Gespeeld: "Dragon Quest Monsters: The Dark Prince" is Pokémon met de charme van Toriyama
Ik ben dol op 'Dragon Quest'. Met de 'Monsters'-spin-off had ik tot nu toe nog geen ervaring. Na mijn speelsessie op de Gamescom gaat daar zeker verandering in komen.
Ik voel me meteen thuis: de kleurrijke artstyle van mangaka Akira Toriyama, de typische «Dragon Quest»-muziek, het heldere piepje wanneer ik iets selecteer. En dat terwijl ik midden op de drukke Gamescom zit, tussen honderdduizenden mensen. Tijdens mijn 45 minuten met «Dragon Quest Monsters: Die welkende Welt» vergeet ik alle drukte en vergezel ik de protagonisten Bianca en Nera naar het koninkrijk Witherwood.
Aankomst in een vreemde wereld
Eerst speel ik het begin van het spel. Ik zie hoe Bianca en Nera in Witherwood belanden. Mocht de namen je bekend voorkomen: de twee zijn bekend uit «Dragon Quest V: Die Hand der Himmelsbraut». Daar zijn ze potentiële echtgenotes van de protagonist. In «Die welkende Welt» zijn ze allebei nog kinderen. Hun vaders lijden aan een zeldzame ziekte. Op zoek naar een geneesmiddel ontmoeten ze het monster Fluffy, dat hen naar Witherwood leidt.
Bron: Square Enix
Eenmaal daar aangekomen, kies ik met wie ik wil spelen. Ik kies voor Bianca. Daarna onderwerpt Fluffy me aan een persoonlijkheidstest. Deze bepaalt welk monster ik als eerste krijg. Hoe relevant de test is, weet ik niet. Ik zit met drie anderen bij de stand van Square Enix. We kiezen allemaal voor Bianca en krijgen hetzelfde monster. Een met een zwaard bewapende kaars op twee benen met de welluidende naam «Wax Murderer». Oké, wat zegt dat over mijn persoonlijkheid – en die van de anderen in de ruimte?
Bron: Square Enix
Bianca en Nera zijn vanaf nu monstertemmers. Ze kunnen monsters rekruteren en voor zich laten vechten. Pokémon in het «Dragon Quest»-universum.
Ik moet Witherwood redden
Daarna verken ik eerst de nabije omgeving en beland ik in een gevecht tegen het iconische slijmmonster. Heerlijk, ik word begroet met dezelfde geluiden als in de originele reeks. Het gevecht verloopt typisch voor «Dragon Quest» op basis van beurten. Omdat ik nog helemaal aan het begin sta, heb ik geen andere keuze dan simpelweg aan te vallen. Cool: ik kan de gevechtssnelheid met een druk op de knop versnellen. Ik voltooi een paar gevechten om levels te stijgen. Daarna leidt Fluffy me naar het kasteel van zijn koning.
Bron: Square Enix
Hier ontmoet ik Debora, de derde potentiële echtgenote van de protagonist uit «Dragon Quest V», die in de DS-remake werd geïntroduceerd. Ze is ook de zus van Nera – de bende is weer bij elkaar. We vernemen dat Witherwood vroeger een bloeiende wereld was en onder een andere naam bekendstond. Mysterieuze kristallen hebben ervoor gezorgd dat de wereld verwelkt. Daar helpen we natuurlijk graag bij.
Na een korte dungeon ontmoet ik de eerste baas, Barbarito – een ronde cactus met armen en benen die de kristallen fel verdedigt. Omdat ik daarvoor flink heb geleveld, vormt hij geen grote uitdaging. Toch moet ik tactischer te werk gaan en aanvallen inzetten waartegen hij zwak is. Net zoals in de originele «Dragon Quest»-spellen.
Bron: Square Enix
Door synthese creëer ik nieuwe monsters
Na mijn korte blik op het verhaal mag ik de synthese uitproberen. Hierbij kunnen later in het spel twee monsters worden samengevoegd tot een nieuwe. Dat doe ik bij de zogenaamde Roots of Creation. Dat is een plant die Bianca en Nera in de loop van het verhaal herstellen. Dat past bij de ondertitel van de spin-off «Die welkende Welt».
Bron: Square Enix
Omdat dit savegame zich later in het spel bevindt, is mijn monster-party al aanzienlijk gegroeid. Ik heb een geweldige genenpoel waar ik mee kan experimenteren. Ik zie al van tevoren wat voor monsters een synthese kan opleveren. Dezelfde ouders kunnen verschillende nakomelingen voortbrengen. Ik beslis welke. Degenen die met een ster zijn gemarkeerd, zijn bijzonder sterk. Ik kan de «nakomelingen» ook vaardigheden van de ouders meegeven, maar moet me beperken tot drie.
Ik experimenteer en creëer vier nieuwe monstertjes, die allemaal een ster hebben. Zoveel kan ik er actief in mijn party hebben. In totaal stopt Square Enix meer dan 500 monsters in het uiteindelijke spel. Hier het proces in de video:
Daarna waggel ik wild in het rond om mijn troep te testen. Een fout, zo blijkt. Nieuw gesynthetiseerde monsters nemen niet het level van de ouders over, maar beginnen helemaal onderaan. Daarom krijg ik flink op mijn kop als ik mijn eerste tegenstander tegenkom.
Slechts nipt en na het opgebruiken van alle geneesmiddelen lukt het me om de individuele tegenstander uit de weg te ruimen. Ik merk: hersenloos synthetiseren is niet zinvol, ik moet ook qua levels een gebalanceerde party hebben. Monsters op level 1 hebben niet alleen weinig levensenergie en slaan zwak toe, ze hebben ook nog weinig nuttige vaardigheden. Alleen mijn vuurslijm, die vuurmagie gebruikt, is in het begin al bruikbaar.
Bron: Square Enix
Pas na een trainingssessie, die al mijn resterende tijd met de game opslokt, ben ik klaar om de wereld verder te verkennen. Jammer.
Vertrouwd gevoel met verslavingspotentieel
Na 45 minuten op de Gamescom weet ik dat «Dragon Quest Monsters: Die welkende Welt» aanvoelt als een «Dragon Quest» – alleen met monsters in plaats van een heldengroep. De artstyle, de geluiden, de turn-based gevechten. Alles zit op de juiste plek. De synthese bij de Roots of Creation is de echte haak waar ik aan blijf hangen. Omdat ik vooraf zie wat er uit twee monsters kan voortkomen, en omdat ik vaardigheden gericht kan overdragen, plan ik mijn party in plaats van alleen maar te verzamelen.
Bron: Square Enix
Precies dat is echter ook de valkuil. Nieuw gesynthetiseerde monsters starten op level 1, en dat kost tijd – mijn hele resterende demo-tijd, om precies te zijn. Of dat in het uiteindelijke spel als een motiverende cyclus werkt of als een irritante vertraging, kan ik na mijn beurssessie niet beoordelen. Met meer dan 500 monsters zouden er in ieder geval genoeg redenen moeten zijn om het steeds opnieuw te proberen.
Ik kijk er in ieder geval naar uit. Als «Dragon Quest»-fan die de spin-off tot nu toe heeft genegeerd, ben ik na 45 minuten overtuigd: deze keer doe ik mee.
«Dragon Quest Monsters: Die welkende Welt» verschijnt op 3 december 2026 voor Nintendo Switch, Nintendo Switch 2, PS5, Xbox Series X/S en pc. Op de Gamescom was alleen de Engelse versie beschikbaar. Namen als Witherwood, Roots of Creation of Wax Murderer zullen in de Duitse versie waarschijnlijk anders luiden.
Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
