
Producttest
Playmobil Sky Trails: waarom mijn 7-jarige zelf waarschijnlijk teleurgesteld zou zijn geweest
van Stephan Lamprecht

Toen ik de persfoto's van het model van een Mercedes 300 SL zag, was ik op slag verliefd. Nu moet de set alleen nog waarmaken wat de foto's beloven.
Met zijn opvallende vleugeldeuren was de Mercedes 300 SL een van de allereerste supersportwagens. Het was de eerste productieauto met directe injectie en was zijn tijd technologisch ver vooruit met een topsnelheid van 260 km/u in 1954. Het tijdloze ontwerp maakt de auto tot een van 's werelds meest gezochte klassieke auto's.
Het kleine familielid op schaal 1:10 met 1600 onderdelen is iets voor gevorderde bouwsteenfans. De leeftijdsaanbeveling van Mattel is dan ook 17 jaar.
Eén verschil met andere fabrikanten wordt op het eerste gezicht duidelijk: Mattel levert zijn modellen met een Hot Wheels model van hetzelfde voertuig. Deze toevoeging is ook niet verkrijgbaar bij onafhankelijke retailers.
De doos bevat 28 genummerde zakjes en 330 pagina's met instructies. Er valt een kleine folie met stickers uit. Dit verbaast me omdat Mattel eigenlijk adverteert dat de stenen bedrukt horen te zijn. In de blister van de doos vind ik metalen onderdelen zoals de Mercedes ster en vier wieldoppen. En dus is het tijd om te gaan bouwen.
De eerste bouwfase bestaat uit twee zakken. Ik vorder snel dankzij de duidelijke illustraties in de instructies. De stenen voelen hoogwaardig aan en hebben een goede klemkracht. Wel merk ik dat sommige er een beetje bot uitzien. Interessant genoeg kan ik deze lichte waas op sommige stenen wegvegen, maar niet op andere. De resten van sprue-markeringen zijn ook zichtbaar op de meeste stenen. Je kunt ze echter niet voelen en ze hebben ook geen invloed op de bouw. Dus deze kleine oneffenheid stoort me niet.

Aan het eind van de eerste sectie houd ik een handvol stenen over. De instructies zwijgen hierover. Het zijn kleine onderdelen die ik nodig heb voor verbindingen. Precies die dingen die bij het openen van een tas snel op het tapijt belanden en moeilijk te vinden zijn. Ik neem dus aan dat Mattel kleine hoeveelheden wil voorkomen. Dat lijkt me een goede zaak.
Het tweede deel onthult een bijzonderheid vergeleken met Lego: ik moet de eerste «tijdelijke stenen» plaatsen. De signaal oranje gekleurde stenen zitten aan de onderkant van het model en ondersteunen de constructie tijdens het bouwen.
Het frame van het voertuig bestaat uit drie elementen die in elkaar worden gestoken. Als ik aan de bovenkant stenen steviger moet aandrukken, voorkomen de tijdelijke elementen dat de verbinding eronder weer loskomt. Dit heb ik bij geen enkele andere fabrikant meegemaakt. Ik vind het slim en goed doordacht.

Er is echter ook slecht nieuws: Mattel heeft ook talloze kleurrijke stenen, de door veel baksteenliefhebbers zo gehate «kleurenplaag». Zelfs «piggy pink» zit erbij. Ik vind het echter niet erg, integendeel: de kleuren versnellen het bouwproces omdat ik de onderdelen sneller kan vinden en ze niet eerst op grootte hoef te sorteren.
Dit is waarschijnlijk iedereen wel eens overkomen die met klemmende bouwstenen werkt: als je niet goed oplet en met te veel kracht drukt, kan het moeilijk zijn om een fout te corrigeren. Daarom voegen fabrikanten meestal een speciaal gereedschap toe: «» .
Die van Mattel biedt verschillende aanknopingspunten. Ik kan het niet alleen gebruiken om twee stenen uit elkaar te halen, maar ook om buisverbindingen los te maken. Eén uiteinde lijkt zelfs op een flesopener. Een snelle blik op de instructies laat het zien: Dit uiteinde heb ik later nodig als ik de wieldoppen wil verwisselen. Ik vind het gereedschap mooi en het doet zijn werk. Het was alleen een beetje lastig om de wieldoppen met mijn nagels te verwijderen.
Na een goed uur ben ik in de vierde bouwfase - en dan verschijnen ze eindelijk: de eerste geprinte stenen. In het origineel zijn dit chromen letters en de verplichte ster op de achterklep.
Ik ben blij dat de stenen geprint zijn. Mijn ervaring met Lego leert me dat het anders een heel geklungel zou zijn geweest om stickers van dezelfde grootte op het blokje te plakken zodat het uitgelijnd is. Dat is precies wat me altijd irriteert aan Lego-sets.

Mijn verzameling overtollige stenen blijft groeien. Mattel lijkt het echt goed te bedoelen.
De rest van het bouwproces verloopt net zo gestructureerd als de eerste delen. Niets wiebelt, alles past. De spleetmaten zijn vergelijkbaar met Lego. Het in elkaar zetten van de stenen is erg leuk en de grootte van de werkpakketten is naar mijn mening goed gekozen. Er zijn geen uitschieters aan de boven- of onderkant.
Mijn motivatie blijft hoog. Ik blijf dingen ontdekken met een «Hach» factor. Of het nu gaat om de (natuurlijk) geprinte dashboards in de cockpit, de riemen voor de bagage, kabels voor de ontsteking of de hendel om de motorkap uit het interieur te halen. En dan zijn er nog de metalen binnen- en buitenspiegels en de geprofileerde rubberen banden.

Met elk onderdeel wordt het model natuurlijk zwaarder. En bij het in elkaar zetten van de carrosserie bewijzen de tijdelijke stenen aan de onderkant hun waarde. Ik wil voorkomen dat er iets gaat wiebelen of dat er later een onderdeel loskomt. Daarom druk ik de onderdelen voor de buitenschil met iets meer kracht op het chassis. De speciale stenen aan de onderkant absorberen de druk goed. Niets buigt, niets vliegt eraf.
Na ongeveer tien uur ben ik klaar. De Mercedes staat voor mijn neus. De positieve indruk van het begin heeft zich voortgezet. Ik had geen problemen en alles paste perfect. De instructies riepen ook geen vragen op.

Twee zakken bakstenen zijn over, die ik kan gebruiken om het model om te bouwen tot raceauto. Dit verklaart ook de paar stickers die me in het begin verrasten. Dit zijn de startnummers en sponsorstickers voor de raceversie. De verzameling reservestenen is nu behoorlijk uitgebreid. Mattel is gul in dit opzicht.

Nu ben ik eindelijk de vitrinekast voor de Hot Wheels auto in elkaar aan het zetten. Volgens de instructies had ik dat eerst moeten doen. Ik heb het niet gedaan. Ik ben een rebel
Pro
Contra
Hamburger, boekenwurm, ijshockey fan. Vader en opa. Sleutelt voortdurend aan zijn slimme huis. Geïnteresseerd in DIY, outdoor, mode en cosmetica.

Producttest
van Stephan Lamprecht

Producttest
van Anna Sandner

Producttest
van Martin Jungfer