Scheids, dat was een snoepje!
In plaats van een voetbalwedstrijd bracht ik 90 minuten door in een kattencafé. Een verslag over dierlijke pressing, dubieuze overtredingen, creatieve tactieken en onverwachte winnaars.
Soms geeft het leven je een teken: bijvoorbeeld wanneer je motel tijdens een teamreis direct naast een kattencafé ligt. Natuurlijk had ik het ook bezocht als ik naar de andere kant van Hamburg had moeten reizen. Maar zo werd een uitstapje een vaste plek.
En zo kijk ik – terwijl een paar teamgenoten op een dinsdagavond een voetbalwedstrijd volgen – liever naar kattenreflexen, dozen en kratten in de Katzentempel ernaast.
Opstelling
Als ik binnenkom, word ik opgemeten door een statige, grijs-witte kater met de autoriteit van een kapitein: Herr von und zu Ottensen. Hij woont hier met vijf teamgenoten. Ik knik hem waarderend toe en ga op de bank zitten.
"Oh, sorry!" Ik had de driekleurige Pauli bijna over het hoofd gezien. Ze vergeeft me de overtreding – in ruil voor een korte aai – en laat me tegenover haar plaatsnemen.
Daar bestudeer ik de menukaart. Naast een katerontbijt, purrschettas en een Catprese-sandwich vind ik daarop de spelregels van de Katzentempel:
- Voorzichtig benaderen, vooral slapende katten
- Niet achternazitten en optillen
- Kattenluik naar de rustruimte vrijhouden
- Niet voeren
Klinkt strikt, maar eerlijk. Ik heb immers al vaak grensoverschrijdingen meegemaakt in de omgang met katten – en scheidsrechters die wegkeken. Eigenlijk zou dit de perfecte plek zijn voor een kleine gedragsstudie… over mensen, uiteraard.
Ik klap mijn laptop open en gluur onopvallend over de rand van het scherm.
Aftrap
1. De bedrieger
Eerst focus ik me op de jonge man tegenover me. Hij gedraagt zich defensief. Als de zwart-witte Wilmi tussen zijn benen door dribbelt en aan zijn voeten snuffelt, kijkt hij slechts kort op. Dan wijdt hij zich weer aan zijn eten. Maar... wat zie ik daar? Plotseling glijdt een hand onopgemerkt naar de gulzige kater. Is dat een snoepje? Ik kan het niet precies zien, maar hier vindt zeker een overtreding plaats. Dat vraagt om de VAR!
2. De spits
Een paar tafels verderop zijn twee oudere dames buiten zinnen. Hun indringende "Psssssss, pssss!" sist tot bij mij. Herr von und zu Ottensen trekt zich walgend terug naar boven om neer te kijken op de twee onruststokers. Eén begint Pauli te aaien, die in een hangmat ligt. "Rrrrr, ik zou je kunnen opeten!" koert ze. Pauli geeft haar een klap met haar poot. Zo verdedig je het strafschopgebied.
3. De tacticus
Voor mij op de grond heeft een kind zich voor de rood-witte kattendame Eppi neergezet. Het knippert kleine liefdesboodschappen naar haar en houdt geduldig zijn kleine handje naar haar uit. Uiteindelijk ontfermt Eppi zich over hem en stoot haar hoofd iets zachter dan Zidane tegen de kleine vingers. Het kind giechelt. Fair play loont.
4. De pressingspeler
Iets meer pressing is er verderop bij een tiener. De junior bewerkt kattenbuiken met de vasthoudendheid van een vleugelverdediger. Steeds ontsnapt hem een verrukt "Ooooooi!". De bijna blinde kater Toni beantwoordt het enthousiasme met een verbaasde blik en een speelse beet. Maar de jongeling laat zich niet van de wijs brengen. Giechelend pakt hij de speelhengel en probeert een nieuwe tactiek.
5. De joker
Een jonge vrouw is me tot nu toe nauwelijks opgevallen. Ze lijkt meer voor haar collega dan voor de katten te zijn meegekomen. Met een mix van tegenzin en afkeer (ongeveer zoals ik naar voetbal kijk) observeert ze de katten van respectvolle afstand. Geen knipperen, geen aaien, geen sissen, geen snoepjes. Een klein uur later is zij de enige die een voltreffer heeft geland: op haar schoot ligt kater Georgi.
Wedstrijdanalyse
Glimlachend klap ik mijn laptop dicht. 90 minuten zijn voorbij. Ik heb genoeg gezien. Mensen mogen dan denken dat zij het spel bepalen. In werkelijkheid staan ze alleen aan de zijlijn. De katten beslissen zelf wie aan de beurt komt en wie de wedstrijd vanaf de reservebank volgt.
Ben jij ook al eens in een kattencafé geweest? Vertel over je ervaringen in een reactie.
Ik hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
