Op 6 september 1997 stond Charles Spencer in Westminster Abbey en deelde hij zijn verdriet om zijn geliefde zus Diana met de hele wereld. Nu, bijna dertig jaar later, vertelt hij over zijn leven met deze bijzondere vrouw en over de tragische week waarin ze stierf.
Als kinderen waren Charles en Diana, de twee jongsten van de familie Spencer, onafscheidelijk – stiekem noemden ze elkaar Duch en Carlos. Ze waren heel close met elkaar, zwierven samen over de uitgestrekte landerijen van hun familie, doorstonden moeilijke tijden op verschillende kostscholen, overleefden angstaanjagende kindermeisjes en hielpen elkaar door de scheiding van hun ouders heen.
Dat veranderde allemaal drastisch toen Diana trouwde met de Prins van Wales, nu Koning Charles III, en van de ene op de andere dag een wereldwijd icoon werd. Charles Spencer zag hoe zijn zus zich inzette voor de kansarmen in de samenleving en helemaal opging in haar rol als moeder van twee zoons. Hij zag ook hoe ze, toen haar huwelijk stukliep en een meedogenloze pers haar achtervolgde, helemaal alleen achterbleef. Charles Spencer stond altijd voor haar klaar – tot die zwarte nacht in augustus 1997.
Met SWAN SONG schenkt Charles Spencer ons het meest intieme, liefdevolle en eerlijke portret tot nu toe van zijn zus, prinses Diana.
»Als me wordt gevraagd hoe het was om met Diana op te groeien, is mijn eerste gedachte altijd: maar ik weet toch helemaal niet hoe het zou zijn geweest om niet met haar op te groeien …«