AKAI MPK Mini Play MK3 review: klein keyboard met grote ambities
12-8-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Stephan Lamprecht
Muziek maken op de computer met softwaresynthesizers en sequencers gaat gemakkelijker met een extern MIDI-keyboard. Ik heb de "MPK Mini Play MK3" van Akai een paar weken bespeeld en gekeken waar het overtuigt.
Het keyboard van Akai draagt terecht de naam "Mini". De controller is slechts 32 centimeter lang en 17,5 centimeter breed. Hoewel de behuizing volledig van plastic is, voelt het apparaat niet goedkoop aan. Zelfs bij stevige druk met de handen geeft niets mee of kraakt. Bovendien past het apparaat gemakkelijk in mijn rugzak en weegt het slechts één kilogram.
Aan de achterkant bevinden zich drie aansluitingen. De USB Type-B-aansluiting verzorgt de communicatie en externe stroomvoorziening. Daarnaast kan ik een hoofdtelefoon aansluiten op de 3,5 millimeter jack-aansluiting. Optioneel is de verbinding met een sustainpedaal. Akai heeft afgezien van een MIDI-aansluiting.
Mijn eerste indruk
Aan de bovenkant zijn 25 aanslaggevoelige toetsen en acht drumpads ingebouwd. Met het oog op de grootte en het prijskaartje overtuigt het klavier. Zacht of krachtig aangeslagen noten onderscheiden zich duidelijk. De eerste dag speel ik echter nog vaak mis: de overstap van full-size toetsen naar een mini-uitvoering valt me aanvankelijk zwaar. De toetsen zijn nu eenmaal smaller en korter. Voor baslijnen en eenvoudige melodieën zijn de twee octaven voldoende. Voor uitgebreide loopjes moet ik de octaafknoppen gebruiken.
De pads reageren nauwkeurig op drukverschillen. Met wat oefening zijn ze inderdaad goed geschikt voor finger-drumming. De rubberen coating is echter een ware stofmagneet.
De X-Y-joystick aan de linkerbovenkant bevalt me minder. Hij vervult de dubbele taak voor pitch en modulatie. Hij ziet er niet alleen wat goedkoop en wiebelig uit, maar voelt ook zo aan. Dat geldt ook voor de verschillende functietoetsen. Ze doen wat ze moeten doen, maar voelen mechanisch niet bijzonder waardevol aan. Ze zijn in ieder geval logisch gerangschikt, naar mijn mening.
Geluiden aan boord: spelen zonder computer
Het bijzondere aan de "Mini Play" is dat ik geen computer nodig heb om te spelen. Hiervoor zet ik de schakelaar aan de achterkant van "USB" naar "Batt". Vier AA (LR6) oplaadbare batterijen of batterijen voorzien het apparaat dan onderweg of op de bank van stroom. Oplaadbare batterijen moet ik echter extern opladen. Het keyboard is ontworpen voor batterijen en heeft geen eigen oplaadfunctie.
Qua geluid krijg ik 128 MIDI-geluiden en tien drumkits. De instrumenten kies ik via de draaiknop naast het display, dat wel wat groter had mogen zijn. De geïntegreerde luidspreker is verrassend krachtig. Bij hoge volumes klinkt hij echter licht blikkerig en neigt hij naar vervorming. Hi-Fi-kwaliteit had ik echter ook niet serieus verwacht. Om te oefenen of voor ideeën op de bank is de speaker zeker voldoende. Ook kinderen kunnen zich goed vermaken met de controller. Afhankelijk van de leeftijd en het talent van het kind raad ik het aansluiten van een hoofdtelefoon aan.
De geluidskeuze vind ik solide. Het is echter generiek en verschilt soms slechts in nuances. Als drummer bevallen de sets "E-Drum" en "TR-808" me goed bij de pads. Beide bieden een mooie akoestische "herhaling" met de Simmons-drums uit de jaren 80 en de legendarische drumcomputer TR-808 van Roland.
Voor spel en geluidsexperimenten biedt de controller, gezien zijn formaat, toch wel wat. Zo kan ik de waarden voor attack en release, evenals de chorus, via de draaiknoppen wijzigen. Een arpeggiator is ook aan boord. De drumpads hebben nog een andere functie: als ik een gemanipuleerd geluid goed vind, sla ik het intern op als favoriet op een pad.
Software: Waarom moeilijk doen als het ook ingewikkeld kan?
