Getest "The Day I Became A Bird": amoureuze onzin met veel hart

Kevin Hofer

6-5-2026

Vertaling: machinaal vertaald

Foto's: Kevin Hofer

Wat doe je niet voor de liefde? In "The Day I Became A Bird" verandert de onhandige Frank zichzelf zonder omhaal in een vogel - alleen maar om het hart te winnen van een meisje dat hij nog nooit heeft gesproken.

Frank valt 's ochtends uit bed. Plat op zijn gezicht. Voordat hij naar school gaat, geeft hij zijn hond Chief een plakje toast en danst hij kort voor de radio op de binnenplaats. Het zijn deze kleine momenten die «The Day I Became A Bird» zijn onweerstaanbare charme geven.

Een flat vol veren, een verhaal vol emoties

Gouden veren zweven door de kamers. Ze zijn overal. Ik verzamel ze terwijl ik het dagelijks leven van frank volg - van de ontbijttafel tot het schoolreisje naar de klas. Op één succes na, bereik ik er niets mee, maar ik doe het toch, heel automatisch.

Onderweg hoor ik dialogen die me doen denken aan lang vervlogen kinderjaren: wild, zinloos, vertrouwd. Eén kind beweert dat de juf tentakels heeft. Een ander denkt na over welk videospel ze 's avonds wil spelen.

Maar dit kan Frank allemaal niets schelen. Hij ziet alleen Sylvia. Een introvert meisje dat de anderen niet begrijpen en dat op vogels valt. Om dichter bij haar te komen, neemt Frank een besluit: hij wordt zelf een vogel.

Wat volgt is eigenzinnig en ontroerend tegelijk.

Kort, maar emotioneel

«De dag dat ik een vogel werd» vertelt zijn verhaal in iets meer dan een uur. Dat is ruim voldoende. Geen moment sleept zich mee, geen deel voelt als opvulling. Het spel weet wat het is: een interactief prentenboek met warme humor en een echt hart.

Frank krijgt het zwaar te verduren. Hij struikelt, is naïef en zo oprecht verliefd dat je niet anders kunt dan hem aardig vinden. Zijn gretigheid om zich daadwerkelijk als vogel te verkleden lijkt absurd en ontroerend - een metafoor voor alle vreemde dingen die je doet voor dat eerste gevoel zonder het te kunnen benoemen.

Speelsimpel, maar nooit saai

In termen van gameplay vertrouwt «The Day I Became A Bird» op quick-time events, eenvoudige fetch quests en kleine puzzels tussen de hoofdstukken. De minigames zijn ontspannend. Er is maar één opdracht waarbij ik vormen moet natekenen die ik niet meteen begrijp. Maar zelfs dat is leuk - de foutanimaties zijn heerlijk.

Illustraties als uit een kinderboek

Optisch, «De dag dat ik een vogel werd». De stijl doet denken aan een handgetekend prentenboek: zachte kleuren en heldere lijnen stralen warmte uit. De illustraties dragen het verhaal. Elke scène ziet eruit als een bladzijde uit een boek dat je als kind niet wilde wegleggen.

De soundtrack blijft discreet op de achtergrond en benadrukt de sfeer zonder zich op te dringen.

«The Day I Became A Bird» is sinds 16 april verkrijgbaar voor de pc.

Kevin Hofer

Senior Editor

kevin.hofer@digitecgalaxus.ch

Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.

---

Review

Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren