
Veel nieuws, weinig afgeronds: Turtle Beachs Command Series getest
Touchscreen? Check. Hall-effect-schakelaar? Check. Afneembaar numeriek toetsenbord? Check. Met de Command Series KB7 en het Keypad KP7 waagt Turtle Beach een grote sprong. Het apparaat faalt echter in het dagelijks gebruik door technische problemen en de zwakke afwerking.
Na de overname van Roccat gooit Turtle Beach zijn toetsenbordassortiment om. De Command-serie bestaat onder andere uit het tenkeyless-toetsenbord KB7 en het daarop aansluitbare keypad KP7. Beide werken met magnetische switches. De KB7 heeft bovendien een 4,3 inch groot touchscreen. Dat klinkt als een spannend pakket. In het dagelijks gebruik blijft daar echter minder van over dan ik had gehoopt.

Goedkoop in plaats van premium
Wie de Vulcan-toetsenborden kent, herkent enkele kenmerken: de blootliggende aluminiumplaat, verhoogde switches, platte keycaps. Maar veel is anders. De donkergrijze behuizing met koperkleurige accenten bestaat voor een groter deel uit kunststof.
Boven de functietoetsen zit een extra rij met vier driehoekige knoppen. Die voelen hard en goedkoop aan. Ze schakelen naar de game-modus, wisselen van profiel, dempen de microfoon of schakelen de verlichting uit. Ook het draaiwiel en de twee ronde mediatoetsen linksboven ogen minderwaardig. Jammer dat Turtle Beach de extra toetsen noch uniform heeft vormgegeven, noch hoogwaardiger heeft afgewerkt.

Voor een tenkeyless-toetsenbord is de KB7 enorm. Hij is 399 millimeter breed, met polssteun 256 millimeter diep en weegt 858 gram, met steun ongeveer 1,1 kilogram. De afneembare rubberen polssteun zit verrassend stevig vast en geleidt het licht van de verlichting door het transparante materiaal. Je kunt ervan houden, maar het hoeft niet. Ik vind dat het er slecht uitziet.
De buigtest doorstaat het toetsenbord niet. Al als ik in het midden harder druk, geeft de behuizing mee. Echt slecht is dat niet, maar als een premiumproduct voelt het ook niet aan.
Later komt er nog een probleem bij: omdat het ding me steeds meer irriteert – daarover lees je hieronder meer – leg ik het voorlopig een paar dagen opzij. Wanneer ik het voor de foto's weer tevoorschijn haal, start het niet meer op. Het apparaat is defect. De foto's in dit artikel tonen daarom een tweede exemplaar uit ons magazijn.
In de verpakking stopt Turtle Beach iets meer dan het hoognodige. Bij de KB7 horen vier reserve-keycaps met een iets andere textuur, een keycap-trekker, een gevlochten USB-C-naar-C-kabel en een splitterkabel met twee USB-A-stekkers naar USB-C. Goed gelezen: om de KB7 te laten werken, moet je ofwel een van de schaarse USB-C-poorten of meteen twee USB-A-poorten van je pc bezetten. De reden hiervoor is het touchscreen, dat bijzonder stroomhongerig is.
Het touchscreen is leuk en irriteert toch
Rechtsboven, waar normaal de navigatietoetsen zitten, zit het touchscreen. Het is helder, reageert betrouwbaar en is eenvoudig te bedienen. Door te vegen wissel ik tussen drie pagina's met elk twaalf velden. Daarnaast is er een pagina waarop ik het volume van individuele applicaties kan regelen. Ik kan de velden toewijzen aan een numeriek blok, snelkoppelingen, systeemwaarden of koppelingen naar Discord, Steam, OBS en Streamlabs. Veeg ik vanaf de bovenrand van het scherm naar beneden, dan open ik de instellingen voor het triggerpunt, Rapid Trigger, macro's en verlichting.

Soms is dat praktisch. Toch mis ik de fysieke toetsen. Ik typ blind met tien vingers. Als ik constant op het scherm moet kijken om Delete of Insert te raken, remt me dat af. Tijdens de testperiode van twee weken wen ik er niet aan. En langer zal ik het toetsenbord niet gebruiken.
Twee apparaten die niet echt bij elkaar passen
Het KP7-numerieke blok werkt alleen of gekoppeld aan de KB7. Via rails met contactpads kan het vergelijkbaar met de Joy-Cons van de Nintendo Switch met het toetsenbord worden verbonden. Het omwisselen is gepriegel. Gelukkig houdt het keypad goed vast, zelfs als ik de hele setup ronddraag. Een vergrendeling is er niet.
De KP7 is meer dan een numeriek blok. In de game-modus wordt het de linkerhelft van het toetsenbord met WASD, pijltjestoetsen en een korte spatiebalk voor de duim. Daarvoor moet ik het echter links bevestigen. Omdat ik normaal geen numeriek blok gebruik, is dat prima. Sowieso zou dit aan de linkerkant veel meer zin hebben – ook op kantoor. Want zo kan ik de cijfers invoeren en tegelijkertijd de muis bedienen. Het vereist echter wat gewenning.

Daarbij komen kleinere zwaktes. De opschriften van de bovenste rij toetsen zijn opgedrukt en worden niet van achteren verlicht. Het duimwiel en de bovenste toets zijn net als bij de KB7 van mindere kwaliteit.
De Hall-effect-switches zijn oké, het geluid minder
In beide apparaten zitten de Titan Low-Profile Hall-Effect-switches van Turtle Beach. Dat zijn lineaire, magnetische switches. Onder de steel zit een magneet die een sensor op de printplaat meet. Zo kan het triggerpunt tussen 0,1 en 3,2 millimeter vrij worden ingesteld. De switches zijn ontworpen voor 100 miljoen aanslagen en kunnen zonder solderen worden vervangen. Of ook Hall-effect-switches van andere fabrikanten werken, is onduidelijk.
De switches zelf voelen redelijk soepel aan. Ze zijn af fabriek gesmeerd en wiebelen nauwelijks. De rest van het toetsenbord maakt het typegevoel echter teniet. De toetsen klinken klapperend en hol. Binnenin ontbreekt dempingsmateriaal. Ook de stabilisatoren rammelen, hoewel ze gesmeerd zijn, en het indrukken van de toetsen voelt op de een of andere manier rubberachtig aan.

De keycaps zijn in orde. Ze bestaan uit PBT via het double-shot-proces, dus de opschriften zullen niet vervagen. De caps zijn echter nogal dun en laag. De verlichting komt dankzij de hoogliggende switches goed tot zijn recht.
Hangende toetsen en haperende software
Mijn grootste probleem is de technische uitvoering. De KB7 start traag op. Terwijl er op het scherm «Loading» staat, reageert het toetsenbord niet. In de BIOS kom ik zo alleen met geluk.
Zelfs bij het inloggen op het besturingssysteem moet ik soms wachten tot de KB7 klaar is voor gebruik. Soms blijven toetsen zonder aanwijsbare reden hangen. Dan helpt alleen een herstart van het toetsenbord. Ook de volumemixer op het display komt vaak niet overeen met het systeemvolume.
Het ergste: als ik de KP7 van de ene naar de andere kant verplaats, reageert de KB7 niet meer. Pas als ik hem loskoppel van de pc en weer aansluit, werkt hij weer.
Daarbij komt de software Swarm II. Die draait eveneens stroef. Het toetsenbord wordt slechts langzaam herkend, elke wijziging aan de schermindeling wordt afzonderlijk opgeslagen en blokkeert de app met een laadscherm. Bij achtergrondafbeeldingen is het nog langzamer. Soms wijken de lay-out in de app en op het toetsenbord van elkaar af, en er is geen mogelijkheid om ze te synchroniseren. De microfoondemping en de lichtsynchronisatie tussen de apparaten werken alleen als Swarm II draait.

Dat is jammer. Want de app biedt veel functies: individuele triggerpunten per toets, Rapid Trigger en SOCD. Juist bij Hall-effect-toetsenborden speelt de software een belangrijke rol. Hier blijft ze duidelijk achter bij haar mogelijkheden.
Gelukkig: Turtle Beach brengt voortdurend software- en firmware-updates uit. Misschien wordt het dus nog beter.
Conclusie
Goede ideeën, zwakke uitvoering
Pro
- Touchscreen met veel functies
- Het numerieke toetsenbord kan links of rechts worden bevestigd
- veel instellingen voor het activeringspunt en Rapid Trigger
Contra
- lange opstarttijd en haperende toetsen
- Verbinding wordt verbroken bij het verplaatsen van het toetsenbord
- Het toetsenbord voelt aan beide kanten aan als een vreemd voorwerp
- hol, onafgewerkt geluid
- trage en foutgevoelige software
Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.














