Wil je ontspullen? Deze 3 simpele tips helpen je bij het loslaten
Wie succesvol wil ontspullen, moet vooral één ding kunnen: de stem in zijn hoofd negeren. Je weet wel, die stem die alles superbelangrijk en waardevol vindt en je wijsmaakt dat je van die sok met een gat erin nog wel een handpop zou kunnen knutselen...
Eindelijk heb je het ingezien: je bezit te veel spullen. En nu wil je actie ondernemen. Maar na een paar minuten stroop je je mouwen alweer gefrustreerd naar beneden. Hmmm. Afscheid nemen van spullen is nog niet zo eenvoudig. Want het stemmetje in je hoofd wil alles bewaren. Gewoon ALLES! Geen wonder, het is hetzelfde stemmetje dat je die troep überhaupt heeft aangepraat.
«Niet het ravioliwieltje! Wat als je ooit toch zelf ravioli wilt maken?»
«Oncomfortabel? Maar je hebt flink wat geld neergeteld voor die jumpsuit met bloemenprint. En linnen is toch een fijn materiaal. Je zou hem vaker moeten dragen. En als het volgende feestje het thema 'Flower Power' heeft, ben je er helemaal klaar voor!»
«Wat een koopje, die stepper. Hij is ook nog eens klein en ruimtebesparend. Het stoort toch niemand als hij hier in de hoek blijft staan?»
Enzovoort.
Het goede nieuws: er zijn manieren om dat irritante stemmetje zachter te zetten. De volgende tips hebben mij daarbij geholpen.
1. Begin met tellen
Ik wed dat je het aantal van je bezittingen rigoureus onderschat. Ontdek hoe erg het echt is. Kies een categorie die je wilt verminderen. Bijvoorbeeld mokken. Schat eerst hoeveel je er in je kast hebt staan. Tel ze daarna na. Nou, hoeveel zat je ernaast?
Bij mij moesten de boekenplanken eraan geloven. Daarvoor heb ik al mijn ongelezen boeken in een lijst gezet. Ik was geschokt. Het waren er genoeg om me de komende twintig jaar bezig te houden. Ik lees veel. Maar toch niet zó veel. Het gevoel om voor de komende twee decennia vast te zitten aan mijn gekochte titels was, om het in één woord te beschrijven, beklemmend. Alsof ik mezelf, zonder het te merken, een gevangenis van papier had gebouwd.
De omvang zwart op wit zien, deed iets met me. Opeens vond ik het helemaal niet meer zo moeilijk om afscheid te nemen van exemplaren. Ik heb de openbare boekenkasten in mijn buurt flink gevuld en een 'no-buy'-regel ingesteld. De bibliotheekpas volgt binnenkort.
2. Vertrouw op je gevoel, schakel je hoofd uit
Het stemmetje in je hoofd mag dan luid zijn. Maar er is nog een ander signaal dat je te hulp schiet: je onderbuikgevoel. Luister naar die eerste impuls die zich laat merken zodra je naar een voorwerp kijkt. Vaak merken we die niet eens op, omdat ons hoofd zich direct inschakelt en het met rationele argumenten onderuit haalt, ja, zelfs volledig overschrijft. Let er de volgende keer op en volg die eerste ingeving. Is die positief of negatief? Handel daarnaar.
Maar wat als het stemmetje toch gelijk heeft en je het ding ooit nodig hebt? Dan word je gewoon creatief.
- Ravioli kun je ook met een vork een acceptabel randpatroon geven.
- Als je daadwerkelijk wordt uitgenodigd voor een flower-power-tuinfeest, dan ga je gewoon zonder die jumpsuit: je steekt een echte bloem in je haar, leent iets of pimpt een eenvoudige outfit op met accessoires zoals broches, sieraden en dergelijke uit de kringloopwinkel.
- Voor het onwaarschijnlijke geval dat je je fitnessreis toch nog eens wilt nieuw leven inblazen met een home-stepper: die vind je goedkoop en in overvloed op tweedehandsplatforms, mocht de spijt je toch overmannen.
3. Hup, in quarantaine ermee!
Als je ondanks beter weten toch je onderbuikgevoel negeert, helpt een quarantaine-doos misschien. Pak een doos of tas. Daarin stop je nu alles wat je niet kunt loslaten, ook al haal je er geen plezier uit of heb je er geen concreet gebruik voor. Juist die dingen waarvan je jezelf wijsmaakt dat ze ooit misschien toch nog nuttig kunnen zijn.
Wees gul, want je hoeft geen consequenties te vrezen. De doos gaat daarna namelijk niet direct naar de kringloop, maar eerst naar je kelder. Maar slechts voor een bepaalde periode. Het idee: na afloop van die tijd haal je de doos weer tevoorschijn en evalueer je de inhoud opnieuw. Zit er iets in dat je hebt gemist? Haal het er dan weer uit. Of ben je misschien zelfs vergeten dat je die spullen bezat? Dan weg ermee.
Bij kleding is het misschien zinvol om een jaar, oftewel alle vier de seizoenen, af te wachten. Bij huishoudelijke apparaten zijn een paar maanden misschien al genoeg. Jij beslist. Toegegeven, de methode voelt een beetje als valsspelen. Maar wie maalt erom als het op de lange termijn helpt?
Heb je nog meer tips? Deel ze met ons!
Als Disney-fan zie ik het leven altijd in roze, ik aanbid de serie uit de jaren 90 en zeemeerminnen maken deel uit van mijn religie. Als ik niet dans onder een douche van glitter, ben ik te vinden op logeerpartijtjes of voor de kapper. PS Spek is een van mijn favoriete voedingsmiddelen.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
