Niet opblazen, niet slepen: zo los ik het logeerbedprobleem op
Een nijlpaard heeft mijn logeerbedprobleem opgelost. Geen grap.
Gasten kondigen zich aan en je raakt innerlijk in paniek omdat het «logeerbed» een oude luchtbed met een gat is? Herkenbaar. Daarom heb ik lang naar alternatieven gezocht – met duidelijke no-go's in mijn achterhoofd: niet opblazen, geen krachttoer, niet om hulp hoeven vragen. De «Hippo» (nijlpaard) van Karup Design voldoet hieraan en doet zijn naam als matras eer aan: breed en comfortabel.
Eerste indruk: het ziet er echt uit als een bank
Klinkt logisch, maar dat is het niet. Veel slaapbanken schreeuwen om «noodoplossing» – metalen uitklapmechanismen, dunne kunststof poten, hoezen die eruitzien als een slaapzaal. De «Hippo» niet. Hij heeft die ontspannen, natuurlijke uitstraling – als een bank die net zo goed in een vakantiehuis in de Provence past als in een appartement in een oud pand in Zürich. Voor wie nog minder ruimte heeft: «Hippo» is er ook als fauteuil van 90 centimeter breed.
Ombouwen: makkelijker dan ik dacht
Met klittenband had ik voor het laatst te maken toen ik zeven was. Toen kwam «Hippo». Om van de 140 centimeter brede bank een bed te maken, moet ik de klittenbandstrips aan de rugleuning en de armleuningen losmaken en omhoog klappen zoals in deze video – dat is alles.
Dat duurt minder dan een minuut en vereist geen kracht of gedetailleerde handleiding. En vooral: ik kan het alleen doen. Als iemand die alleen woont, is dat voor mij het echte verkoopargument.
Het liggen: voordelen van een futon
De futonmatras is verrassend dik en comfortabel voor een slaapbank. Wanneer mijn zesjarige nichtje op bezoek komt, deel ik de «Hippo» met haar en geef ik haar ouders mijn bed. Na de eerste nacht heb ik serieus overwogen of ik mijn huidige matras moet vervangen. Gasten geven me vergelijkbare feedback. Met een ligoppervlak van 140 x 200 centimeter is er ook voor twee volwassenen genoeg ruimte.
Een futon is geen plan B met een chique naam, maar een concept met traditie. Het idee komt uit Japan: een stevige, veelzijdige matras die net zo goed geschikt is om op te zitten als om op te slapen. Geen veren, geen ingewikkelde mechaniek, geen 15 losse onderdelen bij het opbouwen.
«Hippo» neemt dat serieus. De matras is 21 centimeter dik – waarvan ongeveer 12 centimeter schuimkern, omhuld door gerecyclede gemengde vezels. Dat is duidelijk merkbaar. Ik zak niet weg en voel ook de vloer niet, hoewel ik er zo dichtbij ben.
Het enige nadeel: de armleuningen, die in de ligstand de zijkanten van de matras vormen, zijn niet gefixeerd. Ze worden bij elkaar gehouden door het laken, maar blijven wat losjes. In de praktijk betekent dit: het hoofdeinde is maar aan één kant echt comfortabel.
Het zitten: de betere handdoek op het strand
Net zo snel als de slaapbank is uitgeklapt, kan hij ook weer worden ingeklapt. Dan wordt het een lowrider. Want de zithoogte is laag. Dat de bank «Hippo» heet, is geen toeval: eenmaal erin gezakt, beweeg je net zo weinig als een nijlpaard in een modderbad.
Ik heb al eens geschreven over waarom ik van laag bij de grond meubilair houd – dat gevoel om een stukje dichter bij de vloer te zijn, bijna als op een handdoek op het strand, alleen dan binnen en zonder zand. Voor mij is dat het toppunt van gezelligheid. Wie dat niet gewend is of knieproblemen heeft, moet hier echter wel serieus rekening mee houden.
De armleuningen fungeren tegelijkertijd als hoofdsteun – hier lig of hang je het meest comfortabel, rechtop zitten is eerder bijzaak. Het schattige nijlpaard staat in mijn logeerkamer, en precies daar is het perfect: als alternatieve leesplek of om niets te doen. Als volwaardige woonkamerbank zou ik persoonlijk iets anders kiezen. Met z'n tweeën zitten wordt krap. De armleuningen nemen veel ruimte in beslag, wat bij het liggen niet stoort.
Visueel zorgt de lage zithoogte ervoor dat de bank licht en luchtig oogt. Wat dat enigszins tegenwerkt: de rugleuning buigt minder dan gedacht, waardoor «Hippo» behoorlijk ver de kamer in steekt – en erachter een kleine stofholte ontstaat.
Onderhoud valt mee
Daarom stofzuig ik daar regelmatig en neem ik het oppervlak met het opzetstuk voor bekleding meteen mee. Bij vlekken gebruik ik een vochtige doek met een beetje mild afwasmiddel en reinig ik de betreffende plek voorzichtig zonder de stof doorweekt te maken.
Wie bij de lichte kleur op safe wil spelen: een professionele textielimpregnering is de moeite waard. Veel meubelstoffeerderijen bieden deze service aan en de beschermlaag houdt aanzienlijk langer dan een doe-het-zelf-spray.
Conclusie
Niet voor iedereen de moeite waard, maar voor mij
Als je op zoek bent naar een logeerbed dat overdag gezien mag worden, dan ben je hier aan het juiste adres. "Hippo" is een mooie, compacte bank die op zichzelf en zonder veel moeite in een matras kan worden veranderd. Het is een comfortabele slaapplaats, zelfs voor twee personen. En als er geen gasten in de kamer zijn, is er een volwaardige zitplaats voor één persoon in plaats van een ongebruikt bed. Voor mij was de prijs van ongeveer 650 frank redelijk.
Ben je op zoek naar een volwaardige woonkamerbank voor dagelijks gebruik voor twee personen? Dan moet je gaan voor een hoger model met meer zitruimte.
Pro
- van bank naar matras in minder dan een minuut
- Gemakkelijk zelf te monteren en demonteren
- Verrassend dik, comfortabel slaapgedeelte
- Eenvoudig ontwerp dat in veel inrichtingsstijlen past
- Geen balancering
- Afneembare hoes
Contra
- Lage zithoogte
- Stofvanger achter rugleuning
Als een cheerleader vier ik goed design en breng ik je alles bij wat met meubels en interieur te maken heeft. Regelmatig cureer ik eenvoudige maar verfijnde interior-ontdekkingen, spoor ik trends op en interview ik creatieve geesten over hun werk.
