De ventilator ‘Nick’ blaast wind, precies zoals ik het graag heb
23-6-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Martin Jungfer
Ik heb een nieuwe ventilator van Stadler Form op proef in huis gehaald. ‘Nick’ ziet er in ieder geval al goed uit, maar kan hij ook echt iets? Getest bewijst hij zijn kwaliteiten – en ook dat minder soms meer is.
Opmerking (23 juni 2026): Op dit moment is de ventilator die ik heb getest een beetje schaars of zelfs niet op voorraad. Maar ik heb even navraag gedaan bij de collega’s van de inkoopafdeling. Er is al nieuwe voorraad onderweg, dus binnen een paar dagen zou de beschikbaarheid weer beter moeten zijn.
Na de hittegolf is voor de hittegolf is tijdens de hittegolf. Groeten aan de klimaatcrisis! Wil je toch het hoofd koel houden, dan biedt een ventilator welkome verkoeling.
Natuurlijk, zo’n apparaat verlaagt de temperatuur in je zolderappartement niet. Maar het zachtjes waaiende briesje geeft je toch wat verlichting. Omdat ons lichaam de lucht eromheen voortdurend opwarmt, ontstaat er een soort onzichtbare warmtewolk. De ventilator verdrijft deze hete luchtlaag, en we voelen de iets koelere kamerlucht op onze huid.
Dat werkt in principe met alle apparaten die lucht in beweging brengen. Voor mij persoonlijk is het belangrijk dat een ventilator niet alleen effectief is, maar ook efficiënt. Concreet: hij moet stil zijn, weinig stroom verbruiken en er in het ideale geval ook nog eens goed uitzien.
«Nick» is daarvoor de juiste kandidaat onder de ventilatoren. Hij is afkomstig van Stadler Form AG, gevestigd in Zug. Hij wordt weliswaar – net als bijna alle huishoudelijke apparaten – in China geproduceerd. Toch heb ik gemerkt dat voor het Zwitserse bedrijf ‘Swissness’ een belangrijke rol speelt bij het ontwerp en de functionaliteit.
Ontwerp als een slanke wolkenkrabber
En inderdaad, ik ben niet teleurgesteld als ik het testexemplaar van de fabrikant krijg. Het in elkaar zetten is in nog geen vijf minuten gepiept. Ik hoef alleen maar de voet met vier schroeven aan de ventilatortoren vast te zetten. Het duurde het langst om de kruiskopschroevendraaier uit de gereedschapskist te halen.
En dan staat hij voor me, de «Nick». Hij doet me meteen denken aan een elegante wolkenkrabber. Zoals bijvoorbeeld die met het adres 432 Park Avenue van architect Rafael Viñoly in New York City. Van daaruit kun je uitkijken op Central Park.
Bij zulke wolkenkrabbers spreekt men vanwege hun slanke vorm ook wel van ‘Pencil Towers’.
«Nick», de ventilator, is niet helemaal zo dun als een potlood. Maar met een voetafmeting van tien bij 13 centimeter steekt hij toch maar liefst 95 centimeter de hoogte in. Ik tel 104 verdiepingen, oftewel witte sleuven in de voorkant. Links en rechts heeft de productontwerper van Stadler-Form de toren twee houten elementen gegeven. Dat geeft het apparaat een huiselijke uitstraling, waardoor het er minder technisch uitziet. Aan de kabel, die met 1,60 meter wat aan de korte kant is, hangt een platte eurostekker.
De metalen voetplaat is 21 bij 21 centimeter groot. Die geeft «Nick» de nodige stabiliteit, mede omdat er onderaan de plaat vier kleine voetjes van hard rubber zijn geplakt. Op de basisplaat kan de ventilator ronddraaien. Dat zou bij een wolkenkrabber weer vreemd zijn. Daarom nu genoeg met die wolkenkrabber-analogie. Je weet nu dat ik de ventilator mooi vind. Minstens net zo belangrijk is of hij ook werkt.
Werkt zonder lawaai
Stadler Form geeft aan dat «Nick» een capaciteit van 7,9 m/s heeft. Je moet daarbij weten dat er geen norm is waarin staat in welke eenheid fabrikanten de prestaties van ventilatoren moeten aangeven. Sommigen noemen bijvoorbeeld het maximale luchtdebiet in kubieke meter lucht per uur. Dat is allemaal niet vergelijkbaar, daarom is er trouwens ook geen filter voor in de shop.
7,9 meter per seconde komt in ieder geval neer op zo’n 28 km/u. En dat haalt «Nick» inderdaad, zoals ik met mijn windmeter heb getest. Direct bij het apparaat, in het midden, waar het het hardst waait, meet ik zelfs meer dan 40 km/u. Dat is op de schaal van Beaufort niveau 5, waarbij kleine bomen en struiken zichtbaar heen en weer zwaaien.
Het is natuurlijk niet de bedoeling om met je gezicht recht voor de ventilator te zitten. Bij mij staat «Nick» bijvoorbeeld tweeënhalve meter van mijn bureau vandaan. Mijn windmeter geeft dan nog net vijf km/u aan, bij de hoogste stand 10. Op stand 5 is mijn meter niet gevoelig genoeg, hij meet dan geen windsnelheid meer. Maar ik merk wel degelijk dat de lucht in de kamer beweegt. Het voelt precies goed aan.
