"Football Manager 27": Eindelijk weer goed?

Kim Muntinga

9-11-2026

Vertaling: machinaal vertaald

Foto's: Kim Muntinga

Na de teleurstellende voorganger heb ik 'Football Manager 27' een nieuwe kans gegeven. De vernieuwde gebruikersinterface en de prettigere bediening brengen het spelplezier terug. Maar er blijven enkele zwakke punten.

Mijn eerste seizoen bij Grasshoppers Zürich had nauwelijks beter kunnen verlopen. Met 88 punten pak ik het Zwitsers kampioenschap en in de bekerfinale versla ik nota bene de stadsrivaal FC Zürich met 3-1. De dubbel is een feit. In het daaropvolgende seizoen kwalificeer ik me via de play-offs voor de Champions League-competitiefase, wat mijn club de nodige financiële ruimte geeft.

Inmiddels heb ik ongeveer 35 uur in «Football Manager 27» gestoken en ben ik in februari 2028 aanbeland. In die tijd heb ik niet alleen volop doelpunten en overwinningen verzameld, maar ook een goed beeld gekregen van wat Sports Interactive ten opzichte van de voorganger heeft veranderd. En waar de ontwikkelaars nog steeds verbeteringen moeten doorvoeren.

Uit de menu-jungle

De gebruikersinterface was mijn grootste kritiekpunt op de voorganger. Ingewikkelde menu's, omslachtige navigatie en eindeloos scrollen maakten zelfs eenvoudige taken onnodig ingewikkeld. In plaats van me met mijn team bezig te houden, was ik constant op zoek naar informatie. Sports Interactive heeft hier merkbaar verbeteringen aangebracht.

Het verschil merk je al bij alledaagse taken. Tussen het selectieoverzicht, spelersprofielen en het tactiekscherm schakel ik aanzienlijk sneller. Ook opstellingen en spelerswissels gaan makkelijker. Het trainingsbeheer is overzichtelijker geworden. Veel taken voer ik nu met minder klikken uit.

Toch is de bediening nog niet perfect. Sommige informatie blijft verborgen achter onnodige klikken. Vooral de vooraf ingestelde weergaven overtuigen me niet. Vaak ontbreekt informatie die ik nodig heb voor mijn beslissingen. Hoewel ik de overzichten kan aanpassen, kost dat tijd en werkt het niet altijd zo comfortabel als ik zou willen.

Vergeleken met «FM26» is dit een duidelijke vooruitgang. Alleen visueel kan ik niet wennen aan de donkergrijze gebruikersinterface met zijn paarse accenten. Naar mijn smaak is het nog steeds spuuglelijk. Gelukkig zijn er weer skins uit de community waarmee ik het ontwerp kan aanpassen. Ik heb er al een paar uitgezocht, maar ik heb ze nog niet uitgeprobeerd.

Een nieuwe vaste keeper en oude problemen

Tot mijn eerste taken bij Grasshoppers behoort de selectieplanning. Ik krijg een overzicht van het team, bekijk mogelijke versterkingen en overweeg met welke spelers ik op de lange termijn wil plannen. In het doel lijkt de zaak aanvankelijk duidelijk: Justin Hammel is de beoogde vaste keeper, Marvin Hübel moet zijn vervanger zijn.

Maar dan gooit Hammel roet in het eten. De Zwitser wil zijn aflopende contract niet verlengen. Dus verkoop ik hem voor 925.000 euro aan SV Elversberg en promoveer ik Hübel tot de nieuwe nummer één. De toen 23-jarige grijpt zijn kans en ontwikkelt zich tot een betrouwbare sluitpost. Ook in het tweede seizoen staat hij onder de lat. Bovendien kan ik zijn contract relatief goedkoop verlengen tot 2032.