De controller wordt geleverd met een softwarepakket: de sequencer-beatmaking-DAW (Digital Audio Workstation) MPC-Beats en verschillende plug-in-instrumenten, waaronder de analoge synthesizer Hybrid 3. Dat klinkt in eerste instantie veelbelovend. De weg ernaartoe is echter moeizaam. De flyer in de doos ziet eruit als een eenvoudige voucher. Helaas werken download en installatie niet direct via Akai.
In plaats daarvan moet ik een gebruikersaccount aanmaken op het softwareportaal van Inmusic (moederbedrijf van Akai). Daar download ik het Inmusic Software Center, dat mijn licenties beheert en waarin ik mijn controller ook kan registreren.
Pas na voltooiing van de registratie download ik via de software een programma zoals MPC-Beats, dat nog geïnstalleerd moet worden. Of ik laat een licentie- of vouchercode weergeven. Het wordt helemaal onoverzichtelijk als ik bijvoorbeeld een plug-in van een derde partij wil kopen. Want achter "Voucher inwisselen" wacht niet de directe download. In plaats daarvan leidt Inmusic me naar de website van de aanbieder. Daar moet ik een nieuw gebruikersaccount aanmaken om de vouchercode in te voeren bij het afrekenen. Waarschijnlijk ben ik niet de enige die dan het overzicht verliest.
Verbinding met computer en DAW: Bij "exoten" moet ik knutselen
Nadat ik het doolhof van de verschillende softwareaanbiedingen succesvol heb doorlopen, gaat het gemakkelijk verder. De Mini Play is "class-compliant", wat betekent dat hij zonder driverinstallatie kan worden aangesloten en onmiddellijk als MIDI-apparaat wordt geregistreerd. GarageBand en Logic Pro herkennen het keyboard automatisch. Pads en toetsenbord bedienen de instrumenten direct. Welke taak de regelaars moeten overnemen, kan ik opnieuw toewijzen via de MIDI-leerfunctie.
Ik kan de MPK Mini Play ook gebruiken op mijn iPad met Lightning-aansluiting. Echter, Lightning levert te weinig stroom om het keyboard van stroom te voorzien. De weg naar het doel is niet elegant, maar werkt wel: Via de "Lightning naar USB 3.0 Camera Adapter" van Apple verbind ik de USB-kabel van de MPK met de iPad, die via een Lightning-kabel en externe voeding parallel wordt opgeladen. Eenmaal verbonden, herkennen mijn programma's de controller echter ook direct.
En hoe zit het met Linux? Volgens mijn eerdere ervaringen werkt daar "Out-of-the-Box" zelden iets. Zo ook deze keer. Onder Linux meldt het apparaat zich in Ardour weliswaar netjes aan als Class-Compliant-apparaat. Alleen stuurt het alle input via één enkel kanaal. Er is dus eerst channel-mapping nodig, zodat toetsenbord, pads en filterregelaars ook de gewenste functies van de DAW aanspreken. Kleine tip voor iedereen die muziek maakt onder Linux: kijk eerst via een zoekmachine of iemand anders al een mapping-bestand online heeft gezet.
Het goede nieuws is echter: het apparaat werkt ook onder Linux!
Met de "MPK Mini IV" heeft Akai vorig jaar een opvolger uitgebracht, die op het eerste gezicht al een paar van mijn kritiekpunten heeft verholpen. Hij moet het echter zonder de Play-functie stellen. Die staat echter bovenaan mijn testlijst.
Conclusie
Goede aanvulling voor een Digital Audio Workstation
De productnaam belooft niet te veel. De MPK Mini Play is compact en dankzij de batterijvoeding ook een metgezel voor het componeren onderweg. De hardware overtuigt me voor deze prijsklasse, met uitzondering van de enigszins sponzige joystick. De grootste zwakte is de zenuwslopende software-installatie.
Voor iedereen die al een DAW gebruikt en op zoek is naar een MIDI-controller, is dit totaalpakket een potentiële kandidaat. Voor gebruik op het podium is dit keyboard echter niets. Hier wegen de ontbrekende externe MIDI-aansluiting en de beperking tot twee octaven te zwaar.
Pro
- Grootte en afwerking
- directe detectie in commerciële werkstations
- veel geluidsopties, ook op batterijen
- Prijs
Contra
- Software-installatie omslachtig
- Geluidskwaliteit van de geïntegreerde luidspreker
- Joystick te sponzig
Omslagfoto: Debora Pape
Hamburger, boekenwurm, ijshockey fan. Vader en opa. Sleutelt voortdurend aan zijn slimme huis. Geïnteresseerd in DIY, outdoor, mode en cosmetica.