Een prettig neveneffect van stand 5 is dat «Nick» nog maar 31 decibel geluid produceert. Hoewel «geluid» eigenlijk het verkeerde woord is. Het is een zacht geruis. Mijn toetsenbord maakt meer lawaai. Op vol vermogen is dat anders, dan produceert het apparaat 51 decibel.
Stadler Form promoot zijn «Nick» trouwens als «fluisterstil», concreet wordt een geluidsniveau van 24 tot 49 decibel aangegeven. Dat is geen leugen, het komt vrijwel precies overeen met mijn ervaring in de praktijk. Tijdens een paar warme nachten stond de torenventilator in onze slaapkamer. Zelfs op stand 4 van de 10 was hij zo goed als niet te horen. Tegelijkertijd zorgde hij ervoor dat de lucht in de kamer duidelijk merkbaar in beweging kwam.
Drie dingen hebben het gebruik in de slaapkamer verbeterd. Ten eerste kan ik alle LED’s ’s nachts uitschakelen. Ten tweede draait «Nick» optioneel in een hoek van 70 graden en zorgt zo voor meer lucht, de «Natuurlijke-bries-modus» versterkt dat nog eens. Dan blaast «Nick» soms wat sterker, soms wat zwakker. En ten derde is er een timer. Je kunt kiezen tussen één en zeven uur. Op het display zie je hoeveel uur het is. Als bijvoorbeeld de twee LED’s met «1h» en «4h» branden, loopt de timer vijf uur. Ik stel de gewenste tijd in door meerdere keren op de knop te drukken. Als ik wil weten hoe lang mijn timer van zeven uur nog loopt, geven de LED’s dat aan.
Geen AI, geen app, geen smart home
«Nick» is heerlijk ouderwets – tenminste wat de bediening en de functies betreft. De hele handleiding zou in klein lettertype op één A4-pagina passen. Stadler Form heeft de verleiding weerstaan om de torenventilator vol te proppen met allerlei toeters en bellen. Er is dus geen app voor het apparaat, je kunt hem ook niet in je smart home integreren, en van kunstmatige intelligentie is er ook geen sprake. Daar ben ik blij om. Want meestal is het instellen een gedoe en is de meerwaarde toch maar beperkt.
Wat ik daarentegen wel handig vind, is de infraroodafstandsbediening voor «Nick». Hij is maar zo groot als een creditcard en heeft amper zes knoppen. Hiermee kan ik het vermogen instellen, de draairichting kiezen en de bries aan- en uitzetten, de timer instellen of de nachtmodus activeren. Alle pictogrammen zijn makkelijk te begrijpen. Als ik de afstandsbediening niet nodig heb, berg ik hem op in een klein vakje met een houder aan de achterkant van de ventilator.
Schoonmaken: nodig, maar heel eenvoudig
Misschien wist je het nog niet, maar een torenventilator heeft wat onderhoud nodig. Na verloop van tijd kan er stof in gaan zitten. «De Nick» heeft een luchtinlaatrooster dat voorkomt dat grof vuil tot aan de draaiende ventilatordrum doordringt. Dit rooster moet je af en toe afstoffen, bijvoorbeeld door het af te zuigen of er met een stofdoek overheen te gaan.
Stadler Form heeft de ventilator zo ontworpen dat je maar twee schroeven hoeft los te draaien om het rooster te verwijderen. Dan zie je binnenin het apparaat een lange zwarte cilinder. Deze ventilatortrommel kun je door nog een schroef los te draaien ook eruit halen en af en toe afwassen. Ik heb dat voor de test in de badkuip gedaan. Even met de douchekop eroverheen, en binnen vijf minuten was het klaar. Belangrijk is dat de trommel helemaal droog is voordat je hem weer terugplaatst. Daarvoor heb je dan wel wat geduld nodig, tenzij je een föhn wilt gebruiken om het drogen te versnellen.
Vind je dat toch nog te veel gedoe? Natuurlijk kun je het schoonmaken overslaan. Maar wees dan niet verbaasd als het apparaat minder goed presteert, luider is en uiteindelijk misschien zelfs de motor beschadigt.
Conclusie
Meer dan alleen maar marketingpraatjes
«Nick» overtuigt me. Hij ziet er beter uit dan veel van wat de aanbieders te bieden hebben. De torenventilator van Stadler Form is een lust voor het oog. Bovendien blinkt hij uit in zijn kerncompetentie: hij zorgt voor wind en is daarbij ook nog eens aangenaam stil. De bediening is heerlijk eenvoudig en het ontbreken van een app en smart home-integratie stoort me helemaal niet. Dat ik hem voor af en toe schoonmaken heel makkelijk kan openen en de trommel eruit kan halen, is nog een pluspunt.
Pro
- makkelijk schoon te maken
- Je kunt de leds ’s nachts uitschakelen
- aangenaam stil
- overtuigende functie
- mooi ontwerp
Contra
- De kabellengte is maar 1,60 meter; dat beperkt de keuze van de opstellingsplaats
Martin Jungfer
Head of Content
Martin.Jungfer@digitecgalaxus.chIk ben journalist sinds 1997. Gestationeerd in Franken, aan het Bodenmeer, in Obwalden, Nidwalden en Zürich. Familieman sinds 2014. Expert in redactionele organisatie en motivatie. Behandelde onderwerpen? Duurzaamheid, hulpmiddelen voor telewerken, mooie dingen voor in huis, creatief speelgoed en sportartikelen.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
5 opmerkingen
later