Dergelijke verhalen vormen voor mij een groot deel van de fascinatie voor «Football Manager». Ik ontdek graag jonge talenten, ontwikkel ze en geniet ervan als ze dragende spelers worden. Zelfs na een clubwissel blijf ik hun verdere carrière volgen. De selectieplanning behoort daarom tot mijn favoriete bezigheden.

Bij transfers en contractonderhandelingen is weinig veranderd. De processen werken grotendeels zoals in de voorgangers. Toch mis ik een praktische functie: vroeger kon ik bepaalde clausules voor verdere onderhandelingen uitsluiten. Wil een club bijvoorbeeld 25 procent van de inkomsten uit een latere doorverkoop ontvangen, dan kan ik die eis wel afwijzen. Maar ik kan niet voorkomen dat de club deze bij het volgende bod opnieuw op tafel legt.

Ook het personeelsbeheer zou comfortabeler kunnen. Terwijl de vaardigheden van spelers met concrete cijferwaarden worden weergegeven, zijn er bij trainers en scouts nog steeds alleen gradaties zoals «Goed» of «Uitstekend». Ik vraag me tot op de dag van vandaag af wie bij Sports Interactive op dit belachelijke idee is gekomen.

Bij de jeugdontwikkeling wens ik ook meer controle. In oudere delen kon ik bepalen of mijn O19 en O21 de tactiek van de profs overnamen of volgens de ideeën van hun eigen trainers speelden. Een dergelijke instelling heb ik in «FM27» tot nu toe niet gevonden. Zo zou ik jonge talenten gerichter kunnen voorbereiden op de tactische eisen van het eerste elftal.

Daarnaast mis ik overzichtelijke statistieken van mijn jeugdteams. Terwijl ik bij de O21 inzet, doelpunten en assists kan inzien, ontbreken deze gegevens in het selectieoverzicht van de O19. Blijkbaar zitten ze verstopt in de individuele spelersprofielen onder «Overige wedstrijden». Waarom Sports Interactive deze informatie niet direct in het overzicht toont of selecteerbaar maakt, is me een raadsel.

Meer vrijheid op het tactiekbord

Er waren tijden dat ik in «Football Manager» urenlang zat te puzzelen op ongebruikelijke tactieken. Eens experimenteerde ik zelfs met een 2-3-2-3-systeem zonder echte spits. In plaats daarvan moesten drie aanvallende middenvelders voor het nodige doelgevaar zorgen. En inderdaad: het ongebruikelijke systeem werkte verrassend goed.

Ik hou ervan om met formaties en spelersrollen te experimenteren en steeds nieuwe benaderingen uit te proberen. In mijn huidige carrière met Grasshoppers ben ik daar echter nog nauwelijks aan toegekomen. Tot nu toe houd ik bewust grotendeels vast aan mijn beproefde tactiek. Hoewel: voor het tweede seizoen heb ik enkele wijzigingen doorgevoerd. Als regerend kampioen ben ik immers geen underdog meer, bovendien is mijn jonge selectie aanzienlijk verbeterd.

Wat ik vooral fijn vind, is dat ik mijn team met en zonder bal verschillend kan opstellen. Deze functie, die al met «FM26» werd geïntroduceerd, stelt me in staat om voor beide spelfasen eigen formaties en spelersrollen vast te leggen.

Bij mijn Grasshoppers kies ik in principe voor een 4-2-3-1 met hoog drukzetten en snel omschakelen. In het eerste seizoen speelden bij balbezit twee centrale middenvelders achter een nummer tien. Zonder bal zakten de twee terug naar de posities van verdedigende middenvelders, terwijl de spits zich naast de aanvallende middenvelder liet zakken.

Voor het tweede seizoen heb ik de basisinstelling van «Gebalanceerd» naar «Aanvallend» veranderd en mijn middenveld aangepast. Bij balbezit spelen nu twee middenvelders iets dieper. Tegen de bal dekt een verdedigende middenvelder af achter twee centrale middenvelders. Daarnaast zijn er nog andere kleine aanpassingen in de spelersrollen en teaminstructies.

De verschillende opstellingen geven me meer vrijheid om mijn spelidee uit te voeren. Hoeveel tactische diepgang er werkelijk in zit, moet ik echter nog uitgebreider testen.

Nieuw zijn de zogenaamde «Tactical Tweaks». Hiermee kan ik tijdens een wedstrijd individuele tactische instructies direct wijzigen zonder eerst het tactiekmenu te openen. Ik laat bijvoorbeeld mijn vleugelspelers van kant wisselen, verhoog het speltempo of verminder het drukzetten. Verder kan ik individuele spelers gerichte instructies geven, zoals een tegenstander sterker onder druk zetten.

Op het veld boekt «FM27» eveneens vooruitgang. De spelers bewegen natuurlijker, looplijnen en combinaties ogen overtuigender. Af en toe zorgen vreemde acties van de keeper of onbegrijpelijk verdedigingsgedrag echter voor hoofdschudden.

De voetbalwereld zou levendiger kunnen zijn

Buiten mijn eigen club om oogt de voetbalwereld nog steeds flets. Natuurlijk wisselen trainers van werkgever, contracteren clubs nieuwe spelers en worden elders kampioenschappen beslist. Veel daarvan krijg ik echter slechts zijdelings mee. De bijbehorende berichten verdrinken tussen de talloze meldingen van mijn managersdagelijksheid. Terwijl ik bijvoorbeeld graag zou volgen wat er van voormalige medewerkers wordt en hoe hun carrières zich ontwikkelen. Hier laat Sports Interactive al jaren veel potentieel liggen.

De gesprekken met spelers, media en bestuur zijn ook weinig veranderd. Persconferenties bestaan nog steeds uit dezelfde vragen die ik al talloze keren in eerdere «Football Manager»-spellen heb beantwoord. Daarom laat ik ze meestal over aan mijn medewerkers. Spelers reageren soms weinig navolgbaar. Dan klaagt er een over gebrek aan speeltijd, terwijl hij regelmatig op het veld staat. Een ander eist meer salaris, hoewel zijn contract nog meerdere jaren loopt. Dergelijke tegenstrijdigheden vergezellen de reeks helaas al jaren.

Wat ik ook mis, zijn de kleine details die een lange carrière meer persoonlijkheid geven. Een uitgebreid seizoensoverzicht bijvoorbeeld, dat de belangrijkste successen, spelers en bijzondere momenten nog eens samenvat. Dergelijke functies veranderen weliswaar niets aan het eigenlijke spelverloop, maar zorgen er wel voor dat een seizoen niet gewoon als het volgende aanvoelt.

Technisch maakt «FM27» daarentegen een goede indruk. In mijn speeltijd tot nu toe heb ik geen crashes gehad. Zelfs met een database van ongeveer 100.000 spelers en meerdere actieve competities verloopt de berekening tussen de speeldagen aangenaam snel.

Bij de berichten zijn er echter twee vervelende weergavefouten. Bij het doorlopen springt het beeld af en toe naar boven, hoewel ik verder naar beneden nog niet alle berichten heb gelezen. Bovendien ontvang ik onvolledige feedback over spelers die ik via de Transfer Room heb aangeboden. Zo informeert het spel me bijvoorbeeld dat er voor drie spelers geen geïnteresseerden zijn gevonden, maar noemt slechts één naam. Welke twee andere spelers het betreft, blijft onduidelijk.

«Football Manager 27» werd mij door SEGA / Sports Interactive ter beschikking gesteld. Het spel verschijnt op 10 november voor pc, Mac, Playstation 5 en Xbox Series.

Kim Muntinga

Editor

Kim.Muntinga@galaxus.de

Mijn interesses zijn gevarieerd, ik geniet gewoon graag van het leven. Altijd op zoek naar nieuws over darten, gamen, films en series.

---

Review

Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.

Alles tonen