
Opinie
Ragequit! "Saros" is moeilijk, deze spellen zijn nog erger
van Domagoj Belancic

De eerste grote game in het "Invincible" universum is een brute 3v3 tag fighter. Ondanks een solide basis en veel aandacht voor detail is het eindproduct niet helemaal overtuigend.
«De beste superheldenstrip in het universum» - dat is de claim van de stripreeks «Invincible» (2003 tot 2018). Ik heb me er pas in verdiept met de serieadaptatie van Amazon (vanaf 2021), maar ik zou deze steile stelling meteen onderschrijven. «Voor mij is Invincible» de beste superheldenfranchise ooit. Beter dan alles wat Marvel, DC Comics en de rest te bieden hebben. Bovendien is de serie een van de beste die ik ooit op tv heb gezien.
Op het gebied van games is het tot nu toe niet zo goed gegaan met superheld Mark Grayson. Een korte visuele roman («Atom Eve») en een lauwe free-to-play spin-off voor mobiel («Invincible: Guarding the Globe») - het was niet genoeg voor meer.
Met «Invincible VS» wordt nu het eerste echte «» spel in het «Invincible» universum uitgebracht. Ik vertel je of de superheldengame echt super is.
«Invincible VS» is een 3v3 tag fighter van de pas opgerichte ontwikkelstudio Quarter Up. Daar werken veel creatieve geesten die al verantwoordelijk waren voor de grote opleving van «Killer Instinct» (2013). Fans van vechtspellen kunnen zich verheugen op vergelijkbare gameplay in «Invincible VS».
Ik vecht niet alleen met één personage, maar kies drie vechters voor mijn team voor een wedstrijd. Elk personage heeft zijn eigen vechtstijl. Monster Girl en Battle Beast zijn bijvoorbeeld krachtige moordmachines die langzaam zijn, maar des te bruter. Cecil en Rex Splode zijn vechters die gespecialiseerd zijn in afstandsgevechten en mijn tegenstanders gek maken met irritante projectielen (ik ben er dol op). En Invincible zelf is een supersnel en uitgebalanceerd personage dat in de meeste gevechtssituaties goed uit de voeten kan.
Tijdens gevechten neemt een van mijn personages het op tegen een tegenstander tegelijk. Ik kan mijn teamleden op elk moment wisselen. Als ze op de bank zitten, genezen ze langzaam hun wonden.

Combo's spelen een centrale rol in het gevechtssysteem. Theoretisch kan ik een tegenstander doden met slechts één lange, verwoestende combo. Als ik echter gedachteloos doorsla, raakt mijn combo-meter te snel vol en eindigt de combo voortijdig. Als ik de vijand langer in elkaar wil slaan, moet ik verschillende soorten aanvallen combineren (licht, medium, zwaar, speciaal) - en vechters van de bank inwisselen voor brute tag-aanvallen tijdens mijn aanval.
Maar pas op - de tegenstander kan mijn tag-aanvallen afweren of zelfs een tegencombo lanceren. Ik kan dan hun tegenaanval pareren, enzovoort.

Het zijn deze denkspelletjes, dit constante heen en weer geschuif, die het verloop van een wedstrijd op «Invincible» spannend maken. Voor vechtspellen-noobs zoals ik kan het combosysteem echter ook frustrerend zijn - vooral als een of andere psychopaat (lief bedoeld) mij online een schop onder mijn superheld-reet geeft met een oneindig lange combo waar ik niet uit kan komen.
In het kort: «Invincible VS» biedt geavanceerde vechtmechanieken en is zeker geen vechtspel voor beginners. Als je normaal niet veel vechtspellen speelt, zul je veel tijd moeten doorbrengen in de tutorial- en trainingsmodus om het op te kunnen nemen tegen de community. En zelfs dan, wees voorbereid op een hoop frustrerende wedstrijden. Git gud, of zoiets.

Als mijn aanvallen succesvol zijn (en als ik schade oploop), vullen maximaal vijf superbalken zich aan de onderkant van het scherm. Met een volle balk activeer ik krachtige superaanvallen die de tegenstander niet kan onderbreken tijdens de uitvoering.
Ik kan een verwoestende ultieme aanval lanceren als ik drie balkjes spaar. Het kost mijn tegenstander niet alleen een enorme hoeveelheid levensenergie, maar het heeft ook een heerlijk brute animatie. Kijk uit naar liters bloed en ingewanden van superhelden.
Voor het geval het nog niet duidelijk was: «Invincible VS» is een buitensporig bruut spel. Vergeleken met het toch al bloeddorstige origineel wordt het geweld nog verder opgevoerd. Eerlijk gezegd kan ik me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zoveel bloed, ingewanden, hersenmaterie en rondvliegende hoofden in een videogame heb gezien.
Dit als waarschuwing voor iedereen die het rode levensbloed niet zo goed verdraagt. Of als verkoopargument voor alle sickos die geen genoeg kunnen krijgen van brute finishers (ik dus ook).

Ik kan zowel offline als online mijn vechtkunsten laten zien. Helaas heeft «Invincible VS» niet veel vlees op de botten voor de singleplayer.
Ik heb de verhaalmodus in iets meer dan een uur uitgespeeld. De tussenfilmpjes zijn allemaal prachtig geanimeerd en doen denken aan de animatiestijl van de «Spider-Verse» films. Het verhaal dat deze scènes combineert met de gevechten voelt echter aan als een onspectaculaire filler-aflevering. Bijzonder vervelend: het eindigt met een stomme cliffhanger.

Ja, het is gaaf om na de sensationele finale van seizoen vier (het beste seizoen tot nu toe!) weer tijd door te brengen met deze geweldige personages. Maar het voelt alsof er nog steeds ontzettend veel onbenut potentieel is.
De speciaal gecreëerde heldin met elementaire superkrachten, Ella Mental (ik hou van deze stomme woordspelingen), is tenminste een leuke verrassing. Ik hoop echt dat ik de vurige/winderige/ijzige/aardse vechter ook in de tv-serie kan zien.

Naast de verhaalmodus kan ik mijn offline vaardigheden ook testen in een rudimentaire arcademodus. Daarin neem ik het in verschillende categorieën achter elkaar op tegen maximaal twaalf tegenstanders. Als beloning krijg ik korte outro-sequenties voor mijn teamcaptains en vrij te spelen content zoals concept art of cosmetische items voor mijn profiel.
Leuk. Niet meer, niet minder.

Online kan ik stoom afblazen in een gerankte en casual modus en in aangepaste lobby's. De online brawl (inclusief rollback netcode) werkt perfect. Slechts in één gevecht ervaar ik onverklaarbare problemen en een onaangename stotter die de wedstrijd in een kansspel verandert.
Er is echter één probleem: veel spelers klaagden tijdens de bètafase over de vele ragequitters. De situatie lijkt niet te zijn gekalmeerd voor de lancering. Ik ervaar ook tegenstanders die kort voor een nederlaag verdwijnen. Dat is vervelend, want zo telt mijn overwinning niet.
De personage selectie ziet er op het eerste gezicht goed uit. «Invincible VS» begint met 18 vechters. In de praktijk ben ik echter niet overtuigd door het rooster. Waarom hebben we aan het begin vijf zwevende Viltrumieten nodig? Waar zijn de vele coole schurken van Aarde? Waar zijn de spannende diepe bezuinigingen die «Invincible» nerds zouden vieren? Alleen GDP-directeur Cecil (wie had gedacht dat die man kon vechten) en de eerder genoemde Ella Mental springen eruit als onverwachte verrassingen.

Ik vind het ook jammer dat niet alle personages zijn nagesynchroniseerd door de originele stemacteurs. De vervangende acteurs zijn niet allemaal overtuigend. Allen the Alien klinkt zeker niet als Seth Rogen. Ik verwarde de Invincible-vervanger met Steven Yeun tijdens het spelen van het spel.
De onmiskenbare JK Simmons staat tenminste aan het begin als Omni-Man.

De huidige monetisatiestrategie laat een flauwe nasmaak achter. «Invincible VS» kost rond de 50 frank of euro, de deluxe versie rond de 70, en dat is inclusief toekomstige rosteruitbreidingen - The Immortal en Universa komen er bijvoorbeeld in de zomer bij.
Niet inbegrepen zijn tal van frank of euro.
Niet inbegrepen zijn talloze cosmetische skins, die bij de lancering als DLC worden verkocht. Tien frank voor een topless Conquest skin? Wat krijgen we nou!

Of wat dacht je van een halfnaakte Rex Splode met een badhanddoek (ik begin een patroon te herkennen met de skins)? Toegegeven, de tagline «er is niets MICRO aan deze transactie» is verdomd goed en erg on brand qua humor. Maar nogmaals: tien frank voor zoiets? Ik wil zulke absurde skins verdienen met vaardigheden en niet kopen.
Na alle kritiek wil ik benadrukken dat «Invincible VS» absoluut geen minimalistische en zielloze cash grab is. Integendeel. Ik weet zeker dat de jongens en meisjes bij Quarter Up allemaal enorme «Invincible» nerds zijn. Daar word ik voortdurend aan herinnerd.
Een voorbeeld: als ze de arena binnenkomen, begroeten de eerste twee vechters van het team elkaar. Ze zeggen niet zomaar een algemene zin, maar gaan gedetailleerd in op hun tegenstander, vaak met een verwijzing naar een gebeurtenis uit het boek of de serie. Geweldige cinema. De vrij te spelen content zit ook vol paaseieren en verwijzingen naar het «Invincible» universum.
Het is alleen jammer dat de game met zijn beperkingen niet zo ambitieus aanvoelt als een franchise als «Invincible» verdient. De liefde voor het bronmateriaal en de succesvolle tag-fighting mechanics vormen een solide basis. Het huis op dit fundament mist echter afwisseling en inhoud.

«Invincible VS» is verkrijgbaar voor PS5, Xbox Series X/S en PC. Het spel is mij voor testdoeleinden ter beschikking gesteld door Skybound Interactive voor PS5.
"Invincible VS" is een succesvolle 3v3 tag fighter. Het brute en snelle gevechtssysteem maakt indruk met nauwkeurige besturing en strategische diepgang. Ik vind de audiovisuele presentatie ook goed - je kunt zien dat hier echte "Invincible"-fans aan het werk zijn geweest. Qua content stelt de game teleur met magere singleplayer content, een suboptimale personage selectie en twijfelachtige DLC content.
Hoeveel de brute 3v3 tag fighter je geeft, hangt af van je fanliefde en genrevoorkeuren.
Hou je van "Invincible" en vechtspellen? Dan zul je dol zijn op "Invincible VS". Het spel is gemaakt voor JOU - voeg een ster toe aan mijn beoordeling.
Ben je een fan van "Invincible", maar zijn vechtspellen niet jouw ding? Dan moet je twee keer nadenken voordat je het koopt - vooral omdat er weinig spannende offline content is.
Ken je "Invincible" niet, maar hou je wel van competitieve vechtspellen? Dan zullen de ingenieuze tag-mechanica en succesvolle besturing je aan de controller gekluisterd houden, zelfs zonder enige voorkennis van Lore.
Pro
Contra
Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.
Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.
Alles tonen