Als je 'Lázár' goed vond, zul je deze 5 boeken ook leuk vinden
23-9-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Ik ben toch nog voor de hype gezwicht en heb "Lázár" van Nelio Biedermann gelezen. Mijn gevoelens erover zijn dubbel, maar dit zijn mijn 5 boekentips voor als de "Lázár"-koorts je nog niet heeft losgelaten.
«Lázár» van Nelio Biedermann verscheen een jaar geleden, werd direct genomineerd voor de Zwitserse Boekenprijs 2025 en vertaald in twintig talen. Het is al het tweede boek dat de 23-jarige Zwitser heeft gepubliceerd. Ik had hoge verwachtingen, hoewel ik tegenstrijdige meningen over het boek uit mijn omgeving had gehoord. Zowel in mijn vriendenkring als bij literatuurcritici vormden zich twee kampen: de enen prijzen Nelio Biedermann omdat hij op zo'n jonge leeftijd zo'n krachtige roman heeft geschreven, de anderen geloven het hem niet helemaal. Ik bevind me zelf ergens daartussenin.
Mocht jij tot de eersten behoren, dan zullen de volgende 5 boeken je vast ook bevallen. Ze doen me thematisch, stilistisch of atmosferisch (of alles tegelijk) denken aan «Lázár».
1. «Buddenbrooks» - Thomas Mann
«Buddenbrooks» van Thomas Mann is iets voor jou als je bijna hetzelfde verhaal nog eens wilt lezen. Het verhaal speelt zich in dezelfde tijd af en behandelt hetzelfde thema, maar dan in Duitsland in plaats van in Hongarije. Nog een overeenkomst: Thomas Mann was ook pas halverwege de twintig bij de publicatie van «Buddenbrooks».
Het boek gaat, net als bij «Lázár», over de familiegeschiedenis van de auteur. In slechts drie generaties van adel naar financieel ruïne. Anders dan Nelio Biedermann leefde Thomas Mann in de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Het boek vierde dit jaar zijn 125e verjaardag.
2. «Vielleicht Esther» - Katja Petrowskaja
Terwijl de protagonisten in «Lázár» worstelen met het slechte geweten om aan de daderkant van de Tweede Wereldoorlog te staan, gaat het bij «Vielleicht Esther» om de verwerking van deze gruweldaden. De auteur reist naar het verleden van haar eigen familie. In het ik-perspectief verwerkt Katja Petrowskaja anekdotes en familieherinneringen en bezoekt ze verschillende historisch relevante plaatsen en gedenktekens, die ze in het verhaal laat vloeien. Centraal in het verhaal staat haar Joodse overgrootmoeder, die tijdens de Tweede Wereldoorlog werd weggevoerd en vermoord bij het bloedbad van Babi Jar. Ze heette, zoals de titel al suggereert, misschien Esther.
3. «Während wir feiern» - Ulrike Ulrich
«Während wir feiern» van Ulrike Ulrich hoort op je lijstje als je vooral het verteltempo van «Lázár» kon waarderen. Die lange zinnen met oneindig veel komma's, die mij als lezeres bijna kunstmatig onder spanning houden, en ik niet kan stoppen met lezen totdat er eindelijk weer een punt komt, en ik kan bijkomen van de lengte van de zin, in combinatie met de spanning van de inhoud.
Thematisch zou het verhaal op het eerste gezicht niet verder van «Lázár» kunnen staan. Het hele boek speelt zich af op één enkele dag, op 1 augustus in Zürich. Het vertelt het leven van drie protagonisten wier levens met elkaar verweven zijn, hoewel ze niet verschillender kunnen zijn. Maar ook al speelt het verhaal zich in onze tijd af, het gaat over soortgelijke thema's als bij «Lázár». Het contrast tussen arm en rijk, wie het land moet verlaten en wie mag blijven, en hoe grote politieke beslissingen invloed hebben op je eigen leven.
4. «Was vom Tage übrig blieb» - Kazuo Ishiguro
«Was vom Tage übrig blieb» van Kazuo Ishiguro zul je geweldig vinden als je de droge schrijfstijl van Nelio Biedermann kon waarderen. Beide boeken hebben me op meerdere punten verrast, met het contrast tussen de emotieloze manier waarop iets werd beschreven en de gevoelens die het gezegde bij mij losmaakte. «Was vom Tage übrig blieb» vertelt het verhaal van de butler van een Engelse lord. Zijn hele levensdoel bestaat eruit zijn taken perfect uit te voeren. Daarbij is er geen ruimte voor eigen meningen en gevoelens, en ook de handelingen en beslissingen van zijn werkgever worden niet in twijfel getrokken. En dit terwijl in de loop van het boek steeds duidelijker wordt dat deze zich aan de kant van de vijand heeft geschaard.
5. «Ende eines Familienromans» - Péter Nádas
Net als bij «Lázár» gaat het bij «Ende eines Familienromans» van Péter Nádas over Hongarije in het stalinistische tijdperk. Het wordt echter verteld vanuit het perspectief van een kleine, naamloze jongen. De wereld van een kind, getekend door de terreur van de wereld, waar zijn vader bij betrokken is. En de geschiedenis van het jodendom, verteld door de grootvader en geïnterpreteerd door kinderogen. Ik heb tijdens het lezen ervaren hoe een kind probeert een verschrikkelijke wereld te verklaren.
Heb je een van deze boeken al gelezen? Ik ben benieuwd naar je mening.
Aline Piazza
Senior Editor
Aline.Piazza@digitecgalaxus.chIk hou van boeken.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
