Een avond, 30 gasten en veel te veel spelletjes
12-6-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Eveline Jordi
Ons communityteam had iedereen uitgenodigd voor een bordspelavond. Ongeveer 30 gasten hebben vijf uur lang gezelschapsspellen, spellen voor gevorderden, klassiekers en nieuwe spellen gespeeld. We hebben gelachen, gediscussieerd en af en toe gevloekt.
Vrijdagavond, even voor 17.00 uur. In de «PAUZE» in de Zürichse wijk Kreis 5 staan de eerste speldozen al op de tafels. Ons communityteam heeft zo’n 30 mensen uit de Galaxus-community uitgenodigd. Ze kopen bij ons, lezen mee, geven commentaar of maken op een andere manier deel uit van ons platform.
Op de tafels liggen stapels kaarten, speelstukjes, pennen, spelregels – en dat korte moment van onzekerheid dat bijna elke spelletjesavond met zich meebrengt: Waar ga ik zitten? Wat gaan we spelen? En wie legt me het spel uit? Na drie minuten merk ik toch al: ik heb maar de helft begrepen.
Welk spel eerst?
Met zoveel spellen weet ik nauwelijks waar ik moet beginnen. «Dito!», «Morty Sorty Magic Shop», «Boss Fighters QR», «Moon Colony Bloodbath», «Het eiland van de Mookies», «Flip 7», «Castle Combo», «Got Five!», «Frantic», «Krakel Orakel», «Tichu», «Faraway», «Sky Team», «Sattgrün», «Take Time» en nog veel meer titels staan klaar. Moet ik de hele avond bij één spel blijven of elke 30 minuten wisselen? Ik wissel.
Eerst denken zoals de anderen, dan gokken
Ik speel eerst «Idem!». Het spel is heel geschikt om mee te beginnen. Niemand hoeft lang uit te leggen hoe het werkt, en toch raakt iedereen meteen in gesprek. Je kiest begrippen die zoveel mogelijk medespelers ook kiezen. Of in ieder geval genoeg die erop lijken. Dat klinkt simpel, maar laat snel zien hoe verschillend mensen in elkaar zitten. Wat voor de ene persoon vanzelfsprekend is, komt voor de andere volkomen absurd over. Dat maakt het spel zo grappig.
Later belandt «Flip 7» op tafel. De regels zijn snel onder de knie, het spel verloopt vlot en escaleert al even snel. Nog één kaart kan. Misschien twee. Misschien beter niet. Toch gaat er steeds iemand door. Soms gaat dat mis. Iedereen aan tafel weet: het risico kan dom zijn. Maakt niet uit.
Frantic blijft Frantic
Daarna spelen we het «Frantic»-bordspel. Wie «Frantic» kent, weet waar de groep aan begint: leedvermaak, gemene kaarten, slechte beslissingen en de stille hoop dat het iemand anders harder raakt dan jezelf. Het bordspel doet denken aan het kaartspel, maar is niet zomaar een grotere versie ervan. Op tafel grijpen meer elementen in elkaar, de dynamiek blijft chaotisch.
Bij «Faraway» keert de rust terug. Tenminste, uiterlijk. Van binnen is de hele tafel aan het rekenen. In eerste instantie lijkt het spel onschuldig, maar dan blijkt het een denkstrik te zijn. Je legt kaarten van links naar rechts neer en telt ze later van rechts naar links. Een slimme zet kan uiteindelijk op niets uitlopen, of juist andersom. Na het eerste spel zegt vaak iemand: «Nu snap ik het, nog een keer.»
Niet afvinken, maar blijven hangen
Wie hier speelt, hoeft geen ellenlange lijst af te vinken. Je gaat aan een tafel zitten, leert een regel, maakt samen fouten en lacht erom. Sommige rondes zijn luidruchtig, andere geconcentreerd. Sommige groepen discussiëren, andere reageren alleen nog maar. Tussendoor eten en drinken de gasten, pakken ze het volgende spel of kijken ze toe aan de tafel ernaast.
De mix is bijzonder leuk. Naast bekende namen als «Codenames», «Skip-Bo», «Machi Koro», «Tichu» of «Skull King» liggen er ook nieuwe titels klaar. Verschillende daarvan dingen mee naar de titel Spel, Kennersspel of Kinderspel van het Jaar. De avond biedt een mix van nieuwigheden en klassiekers. Net als bij een open buffet kiezen de spelers tussen lichte, tactische, gekke, gemene, rustige of compleet gekke spellen.
Van reacties worden gesprekken
Vijf uur later heeft niemand alle spellen uitgeprobeerd. Met deze selectie zou dat ook onrealistisch zijn. Maar de rondes leveren verhalen op: iemand wint nipt, iemand legt totaal verkeerde verbanden, iemand trekt een onnodig riskante kaart. En steeds weer lachen mensen samen die elkaar voorheen misschien alleen kenden uit de commentaarsectie.
Wat uiteindelijk blijft: bordspellen leven niet alleen van regels, mechanismen en mooi materiaal. Ze brengen mensen aan één tafel. Op «Wie legt het even uit?» volgt snel «Nog een rondje?».
Enquête over het community-evenement
Wil je deelnemen aan een evenement voor de community?
Omslagfoto: Eveline Jordi
Ik geniet van mijn vrijheid op de motor, wek mijn jachtinstincten op bij het vissen en laat mijn fantasie de vrije loop achter de camera. Ik krijg betaald om van 's nachts tot 's ochtends van alles en nog wat met speelgoed te doen.
Achter de schermen
Nieuws over functies in de winkel, informatie van marketing of logistiek en nog veel meer.
Alles tonenDeze artikelen kunnen je ook interesseren
2 opmerkingen
later