
Gebitsproblemen: "De meerderheid van de kauwproducten is geldverspilling"
Waarom moeten er plotseling zoveel huisdieren naar de tandarts? Dierenarts Angela Berchtold geeft opheldering, vertelt wat echt helpt en geeft ook ongemakkelijke antwoorden.
Dat meen je niet! Als teamgenoot Luca vertelt over de gebitsrenovaties van zijn katten, krijg ik een déjà-vu. De laatste tijd hoor ik constant over viervoeters die naar de tandarts moeten of bij wie er direct meerdere tanden getrokken moeten worden. Ook mijn kater Jasper moest onlangs afscheid nemen van drie tandjes.
Waarom nemen dit soort gevallen zo toe? Deze vraag onderzoek ik samen met Angela Berchtold. Zij is dierenarts bij de diergeneeskundige groep VetTrust. Haar experts ondervraag ik in een Galaxus-serie over gezondheidsthema's bij dieren. De vorige keer ging het over parasieten:
Angela Berchtold, ik hoor constant over gebitsrenovaties bij huisdieren. In mijn jeugd was dat nauwelijks een thema. Zijn de problemen toegenomen of is er een lucratieve business uit ontstaan?
Geen van beide. Het bewustzijn voor gebitsproblemen en de diagnostische en behandelingsmogelijkheden zijn verbeterd. De diergeneeskunde heeft zich de afgelopen tien jaar enorm ontwikkeld, vooral in de tandheelkunde.
Dat betekent dat gebitsproblemen er altijd al waren, maar dat veel onopgemerkt bleven?
Ja, in veel gevallen. Duidelijke problemen zoals ernstige tandsteenvorming, ontstoken tandvlees of afgebroken tanden werden wel herkend. De gevolgen voor de gezondheid en het welzijn van de dieren werden echter lang onderschat. Bovendien worden er tegenwoordig veel vaker tandresorpties gediagnosticeerd dan vroeger.
Wat zijn de oorzaken van tandresorpties? Sommige huisdiereigenaren verdenken steeds vaker bewerkt voer.
Nee, het voer heeft slechts een kleine invloed. Tandresorpties hebben veel mogelijke oorzaken. Daartoe behoren genetische factoren, die vooral rashuisdieren treffen, de leeftijd, de immuunstatus, de stand van het gebit en individuele aanleg.
Hoe zit dat bij wilde dieren? Waarom worden zij daar niet ziek van?
Dat worden ze wel. Wilde katten hebben echter een gemiddelde levensverwachting van slechts ongeveer 2,5 jaar. Ze bereiken vaak niet eens de leeftijd waarop ernstige gebitsaandoeningen optreden. Bovendien wordt vaak over het hoofd gezien dat gebitsproblemen ernstige gevolgen hebben: als ze door pijn niet meer kunnen eten of door ontstekingen verzwakt raken, eindigt dat dodelijk.
Hoe herken je dan tandresorpties?
Dat is niet eenvoudig. Soms zijn er oppervlakkige aanwijzingen, zoals een ontsteking van het tandvlees of weefsel dat over de tand groeit. Meestal beginnen de resorpties echter bij de wortel. In de meeste gevallen kunnen ze daarom alleen via een gebitsfoto worden vastgesteld.

Moet het dier daarvoor ook verplicht onder volledige narcose?
Ja. Het is bij een wakker dier niet mogelijk om een grondig onderzoek met de sonde uit te voeren, röntgenfoto's te maken of de tanden professioneel te reinigen.
Dat verklaart ook de hoge kosten van de gebitsrenovaties. Hoeveel vergoeden huisdierverzekeringen?
Als tanden getrokken moeten worden, vergoeden ze de kosten meestal wel. De professionele gebitsreiniging alleen betalen ze echter vaak niet, omdat dit als profylaxe geldt. Dat vind ik problematisch.
Waarom?
Omdat sommige huisdiereigenaren gebitsreinigingen uit kostenoverwegingen vermijden en pas actie ondernemen als er tanden getrokken moeten worden. Zo lijdt het huisdier langer onder pijn en leidt dit op de lange termijn tot duurdere en risicovollere ingrepen.
