
Dankzij de bridge-modus werkt mijn Galaxus-internet eindelijk met Unifi
Voor Galaxus Internet is er vanaf nu een bridge-modus beschikbaar voor de meegeleverde router. Daarmee staat niets mijn 10-Gbit-Unifi-netwerk meer in de weg.
Een jaar geleden heb ik een Galaxus Fiber-abonnement afgesloten en ons huis geüpgraded naar een snelheid van 10 Gbit/s. Voor de wifi installeerde ik Wi-Fi 7-geschikte access points van Ubiquiti. Van alle kanten – inclusief onze community – werd mij herhaaldelijk verteld dat er nauwelijks betere hardware voor het thuisnetwerk bestaat. Dat geldt vooral in combinatie met het bijbehorende Unifi-systeem. Tot nu toe moest ik daarvan afzien, omdat daarvoor een Ubiquiti-router nodig is. Die kon ik echter niet aansluiten omdat de Zyxel-router die bij het Galaxus-internet hoort, geen bridge-modus heeft (ja, ik weet dat er workarounds zijn zoals DMZ, maar daar wilde ik me niet mee bezighouden).
Tot nu.
Een kort verzoek is voldoende
De bridge-modus, die mijn router in een «dom» modem verandert, kan ik helaas niet zelf activeren. Een kort contact via het betreffende formulier in het Galaxus-klantenportaal is echter voldoende en de modus wordt geactiveerd – voor zover mogelijk.
Als ik een tweede router op de Zyxel zou aansluiten, zou ik een dubbele NAT hebben. Dat splitst het thuisnetwerk in twee afzonderlijke particuliere subnetwerken, wat tot complicaties kan leiden. Zo lopen poortdoorsturingen vaak op niets uit omdat de eerste router ze niet doorlaat naar de tweede router. Bij online gamen kan het gebeuren dat de peer-to-peer-verbinding wordt geblokkeerd. Ook twee concurrerende firewalls leiden vaak tot beperkingen en een hogere latentie.

Twee potentiële problemen met het netwerkprotocol DHCP, dat apparaten hun IP-adressen toewijst, kunnen vooraf worden opgelost. Als de nieuwe router en de Zyxel dezelfde lokale IP-reeksen hebben, leidt dat anders tot complicaties. Ik gebruik de Ubiquiti Unifi Cloud Gateway UCG, die ook de benodigde 10 Gbit/s doorgeeft. Het apparaat boot met het IP 192.168.0.1, terwijl de Zyxel op 192.168.1.1 draait. De apparaten zouden elkaar dus niet in de weg moeten zitten. Mocht dat bij jou anders zijn, stel dan een vast bereik in, bijvoorbeeld van 192.168.0.2 tot 192.168.0.254.
Bovendien moet ook aan de WAN-zijde het verkrijgen van het openbare IPv4-adres op DHCP zijn ingesteld.
Zodra de bridge-modus is geactiveerd, worden DHCP en de wifi op de Zyxel sowieso uitgeschakeld. Daarom zou het ook zonder deze instellingen moeten werken. Met deze variant kan ik echter alvast controleren of het internet op de nieuwe router werkt voordat ik de oude deactiveer.
Eenvoudige installatie, irritante ventilatoren
Bij mij zou de omschakeling waarschijnlijk direct hebben gewerkt als ik de Zyxel-router vanaf het begin op de RJ45-poort in plaats van op de WAN-poort had aangesloten. Eigenlijk zou deze ook moeten werken, maar bij mij lukte het daarmee niet. De WAN-poort gebruik ik samen met een SFP-adaptermodule om daarop een 10 Gbit/s Ubiquiti-switch aan te sluiten.
Naast de gateway gebruik ik meerdere switches en access points. Die laatste zijn al in bedrijf – alleen dan zonder Unifi. Tot nu toe kon ik ze alleen afzonderlijk aansturen. Zodra de gateway is geactiveerd, herkent hij automatisch alle Ubiquiti-apparaten in het netwerk. Via de app voeg ik ze met één klik toe. Slechts twee access points weigeren in eerste instantie om naar het Unifi-systeem te worden overgezet. Na een korte reset lukt het bij die ook.
De nieuwe Ubiquiti USW-Pro-XG-switches, die ik in plaats van de eerdere TP-Links gebruik, hebben het voordeel dat de poorten over PoE beschikken – Power over Ethernet. Zo hoef ik de bekabelde access points niet meer met extra PoE-injectoren te voeden. Daarmee bespaar ik een paar apparaten en stopcontacten. De switches zou ik kunnen beheren, zoals ook velen uit de community in mijn laatste artikel vroegen. Ik ben echter nog steeds van mening dat ik in ons huishouden van vier personen zonder deze functie kan.

Wat me stoort aan de Ubiquiti-switches is dat de ventilatoren een duidelijk hoorbaar gezoem produceren. Ik zit geen twee meter daarvandaan en moet daar nog een oplossing voor vinden. Ik kan net zo goed eieren bakken op de apparaten als op de TP-Links. Die waren tenminste passief gekoeld en dus geruisloos. Voor de forse prijs van meer dan 500 frank per stuk is dat teleurstellend.
In de kelder gebruik ik de kleinere Unifi Flex XG. Eerst wilde ik de voeding daarvoor besparen, omdat ik het apparaat via de grotere broer via de PoE-aansluiting kan voeden. Dat werkt, maar de switch levert daarmee slechts 1 Gbit-prestaties. Dat zie ik direct in de app. Die laat bij alle apparaten zien welke poorten in gebruik zijn en met welke snelheid. Hetzelfde vertelt me ook een gekleurd lampje op het apparaat zelf (lichtblauw voor 10 Gbit, donkerblauw 2,5 Gbit, enz.). Ik kom dus toch niet onder twee stroomkabels uit. Het eveneens daarop aangesloten access point heeft immers nog steeds een PoE-injector nodig.
De hele installatie via de app is echt leuk. Zelfs voor leken is alles relatief ongecompliceerd en begrijpelijk. Toch is daar bijna een hele middag aan opgegaan.

Is Unifi de beloofde verlosser?
Unifi behoort tot de gouden standaarden wat netwerkbeheer betreft. Wat ik er tot nu toe van heb uitgeprobeerd, bevestigt die indruk. Of het nu in de Unifi-app is of via de webinterface, ik kan mijn netwerk perfect monitoren. De menustructuur is logisch en niet onnodig ingewikkeld. Veel is grafisch weergegeven. Zo zie ik bijvoorbeeld als bij een stamboom welke apparaten hoe verbonden zijn. Dat is mogelijk omdat alle netwerkapparaten inclusief switches van Ubiquiti afkomstig zijn en met elkaar communiceren.
De stamboom laat me ook zien hoe het gesteld is met de ontvangststerkte van de verbonden client-apparaten. Twee daarvan, de warmtepomp en de zonne-installatie, hangen ten onrechte aan het access point op de begane grond in plaats van aan het dichterbij gelegen exemplaar in de kelder. Twee klikken en ze zijn verplaatst. Niet dat een sterkere verbinding nodig zou zijn, maar het 2,4 GHz-netwerk bij het AP op de begane grond zit al aardig vol. Ook dat zie ik in de app.

In ons huishouden nog niet nodig, maar wel mogelijk, is het blokkeren van bepaalde sites, apps of hele domeinen voor individuele apparaten. Of ik richt een virtueel LAN in om onbetrouwbare smart-home-apparaten van de rest van mijn netwerk te scheiden. Dat neem ik me misschien als volgende voor. Ik heb nog lang niet door alle menu's en submenu's geklikt. De mogelijkheden zijn vrijwel eindeloos.
Ik mis in de talloze instellingen echter de mogelijkheid om een apparaat op een bepaald tijdstip uit te schakelen. Ik wil een slaapbank in mijn kantoor zetten en dan is het ventilatorgeluid van de switch definitief irritant. Dan regel ik dat wel via een smartplug.
Wifi-optimalisatie
Omdat de access points nu via het Unifi-systeem worden beheerd, werkt ook het mesh-netwerk. Als ik vlot van de tweede verdieping naar de begane grond loop – of zoals mijn zoon zou zeggen: met luid paardengestamp – kan ik de overgangen in de app live volgen. Daar zie ik precies hoeveel seconden het duurt voordat mijn telefoon van access point wisselt. Dat zijn er heel weinig.
Ik ben enigszins verrast dat de Zyxel-router in de kast een sterker wifi-signaal naar de tuin stuurt dan de U7 Pro XG. De wifi-schijf hangt praktisch direct daarnaast vrij aan de muur. Toch meet ik op de laptop, ongeveer vijf meter verderop op het terras, nooit minder dan -80 dBm. Dat is genoeg om te surfen. Video's laden echter schokkerig.

Voor de optimale plaatsing gebruik ik Ubiquiti's online tool. Daar upload ik de plattegrond van ons huis. De kamers en muren worden automatisch herkend. Indien nodig pas ik het handmatig aan. Ik zie direct hoe ver het signaal van een access point reikt. De tool laat me ook zien hoeveel efficiënter de plaatsing aan het plafond is dan aan de muur – niet extreem, maar wel iets.
Sinds twee maanden is het Unifi-systeem nu in gebruik. In die tijd heb ik slechts twee kleine problemen opgemerkt: één keer zakte de verbinding tussen de Unifi-router en de switch van 10 Gbit/s naar 5 Gbit/s. Uit- en insteken loste het probleem op. Een andere keer viel het internet uit en verloor ik de toegang tot het systeem. Na het herstarten van de Unifi-router werkte alles weer. In het systeem kon ik via het logboek volgen dat er eerst pakketverlies werd vastgesteld en kort daarna de verbinding op de WAN-1-poort uitviel. Volgens Unifi lag de fout bij de internetprovider. Aan hun kant stond echter geen storing vermeld. Ik hoop dat het een eenmalig fenomeen was.

Conclusie: De brug naar het beloofde land
De bridge-modus is sinds de lancering van Galaxus Internet de meest gevraagde functie. Geen wonder: een stabiel thuisnetwerk werkt het best met de eigen gewenste hardware. Die is nu ook bij mij in bedrijf. Ik hou van de nieuw verkregen transparantie en controle die het Unifi-systeem creëert. Er is weinig dat me meer irriteert dan internetproblemen. De oorzaak kan overal liggen. Unifi lost niet alle conflicten op, maar tot nu toe heb ik nauwelijks iets te klagen.
De installatie was een fluitje van een cent en ook de bridge-modus is in een handomdraai geactiveerd. Samen met de uitstekende webinterface, respectievelijk app, begrijp ik nu waarom zovelen zweren bij Ubiquiti. Als het me nog vele jaren zorgeloos netwerkbeheer bezorgt, is het voor mij zijn geld ook waard.
Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen














