Uw gegevens. Uw keuze.

Als je alleen het noodzakelijke kiest, verzamelen we met cookies en vergelijkbare technologieën informatie over je apparaat en je gebruik van onze website. Deze hebben we nodig om je bijvoorbeeld een veilige login en basisfuncties zoals het winkelwagentje te kunnen bieden.

Als je overal mee instemt, kunnen we deze gegevens daarnaast gebruiken om je gepersonaliseerde aanbiedingen te tonen, onze website te verbeteren en gerichte advertenties te laten zien op onze eigen en andere websites of apps. Bepaalde gegevens kunnen hiervoor ook worden gedeeld met derden en advertentiepartners.

Ramon Schneider
Opinie

Het powerstation was klaar. De nachttrein niet

Ramon Schneider
10-7-2026
Vertaling: machinaal vertaald

Ik wilde mijn slaapapneu-apparaat in de nachttrein beveiligen tegen stroomuitval met een powerstation. In plaats daarvan werd de reis een odyssee vanwege een communicatiefout. De praktijktest in de trein heeft nooit plaatsgevonden.

De EcoFlow River 3 zit volledig opgeladen in mijn bagage. Een 3,55 kilogram zware accu, verpakt als een kleine verzekering tegen een probleem dat ik in de nachttrein eigenlijk niet zou moeten hebben: uitvallende stopcontacten.

Ik heb slaapapneu. 's Nachts houdt een CPAP-apparaat mijn luchtwegen open. CPAP staat voor 'Continuous Positive Airway Pressure', oftewel continue overdruk die ademstops voorkomt. Zonder stroom wordt het een vrij nutteloze doos met een slang. Tijdens mijn laatste nachttreinreis van Zürich naar Wenen viel het stopcontact steeds uit. Niet alleen voor minuten. Soms urenlang, vooral bij langere stops op stations. Voor mijn smartphone zou dat vervelend zijn geweest. Voor mijn CPAP werd het een echt probleem en gevaarlijk voor mijn gezondheid.

De oplossing weegt 3,55 kilogram

Voor de volgende reis koop ik daarom een powerstation. Het plan: powerstation aan het stopcontact in de trein, CPAP aan het powerstation. Valt de stroom in de trein uit, dan neemt de accu het over. Mijn ademhalingsapparaat zou er in het beste geval niets van moeten merken.

EcoFlow River 3 EU-versie (UPS-versie) (245 Wh, 3.55 kg)
Power Station

EcoFlow River 3 EU-versie (UPS-versie)

245 Wh, 3.55 kg

Op spoor 18 ontbreekt de trein

De Nightjet van Zürich naar Hamburg zou op zondag 28 juni 2026 om 19:15 uur vertrekken. Ik reis in een rolstoel en heb assistentie voor het instappen aangevraagd. Daarom moet ik 20 minuten voor vertrek op het perron zijn.

Dus sta ik stipt op Zürich Hauptbahnhof op spoor 18. Met bagage, CPAP, powerstation en 30 graden in mijn nek. Alsof de reis nog niet ingewikkeld genoeg was.

Alleen de trein ontbreekt.

Dan komt de melding: de trein is nog niet rijklaar. Het vertrek wordt voor onbepaalde tijd uitgesteld. Dat is vervelend, maar nog geen drama. Nachttreinen zijn zelden een goede plek voor mensen met strakke schema's. Ik wacht.

De enige wagon die ik nodig heb

Na verloop van tijd wordt duidelijk: het gaat niet alleen om de vertrektijd. Het probleem betreft precies de wagon die ik nodig heb. Wagon 416. Daar bevindt zich het rolstoeltoegankelijke ligcompartiment dat ik gereserveerd heb. Het is het enige rolstoeltoegankelijke compartiment in de hele trein.

Deze wagon heeft een defect. Geen klein comfortprobleem. Als de trein binnenrijdt, hoor ik: de airconditioning werkt niet, de deuren gaan niet open, het toilet valt uit. De hele elektronica heeft het begeven. Daardoor kan ik het rolstoeltoegankelijke compartiment niet gebruiken. Het blijft de hele reis gesloten.

Als alternatief krijg ik een plaats in de normale zitwagon van de 2e klas. Zonder rolstoeltoilet.

Dat is geen alternatief. Niet voor een reis door de nacht. Niet met een rolstoel. Niet als ik een rolstoeltoegankelijk ligcompartiment gereserveerd heb. En al helemaal niet als ik mijn hele reis-setup daarop heb afgestemd.

Ik weiger. Alleen al het ontbrekende rolstoeltoilet maakt dit alternatief voor mij onbruikbaar. Achteraf gezien komt daar nog bij: de trein vertrekt weliswaar met 85 minuten vertraging, maar komt niet verder dan Basel. Daar is het vanwege een andere technische storing definitief afgelopen. Voor iedereen.

Ik ben op dat moment nog op het Centraal Station van Zürich. Met alles wat bedoeld was voor een goed voorbereide nachttreinreis. En met een behoorlijk slecht humeur.

Naar verluidt geïnformeerd

Bij de SBB-balie vraag ik naar mijn mogelijkheden. De man aan de balie kijkt in het systeem en zegt: daar staat dat de ÖBB (Oostenrijkse Spoorwegen, de exploitant van de Nightjet) mij de dag ervoor al over de defecte wagon heeft geïnformeerd.

