmatig, en bij bewegingen rammelen de afzonderlijke onderdelen in de behuizing. De inferieure kwaliteit van het apparaat is niet alleen voelbaar, maar ook hoorbaar.
Pro
- geïntegreerde targetstick
- handig
- Katten reageren op het klikgeluid
Contra
- slechte afwerking
Darina Schweizer
Senior Editor
Darina.Schweizer@digitecgalaxus.chIk hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