Goedkopere gebitsreinigingen worden door bepaalde hondensalons aangeboden. Wat vindt u daarvan?
Dat raden wij dierenartsen uitdrukkelijk af.
Om welke reden?
Deze reinigingen vinden zonder narcose plaats. Dat klinkt in eerste instantie verleidelijk. Ze kunnen echter alleen oppervlakkig worden uitgevoerd en bereiken de ruimtes tussen de tanden of de binnenkant van de tanden niet. Ze geven de eigenaren een vals gevoel van veiligheid.
Waaraan herken ik als leek dat mijn huisdier kiespijn heeft?
Vaak niet zo makkelijk. Veel dieren blijven schijnbaar normaal eten en verbergen pijn verbazingwekkend goed. Waarschuwingssignalen, als ze al getoond worden, zijn meestal subtiel: veranderd eetgedrag, eenzijdig kauwen, voer dat uit de bek valt, sterke mondgeur, rood of bloedend tandvlees, zichtbaar tandsteen en verhoogde speekselvloed. Dergelijke tekenen moeten door een dierenarts worden gecontroleerd.

Wat kan ik preventief doen?
Tegen tandresorpties is er helaas nog geen bekende preventie. Tegen tandplak en tandsteen helpt slechts één ding effectief: dagelijks tandenpoetsen.
Ik weet niet zeker of mijn kat dat zou toelaten.
Als je al op jonge leeftijd begint, is het bij bijna elke hond mogelijk. Bij kittens is het bewerkelijker, maar niet onmogelijk. Zeker niet als je het positief versterkt door middel van clickertraining. Ik ken diverse gevallen waarbij het ook bij zwerfdieren of oudere viervoeters lukte.
Welke tandenborstel en tandpasta gebruik ik het beste?
Er zijn speciale borstels die zijn afgestemd op de grootte van het dier. Tandpasta is niet strikt noodzakelijk. Theoretisch is water ook voldoende. Huisdieren laten zich daarmee echter makkelijker de tanden poetsen, omdat de pasta meestal vlezig ruikt en smaakt.
Waarop moeten huisdiereigenaren bij het poetsen letten?
Ze moeten geen druk uitoefenen op het tandvlees. Wij adviseren een hoek van 45 graden met cirkelvormige bewegingen, vergelijkbaar met de menselijke gebitsreiniging. Er moet absoluut elke dag gepoetst worden. Want tandplak, dat later tandsteen wordt, vormt zich al binnen 24 tot 48 uur.
Wat vindt u van vingertandenborstels?
De normale borstel werkt zeker het beste. Daarmee kun je de hoek het meest flexibel aanpassen aan de tanden. Vingertandenborstels zijn echter ook een optie. Afhankelijk van de eigenaar en het dier lukt het daarmee beter dan met de conventionele tandenborstel.
Hoe goed helpen kauwartikelen voor een gezond gebit?
Iets gechargeerd zou ik zeggen: de overgrote meerderheid van de producten die wonderen beloven, is geldverspilling. Sommige werken zeker ondersteunend. Ze bereiken echter tijdens het kauwen nooit alle tanden. Daarom vervangen ze geenszins het dagelijks tandenpoetsen of de professionele gebitshygiëne in de dierenartspraktijk.
Ik ben er nog niet uit. Moet ik mijn katten echt de tanden poetsen? Financieel zou het lonen. Tandsteen moest ik bij Jasper ook al voor veel geld laten verwijderen. Misschien moet ik het, nog maar eens, met clickertraining proberen:
Moesten jouw huisdieren ook al tanden laten renoveren of trekken? Wat vind jij daarvan? Vertel het me in een reactie.
Ik hou van alles met vier poten of wortels - vooral van mijn asielkatten Jasper en Joy en mijn verzameling vetplanten. Mijn favoriete bezigheden zijn rondsnuffelen met politiehonden en kattencoiffeurs op reportages of gevoelige verhalen laten opbloeien in tuinbrocki's en Japanse tuinen.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen

