Dat klopt niet.

Ik heb geen sms ontvangen. Geen e-mail. Geen telefoontje. Niets. Als de ÖBB mij de dag ervoor echt had geïnformeerd, was ik met deze hitte niet naar het station gegaan. Dan had ik daar niet pas gehoord dat het enige voor mij bruikbare compartiment uitvalt.

De SBB-medewerker zegt bovendien dat hij zelf niets kan doen. Ik heb het ticket rechtstreeks bij de ÖBB gekocht, niet bij de SBB. Hij noemt me twee mogelijkheden: ik kan voor de volgende dag een nieuw ticket kopen en proberen het geld later bij de ÖBB terug te vorderen. Of ik kan rechtstreeks contact opnemen met de klantenservice van de ÖBB.

Ik kies voor de klantenservice.

Dus ga ik weer naar huis. Helemaal bezweet, helemaal geïrriteerd en met bagage die plotseling niet meer op een goed voorbereide reis lijkt, maar op een slechte grap.

Drie personen voor mij

Om 21:50 uur bel ik de ÖBB-hotline. Een automatische stem zegt dat er drie personen voor mij in de wachtrij staan. Drie personen. Dat klinkt haalbaar.

Dan begint de jingle.

Hij is niet alleen slecht. Het is het soort wachtmuziek waarbij ik na tien minuten begin mijn levensbeslissingen in twijfel te trekken. Na 20 minuten neemt niemand op. Na 40 minuten ook niet. Na 60 minuten vraag ik me af of de drie personen voor mij misschien ook de nachttrein naar Hamburg niet konden nemen.

Na 75 minuten hang ik op. Ik heb met niemand gesproken.

De rekening komt later: 30,73 frank voor het buitenlandse gesprek. Ik heb daarmee vooral de ÖBB-jingle betaald. Informatie kreeg ik niet.

Dan maar het vliegtuig

Daarna boek ik een vlucht naar Hamburg.

Ik doe dat met tegenzin. Voor deze route vliegen, hoewel er een treinverbinding is, voelt verkeerd. Precies daarom had ik de nachttrein geboekt. Precies daarom had ik nagedacht over hoe ik mijn CPAP betrouwbaar in de trein kon gebruiken. En precies daarom lag er een powerstation in mijn bagage.

De volgende dag zit ik toch in het vliegtuig. Zonder EcoFlow. Voor de vlucht heeft de accu te veel vermogen. Swiss staat draagbare accu's in de handbagage alleen toe tot 100 wattuur zonder toestemming en tot 160 wattuur met toestemming. Mijn powerstation ligt met 245 wattuur daar duidelijk boven.

Wat SBB en ÖBB hierover zeggen

De oorzaak van het uitvallen van wagon 416 was volgens SBB een storing in de energievoorziening. Daarom moest de wagon met het multifunctionele compartiment vanaf Zürich gesloten worden.

SBB en ÖBB bevestigen op verzoek dat ik daarom al op zaterdag geïnformeerd had moeten worden. Vanwege een fout in de afstemming tussen de twee spoorwegmaatschappijen is deze informatie echter niet bij mij aangekomen. Beide bedrijven verontschuldigen zich hiervoor en willen het incident analyseren.

Ook over het aangeboden alternatief is de SBB duidelijk: de zitplaats in de 2e klas zonder rolstoeltoilet was niet gelijkwaardig. Een betere oplossing was er in dezelfde trein echter niet, aangezien deze slechts over één rolstoeltoegankelijk compartiment met bijbehorende toegang en toilet beschikt.

Valt dit compartiment uit, dan kunnen getroffen reizigers volgens SBB van de reis afzien of achteraf een terugbetaling aanvragen. Een vervangende oplossing in dezelfde trein die aan de gestelde normen voldoet, is er niet.

De ÖBB heeft mij de ticketprijs volledig terugbetaald en biedt bovendien een tegoedbon van 49,90 euro aan.

Alleen ik was er klaar voor

Ik kon de powerstation in de trein niet testen. Niet omdat hij faalde. Maar omdat ik überhaupt niet in de trein kwam. Dat is de eigenlijke clou van deze reis: ik had een oplossing voor het onbetrouwbare stopcontact. Voor het uitvallen van het enige rolstoeltoegankelijke compartiment had niemand een oplossing.

Wie mensen van het vliegtuig in de trein wil krijgen, heeft meer nodig dan goede bedoelingen en mooie nachttreinbeelden. Voor mij is het niet genoeg als ergens in de trein een rolstoeltoegankelijk compartiment is ingepland. Het moet werken. En als het niet werkt, is er een beter alternatief nodig dan een plaats in de zitwagon zonder rolstoeltoilet.

Mijn powerstation was klaar. Mijn CPAP was klaar. Ik was klaar.

De nachttrein niet.

Omslagfoto: Ramon Schneider

5 mensen vinden dit artikel leuk


User Avatar
User Avatar

Ik geniet van mijn vrijheid op de motor, wek mijn jachtinstincten op bij het vissen en laat mijn fantasie de vrije loop achter de camera. Ik krijg betaald om van 's nachts tot 's ochtends van alles en nog wat met speelgoed te doen.


Opinie

Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren

2 opmerkingen

Avatar
later