Kunstbeurs, maar dan design: mijn hoogtepunten van Art Basel 2026
Op Art Basel zijn het vaak maar seconden die bepalen wat je aandacht trekt – tussen kunstwerken van miljoenen en, uitgerekend, een kerk. Ook dit jaar zat er weer spannend collectible design verborgen.
Officieel draait alles op de Art Basel om kunst. Maar achter de schermen sluipt er ook dit jaar weer heel wat collectible design door de hallen, showrooms en nevenevenementen. Ik heb me voor jou gedisciplineerd een weg gebaand door Art Basel, de Maze, de Swiss Design Awards en de Social Club Basel, en me alleen op meubels en dergelijke gericht. Mijn persoonlijke hoogtepunt: een designtentoonstelling in een echte kerk. Maar eerst alles op zijn beurt.
De bank met de vliegen
Voor de fontein op het beursplein van Art Basel heeft Nairy Baghramian haar werk «Modèle vivant (S'empilant)» heeft vier sculpturale groepen geïnstalleerd die biomorfische vormen combineren met geometrische steunstructuren. Als winnaar van de Art Basel Gold Award heeft de Berlijnse kunstenares de anders zo over het hoofd geziene fontein in de schijnwerpers gezet. Abstracte aluminium gietstukken in zachte kleuren balanceren schijnbaar wankel op gepolijste stalen armaturen, zonder de waterspelen van de fontein te verstoren. Ernaast staat een bankje, betegeld en bezaaid met fotografische afdrukken van vliegen.
Een werk dat het midden houdt tussen lichaam, rust en een zwevende toestand. En die je nauwelijks verwacht als je eigenlijk alleen maar even langs de fontein wilt slenteren.
Leem tekent zijn eigen landkaart
Zeven zeefschalen zweven in de ruimte, elk gevuld met een andere soort leem. Ruim een jaar lang hebben Roger Boltshauser en zijn team monsters uit heel Zwitserland verzameld om de herkomst, draagkracht, kleur en eigenschappen van het materiaal te onderzoeken. In de installatie brengen de zeefschalen deze kleisoorten in beweging, en op de vloer ontstaat beetje bij beetje een eigen landkaart. Een topografie van kleuren, texturen en herkomst.
Wat er toevallig uitziet, is eigenlijk een nauwkeurig proces van ontbinding, sortering en herverbinding, zintuiglijk beleefbaar. Te zien is «Map of Clay» nog tot en met 21 juni bij de Swiss Art Awards tijdens Art Basel.
Als de oliekan een lamp wordt
Alfredo Aceto maakt lampen van oude motorolievaten als voet, gecombineerd met heel gewone lampenkappen. Op de jerrycans zijn nog logo’s en gebruikssporen te zien, bijna alsof het een upcyclingproject is, compleet met eigen grafisch ontwerp. Zo wordt industrieel afval een woonaccessoire met een verhaal.
Zijn vele verschillende «Oil Lamps» werden zowel bij de Swiss Design Awards als in de Social Club Basel gepresenteerd.
Een stoel die puur abstract is
Hoe ver kun je een stoel terugbrengen zonder dat hij zijn functie verliest? Dat is precies wat Syndicate Architects zich afvraagt bij de «Polygon»-collectie, die design terugbrengt tot abstracte, geometrische elementen, geïnspireerd door computergraphics uit de vroege jaren ’90.
Bij de Polygon Chair van «» zijn het losse, herkenbare onderdelen die op zichzelf volledig abstract blijven. Pas in de combinatie ontstaat er een object met een herkenbare betekenis. De verbinding tussen de elementen is daarbij bewust zo vluchtig gehouden dat ze hun abstracte kwaliteit niet verliezen: een herkenbaar voorwerp, samengesteld uit pure abstractie, bijna als een computergraphiek. De collectie is te zien in het gebouw van de Basel Social Club.
Een klassieker draagt parels
Wat gebeurt er als je een designklassieker opnieuw interpreteert? Hella Jongerius heeft de «Chair One» van Konstantin Grcic onder handen genomen en het knalrode, geometrische frame gedeeltelijk omwikkeld met handgeknoopt katoenen touw en met de hand geglazuurde porseleinen parels.
Het resultaat: een stoel die het midden houdt tussen industrieel design en ambachtelijk vakmanschap – uitgekozen door de Galerie Kreo.
Een stoel als welkomstgebaar
Satyendra Pakhalé noemt zichzelf een «culturele nomade»: opgegroeid in India, opgeleid in India en Zwitserland, en tegenwoordig met een studio in Amsterdam. Juist deze mix van traditioneel vakmanschap en nieuwe technologie zie je terug in de «Flower Offering Chair», een van zijn bekendste werken, die door de Ammann Gallery werden tentoongesteld op de Maze/Design Basel werden tentoongesteld.
Voor Pakhalé gaat het hierbij niet om simpelweg zitten, maar om een gebaar van welkom, symbolisch zoals een boeket bloemen dat je aan iemand overhandigt.
Een oud ontwerp, in een nieuw jasje
Soms loont het de moeite om nog eens goed naar oude ideeën te kijken: de «Dyad Stool» van Edward Robinson gaat terug op een van zijn eerste ontwerpen uit zijn studietijd, oorspronkelijk geproduceerd in 2010.
In deze tweede editie is het ontwerp qua vorm en materiaal verfijnd en in Parijs vervaardigd met behulp van metaalperstechniek: twee aluminiumhelften worden afzonderlijk gevormd en vervolgens naadloos aan elkaar gerold. Verkrijgbaar in twee maten: als standaardversie in gepolijst aluminium of als kinderversie, ook gepolijst of in zes lakkleuren. Tentoongesteld door Jousse Entreprise.
"Er zijn maar twee manieren om je leven te leiden: de ene is te doen alsof niets een wonder is, de andere is te doen alsof alles een wonder is. Ik geloof in het laatste."
- Albert Einstein
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen
