Kleurrijke, bloederige actie: "Romeo is een dode man" in de test

Simon Balissat

10-2-2026

Vertaling: machinaal vertaald

"Romeo is a Dead Man" is een bloederige LSD-trip door ruimte en tijd. Het nieuwe spel van Suda 51 verrukt met zijn absurde stijl, maar vindt het wiel niet opnieuw uit.

Romeo is een politieagent in een klein stadje in Pennsylvania en hij houdt van Julia. Maar Romeo is ook Marty McFly, Starlord, RoboCop en Kamen Rider. En Romeo is dood.

Zo half dood.

Zijn grootvader, die uit de toekomst komt brullen en verdacht veel lijkt op Doc uit «Back to the Future», heeft hem gered van een echte dood. Hiervoor zette hij de helft van Romeo's gezicht in een masker en gaf hem een robotarm. Vervolgens naaide opa zichzelf op de achterkant van zijn baseballjack. Nu reist Romeo voor de FBI tussen ruimte en tijd, op zoek naar zijn Juliet om een einde te maken aan tijdreizende schurken en de oorsprong van de ruimte-tijdverschuiving te vernietigen.

Dit is nog gekker dan het klinkt. Als je van eerdere spellen van Goichi Suda (ook bekend als Suda 51) houdt, zul je «Romeo is a Dead Man» geweldig vinden. Het is luid, het is bloederig en het is trashy. Achter de flitsende façade gaat een doorsnee actiespel schuil met slechte prestaties en graphics van de laatste consolegeneratie. En toch greep «Romeo» me omdat het zo gek is.

Er is iets mis in het stadje Deadford

Deadford (dat verdacht veel doet denken aan Twin Peaks) dient als de aardse achtergrond van onze reis. Hulpsheriff Romeo Stargazer (niet Starlord!) heeft keer op keer dezelfde nachtmerrie: een levenloos lichaam ligt midden op straat terwijl hij op patrouille is. Soms blijkt het de liefde van zijn leven, Julia, te zijn, soms een rottende zombie of zelfs Romeo zelf. Romeo komt uit een van deze nachtmerries tevoorschijn als een cyborg gewapend met een zwaard en een geweer, steeds vechtend tegen nieuwe mutaties van zijn vriendin Julia.

Hier neem ik de controle over en vlieg door de ruimte met mijn ruimteschip, de «Last Night». Waarom het dek van de «Last Night» eruitziet als een JRPG op de Super Nintendo, waarom ik Pong moet spelen om nieuwe locaties te vinden en waarom ik door een labyrint dwaal als een «Pac Man» crossover voor upgrades is me een raadsel, maar wel charmant.

De tijd is om

Op het einde vlieg ik door tijdgaten terug naar de aarde, bijvoorbeeld naar een winkelcentrum in 1983. Natuurlijk zijn er, net als in «Dawn of the dead», rijen zombies die ik moet doden. Er is één twist: ik gebruik oude beeldbuistelevisies om in een parallelle wereld te komen die rechtstreeks uit «Tron» had kunnen komen. Het zwaard komt daar vast te zitten en ik moet vrij eenvoudige platformpuzzels oplossen om weer aan de andere kant van de echte wereld uit te komen. Aan het einde van deze levels wacht een prachtig bizar gemuteerd wezen als eindbaas.

Tijdens de pauzes kan ik als tuinman op het ruimteschip werken en zombies laten groeien in plaats van planten. Ik kan de «Bastard» helpers oproepen in de strijd, waar ze de tijd kunnen vertragen of als autoguns kunnen fungeren. Hierdoor kan ik leuke combo's uitvoeren, zoals de tijd vertragen, dan laserstralen in alle richtingen schieten en ze tegelijkertijd raken om mijn bloedaanval op te laden. Dit is de onblokkeerbare power move van mijn wapens die alles vernietigt, maar waarvoor ik eerst genoeg vijanden moet uitschakelen om bloed te krijgen.

Meer kunst, minder inhoud

«Romeo is a Dead Man» is qua gameplay geen openbaring. De huiveringwekkende scènes zijn te simpel. Te weinig vijandelijke types vallen me aan. Afwisseling komt in de vorm van de episodische levels (inclusief eindcredits), die qua gameplay verschillen en voor verrassingen zorgen. Na ongeveer 18 uur is dat voor mij nog niet genoeg voor een «New Game+».

Ook omdat Romeo grafisch is blijven steken in het tijdperk van de Playstation 4. Ik heb het getest op de Playstation 5 en de Playstation 5 Pro. De prestatiemodus is hier bijna verplicht, want de kwaliteitsmodus stottert met maximaal 30 frames per seconde. De belichting is het grootste verschil tussen de twee speltypen, wat goed te zien is in het mall level. Er zijn uitgewassen texturen in zowel de kwaliteits- als de prestatiemodus en constant opduikende of veranderende objecten verstoren het algehele plezier. Tot slot heb ik op verschillende plaatsen aanzienlijke framedrops ervaren, vooral bij het schakelen tussen kamers of gebieden. Kortom: allemaal klassieke «Unreal Engine 5» problemen.

Met alle grafische problemen en repetitieve gameplay moet de artistieke bovenbouw het spel redden - en dat doet het. Nooit eerder heb ik zo'n creatief vuurwerk van artistieke stijlen tussen pixelafbeeldingen, stripverhalen, anime-sequenties en mandala-caleidoscopen in een spel gezien. Bloody trash met popreferenties à gogo, het is mijn grootste plezier.

«Romeo is a Dead Man» verschijnt op 11 februari 2026 op Playstation 5, Xbox Series X/S en PC. De PS5-versie is mij ter beschikking gesteld door Grasshopper Manufacture.

Simon Balissat

Teamleader Editorial

Simon.Balissat@digitecgalaxus.ch

Toen ik ruim 15 jaar geleden het familienest invloog, moest ik plotseling voor mezelf koken. Maar het duurde niet lang of deze noodzaak werd een deugd. Vandaag de dag is het rammelen met die potten en pannen een fundamenteel onderdeel van mijn leven. Ik ben een echte foodie en verslind alles, van junkfood tot met sterren bekroonde gerechten. Letterlijk. Ik eet veel te snel. meer

---

Review

Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren