De 'ACOTAR'-serie: Worth the Hype? Ik zeg: het hangt ervan af
30-10-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Het zesde boek in de 'A Court of Thorns and Roses'-serie van Sarah J. Maas is een paar dagen geleden verschenen. Vraag je je af of je de serie eindelijk een kans moet geven? Hier is mijn eerlijke aanbeveling.
Als je fantasy leest en actief bent op sociale media, dan zal «ACOTAR» je waarschijnlijk wel bekend in de oren klinken. Mijn feed staat momenteel vol met de hype rondom deze boekenreeks.
En iedereen die de boeken nog niet heeft gelezen, vraagt zich terecht af: waarom zou ik mezelf dit aandoen?
Je moet inmiddels immers meer dan 3000 pagina's lezen, en het verhaal gaat nog verder. Ik heb dus al ongeveer tien volle dagen van mijn leven geïnvesteerd in het lezen van dit verhaal. Een enorme toewijding dus. Zeker als je bedenkt dat auteur Sarah J. Maas ook nog twee andere reeksen heeft geschreven die zich in hetzelfde multiversum afspelen. 17 boeken in totaal.
Was mijn toewijding het waard? Voor mij als fantasy-liefhebber en leesfan: ja.
Maar ik heb drie voorwaarden waaronder ik je de «ACOTAR»-reeks kan aanbevelen.
A Court of Thorns and Roses
Duits, Hardcover, Sarah J. Maas
A Court of Mist and Fury
Engels, Paperback, Sarah J. Maas
A Court of Wings and Ruin
Engels, Paperback, Sarah J. Maas
A Court of Frost and Starlight
Engels, Paperback, Sarah J. Maas
A Court of Silver Flames
Engels, Paperback, Sarah J. Maas
A Court of Splintered Harmony (Deluxe-Ausgabe mit Farbschnitt)
Duits, Hardcover, Sarah J. Maas
1. Je moet je door het eerste boek heen worstelen
Het eerste boek is geen goed begin. Belle en het Beest met vleugels – maar dan slecht geschreven. De dramaturgie laat te wensen over en de hoofdpersoon is voorspelbaar en heeft nul diepgang. Dat klinkt nu erger dan het in werkelijkheid is, ik heb het immers toch uitgelezen. En ben daarna duidelijk doorgegaan. Maar het was zwaar. Ik heb alleen doorgezet omdat een vriendin me beloofde dat het vanaf het tweede deel beter zou worden.
Gelukkig bleek dat waar te zijn. Het tweede boek maakt het eerste weer goed, het derde overtreft het tweede. Het vierde is dan weer een teleurstelling, waar je echter overheen kunt kijken als je het vijfde leest. Het onlangs verschenen zesde deel beantwoordt veel open vragen, maar stopt midden in het verhaal. In januari gaan we verder. Ik blijf erbij. Dat moet ik haast wel, ik heb al te veel tijd geïnvesteerd om te stoppen.
2. Je 'cringe-o-meter' staat niet te gevoelig afgesteld
Ook al is het verhaal over het algemeen meeslepend, er zijn momenten waarop ik me een beetje plaatsvervangend schaam. Soms zijn het kleffe situaties of ongenuanceerde en moreel overcorrecte uitspraken van de personages. Vaak is het echter de zeer gedetailleerde en alomtegenwoordige erotiek. Wat me bij de laatste voorwaarde brengt.
3. Je leest het in het Engels!
Waarom zijn seksscènes in het Duits (of Nederlands) zo ongemakkelijk om te lezen?
Als ik woorden lees als «Verdammt, Liebling», «Zelt in der Hose» of nog erger: «warme Spalte», dan gebeurt er iets in mij – niet op een goede manier. Eerder alsof mijn ontbijt zonder mijn toestemming de weg terug naar de vrijheid probeert te vinden. Ondraaglijk.
In de Engelse versie is er weliswaar niet minder actie, maar ik ben in ieder geval gewend aan het vulgaire taalgebruik uit liedjes, films en andere boeken. Het voelt natuurlijker aan. Waarschijnlijk ook omdat het de moedertaal van de auteur is.
Het alternatief voor mensen die snel plaatsvervangende schaamte voelen
Als je aan deze voorwaarden kunt voldoen, staat je reis naar «Het Hof van Doorns en Rozen» (dat is de Nederlandse titel) volgens mij niets in de weg. Ik beloof je: je zult vele aangename uren beleven, vol spanning, plotwendingen en meer dan één 'book boyfriend'.
Als vooral het tweede punt je echter dwarszit en je erg gevoelig bent voor plaatsvervangende schaamte, maar je wel bereid bent voor een langere toewijding, dan zou ik je de andere reeks van Sarah J. Maas aanraden: «Throne of Glass», ook bekend als «TOG». Dezelfde spanning, sterke vrouwelijke hoofdrolspelers en minder 'pittige' liefdesscènes. Hier vind je het eerste boek. En mocht je je niet aan Engelse boeken durven wagen, dan vind je hier alle boeken ook in het Duits.
Heb je «ACOTAR» gelezen en zou je het aanraden? Laat het me weten in de reacties, ik kijk ernaar uit.
Omslagfoto: Aline Piazza
Aline Piazza
Senior Editor
Aline.Piazza@digitecgalaxus.chIk hou van boeken.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
