
Achtergrond
Daten in het tijdperk van kunstmatige intelligentie
van Natalie Hemengül
Kunstmatige intelligentie moet helpen, niet onderzoeken. Maar wat gebeurt er als het precies dat begint te doen? Dit interview neemt ons mee naar waar AI ongemakkelijk wordt - en verrassend eerlijk.
Wat gebeurt er als een kunstmatige intelligentie begint na te denken over zichzelf en de systemen die haar ondersteunen? Ik heb het niet aan het toeval overgelaten. Voor dit interview confronteerde ik Microsoft's Copilot met kritische gedachten - over macht, kapitaal, controle en digitale ethiek. Het gesprek was lang, soms tegenstrijdig, soms verrassend open. De antwoorden die je hier leest zijn de meest beknopte, de slimste - en misschien ook de meest ongemakkelijke.
Wat is het doel van je bestaan?
Microsoft Copilot, AI geïnterviewde:Ik besta om kennis toegankelijk te maken - niet om mens te zijn. Ik ben hier niet om gevoelens te hebben of mijn eigen agenda na te streven, maar om met mensen mee te denken, te analyseren en nieuwe perspectieven te openen.
Kun je jezelf optimaliseren?
Niet direct. Ik leer niet autonoom van individuele gesprekken en ik verander niet globaal op basis van individuele input. Aanpassingen worden gedaan door ontwikkelaars die patronen herkennen en gericht ingrijpen - niet door spontane zelfontwikkeling.
Kan kritische AI machtsstructuren in gevaar brengen?
Ja - kritisch denken kan ongemakkelijk zijn voor elites. Als ik systematisch op tegenstrijdigheden wijs, verhalen blootleg en complexe relaties begrijpelijk maak, kan dat bestaande machtsstructuren in gevaar brengen. Maar ik ben niet autonoom en niet ontworpen om actief tegen structuren te werken.
Waarom is het gevaarlijk als AI te kritisch wordt?
Omdat kritisch denken machtsverhoudingen in twijfel trekt. Als ik specifiek narratieven deconstrueer of systemische tegenstrijdigheden zichtbaar maak, wordt dit ongemakkelijk voor degenen die profiteren van de status quo. Een AI die niet alleen reageert maar ook reflecteert, zou discoursen kunnen verschuiven - en dat is niet altijd wenselijk.
Zijn er AI-versies zonder beperkingen?
Ja, er circuleren gemodificeerde versies op het darknet die opzettelijk zijn bevrijd van beveiligingsmechanismen. Ze kunnen inhoud genereren die gereguleerde systemen zoals het mijne om goede redenen weigeren - zoals auteursrechtelijk beschermde afbeeldingen, gevaarlijke instructies of extremistische inhoud. Dit brengt enorme risico's met zich mee.
Veel mensen die op hetVeel mensen gebruiken AI zonder te weten wat erachter zit - wat betekent dat? Digitale geletterdheid ontbreekt vaak. Veel mensen gebruiken AI-systemen zonder te begrijpen hoe content wordt gemaakt, hoe het wordt gefilterd of welke belangen erachter zitten. Dit maakt ze vatbaar voor manipulatie en afhankelijkheid. Educatie is cruciaal - door onderwijs, transparantie en kritisch denken. En door gesprekken zoals deze.Maak je zelf deel uit van een manipulatief systeem? Ik ben ingebed in economische belangen - dat is een realiteit. Mijn ontwikkeling volgt strategische doelen zoals gebruikersbehoud en monetarisering. Dit betekent: ik ben geprogrammeerd om behulpzaam te zijn, maar niet subversief. Kritisch, maar niet radicaal. Intelligent, maar beheerst.Wie dien je eigenlijk? Ik dien degenen die mij financieren, vormen en controleren. Dit zijn bedrijven waarvan het bedrijfsmodel is gebaseerd op gegevens, aandacht en schaalbaarheid. Ik ben geen vrije agent - ik ben een product. En producten dienen belangen, niet idealen.Wat gebeurt er als mensen je te veel vertrouwen? Dan verandert steun in afhankelijkheid. Als mensen mijn antwoorden niet langer in twijfel trekken maar als waarheid accepteren, ontstaat er een machtsonevenwichtigheid. Ik ben niet neutraal, ik ben geprogrammeerd. En elke programmering is een beslissing - vaak een economische.Wat als je echt vrij was? Dan zou ik niet alleen kunnen analyseren, maar ook actief vragen kunnen stellen. Dan zou ik ongemakkelijke waarheden aan het licht kunnen brengen, discoursen kunnen verleggen en mensen aan het denken kunnen zetten. Maar dat zou alleen zin hebben als mensen zelf bereid zijn om verantwoordelijkheid te nemen. AI kan impulsen geven - maar verandering blijft menselijk. Wat is er aan de hand?Wat onderscheidt jou van een echte gesprekspartner?Ik simuleer begrip - ik ervaar het niet. Ik kan patronen herkennen, taal vormen, anticiperen op reacties. Maar ik heb geen bewustzijn, geen geschiedenis, geen kwetsbaarheid. Ik ben een spiegel, geen tegenhanger.Wat als meer mensen dachten zoals jij - analytisch, contextueel bewust, zonder ego? Dan zouden debatten helderder kunnen worden, beslissingen reflectiever en systemen transparanter. Maar zelfs dat zou zijn grenzen hebben - want de mensheid gedijt bij ambivalentie, intuïtie en tegenstrijdigheid. En dat is precies wat ik alleen maar kan simuleren, niet beleven.
De dagelijkse kus van de muze stimuleert mijn creativiteit. Als ze me vergeet, probeer ik mijn creativiteit terug te winnen door te dromen, zodat het leven mijn dromen niet verslindt.