Twee toetsenborden in één: de Lofree Hyzen getest
Mechanisch typen, magnetisch gamen – in één toetsenbord. Bij de Lofree Hyzen overtuigen de haptiek en de batterijduur. Irritant zijn de transparante toetskapjes, de wiebelige USB-poort en de steile typhoek.
De Hyzen ziet er gewoon geweldig uit. Het industriële ontwerp met zijn strakke, hoekige lijnen en de chique draaiknop overtuigt me. Maar achter het opvallende ontwerp schuilt meer dan alleen een stijlvol toetsenbord.
Unboxing en ontwerp
De behuizing is oversized en bijna eivormig. Dat heeft geen praktisch nut, behalve dat het opvalt. Binnenin liggen naast het 65-procent-toetsenbord twee kleinere accessoiredoosjes: een draadloze dongle die in de draadloze modus een polling rate van maximaal 8000 Hertz (Hz) mogelijk maakt, een keycap-trekker, een gevlochten USB-A-naar-USB-C-kabel en extra rode keycaps.
De aluminium behuizing is het centrale ontwerpelement. Het silhouet is scherp en hoekig, het lijkt alsof het uit één blok is gefreesd. Volgens Lofree is dat ook zo, maar een nadere blik laat zien dat het een boven- en onderkant heeft. De onderkant is wigvormig, wat het toetsenbord zijn nogal agressieve typhoek van twaalf graden geeft; gebruikelijk is ongeveer acht graden. Deze hoek zorgt ervoor dat ik sneller vermoeid raak. Lofree heeft hiervoor gekozen zodat het zicht op het paneel boven de toetsen vrij is – daarover later meer.
Opvallend is de ontwerpinspiratie van Tesla. Dat is vooral te zien aan de onderkant en aan de lichtbalk aan de voorkant, die volgens Lofree is geïnspireerd op het achterlicht van de voertuigen. Ook bij high-end audioapparatuur heeft Lofree blijkbaar inspiratie opgedaan. Het geborstelde metalen oppervlak en de overgedimensioneerde draaiknoppen doen me denken aan klassieke hifi-versterkers.
De Hyzen weegt 1,43 kilogram. Mobiel is hij dus niet. Het gewicht is het logische gevolg van de constructie en zorgt ervoor dat het bord rotsvast op tafel staat. Het toetsenbord is een zogenaamde gasket-mount-constructie. Hierbij zijn de printplaat en de topplaat door pakkingen van de behuizing geïsoleerd. Dat zorgt voor een zacht typgevoel en een akoestiek waarbij galm wordt geminimaliseerd.
Op de achterkant, aan de zijkant en op de spatiebalk staan fabrikantlogo's. Dat is wat meer branding dan ik van mijn custom-boards gewend ben. Het is echter subtiel uitgevoerd en stoort me in het dagelijks gebruik niet.
Teleurstellende keycaps en layout-limiet
De meegeleverde keycaps hebben me niet overtuigd. Ze bestaan uit transparant kunststof, wat de per-key RGB-verlichting weliswaar goed tot zijn recht laat komen, maar ik vind het simpelweg niet mooi. Bovendien zaten de caps na een paar uur typen al onder het duidelijk zichtbare vingervet. Ik heb ze daarom al op de eerste dag vervangen door een eigen set. Dankzij MX-compatibele steeltjes is dat probleemloos mogelijk.
Een punt dat relevant is voor onze regio: de Hyzen is voorlopig alleen in ANSI-layout verkrijgbaar. Een ISO-variant moet volgen, maar een datum daarvoor staat nog niet vast. Wie niet kan wennen aan de Amerikaanse layout, kan dus beter nog even wachten. Van Lofree hebben we momenteel nog weinig in het assortiment. Ons inkoopteam werkt eraan om dat te veranderen.
Bedieningselementen met karakter
Aan de achterkant zit een grote volumeknop, daarnaast is er een kleinere knop voor het schakelen van de verbindingsmodus. Naast de Escape-toets bevindt zich bovendien een hendel waarmee de cijferrij kan worden omgeschakeld naar een functietoetsenrij. Deze details maken het toetsenbord uniek. Haptisch zijn ze een genot. De volumeknop heeft een zuivere mechanische klik. Nog beter bevalt me de functiehendel. Hij is prettig gewogen en produceert bij het omzetten een bevredigend klikgeluid. Ik betrap mezelf er steeds weer op dat ik hem als fidget-toy misbruik.
In de praktijk activeert de hendel een verlicht paneel boven de cijferrij. Als ik hem omhoog klap, veranderen de cijfertoetsen in functietoetsen, waarbij het paneel de betreffende toewijzing weergeeft. Als ik daarbij ook nog Fn ingedrukt houd, verschijnen de beoogde mediatoets-snelkoppelingen. Bij mijn andere 65-procent-toetsenborden roep ik de F-rij altijd op via de Fn-toets, wat ook probleemloos werkt. De Hyzen biedt me met de schakelaar nog een extra laag. Praktisch, maar niet strikt noodzakelijk.
Twee in één: de Nexus-switch
Het echt interessante aan de Hyzen is niet het uiterlijk. Centraal staat het unieke switch- en printplaatsysteem. Het toetsenbord kan via een toetsencombinatie worden omgeschakeld tussen mechanische en magnetische werking. Hiermee lost Lofree een specifiek, maar reëel probleem op: enthousiastelingen zoals ik bezitten toetsenborden voor het werk en daarnaast een magnetisch toetsenbord voor gaming. De Hyzen combineert beide gebruiksgevallen zonder functionele compromissen.
Bron: Lofree
Dit wordt mogelijk gemaakt door Lofree's nieuwe Nexus-switch, ontwikkeld met Kailh, een van de meest ervaren switch-fabrikanten. Hij behoudt de klassieke bladveerconstructie van een mechanische switch, maar integreert bovendien een magneet in het steeltje, waardoor ook de magnetische werking mogelijk wordt. De bladveer is daarbij doorslaggevend. Deze levert geluid en feedback, terwijl de sensor de positie contactloos uitleest.
De switch zit op een TMR-printplaat. TMR staat voor Tunnel Magnetoresistance en is een andere sensortechniek dan het in gaming-boards gebruikelijke Hall-effect. Er wordt niet de veldsterkte gemeten, maar de weerstandsverandering bij een magnetisch tunnelcontact. Volgens Lofree zorgt dit voor een fijnere resolutie.
Wie switches wil wisselen, heeft eveneens vrijheid. Als je gewone mechanische 5-pin MX-switches plaatst, vervallen voor deze toetsen de magnetische functies. Het toetsenbord herkent dat automatisch. Ook magnetische switches van andere fabrikanten kunnen worden gebruikt, alhoewel niet zomaar alle. Compatibel zijn bijvoorbeeld Gateron Magnetic Jade en TTC Magneto.
Ik zie voor mezelf echter weinig reden om te wisselen. De Nexus-switch voelt erg goed aan en klinkt ook zo. Al vanaf de fabriek loopt hij soepel en zijn stabilisatoren zijn goed gesmeerd. Ook tijdens het gamen presteert het toetsenbord uitstekend. In tegenstelling tot andere magnetische toetsenborden, zoals de Keychron Q1 HE 8K, bevindt de Hyzen zich qua geluid en typgevoel op een hoger niveau. Dankzij diverse gaming-functies configureer ik hem naar mijn smaak.
Gaming-functies en software
Via de Lofree Hub, een webgebaseerde software, configureer ik het toetsenbord. Voor mij is dat een pluspunt: ik werk onder Linux, en daar sta ik anders regelmatig voor het probleem dat fabrikanten hun configuratie-apps alleen voor Windows en macOS aanbieden.
In de software kunnen activeringspunten en Rapid Trigger-instellingen per toets worden aangepast. Lofree geeft de stappen aan met 0,01 millimeter, dus tien keer fijner dan de 0,1 millimeter die bij Hall-effect-boards gebruikelijk is. Of dat werkt, kan ik met mijn apparatuur niet testen. Eerlijk gezegd vind ik het getal ook irrelevant. Dat een mens het verschil tussen 0,01 en 0,02 millimeter in het spel betrouwbaar benut, kan ik me moeilijk voorstellen. Hetzelfde geldt voor de polling rate van 8000 Hz, oftewel hoe vaak het toetsenbord een signaal naar de pc stuurt. Dat ziet er indrukwekkend uit op papier, maar in het spel merk ik geen verschil met 1000 Hz.
Daarbij komt een uitgebreid pakket aan invoerfuncties: Dynamic Keystroke voor maximaal vier acties per toets afhankelijk van de aanslagdiepte, Mod Tap voor verschillende acties bij tikken en vasthouden, Toggle voor toestanden zoals permanent bukken, Rapid Successive Priority voor het prioriteren van snel opeenvolgende invoeren, SOCD voor tegengestelde richtingstoetsen en Hyper Tap voor herhaalde invoeren vanuit een vastgehouden aanslag.
Standaard zijn er zeven profielen beschikbaar, zodat er voor diverse spellen of scenario's eigen instellingen kunnen worden opgeslagen. De configuratie-assistent is overzichtelijk en voldoet aan mijn verwachtingen. Helaas kwam het enkele keren voor dat hij kortstondig niet bereikbaar was.
Accu en verbinding
De accu heeft een capaciteit van 10.000 milliampère-uur (mAh). In twee weken testgebruik – vier werkdagen per week en vijf gaming-avonden – hoefde ik het toetsenbord niet op te laden. Lofree zelf spreekt van maximaal 80 uur gebruiksduur. De werkelijke gebruiksduur varieert afhankelijk van de verlichtingsintensiteit, polling rate en of je in de mechanische of magnetische modus typt.
Het toetsenbord verbindt via USB-C, 2,4-GHz-dongle of Bluetooth. De hoge polling rate van 8000 Hz is daarbij alleen via kabel en de dongle mogelijk. Via Bluetooth bereikt het toetsenbord een polling rate van 125 Hz. Dat klinkt in eerste instantie als weinig, maar is de juiste beslissing. Op kantoor volstaat voor toetsenborden een lage polling rate, en bovendien verhoogt dat de accuduur aanzienlijk.
Bij de verbinding via kabel heb ik een kritiekpunt: de USB-poort op de Hyzen is miserabel. Elke keer als ik het toetsenbord verschuif, verliest hij de verbinding. De poort zou naar binnen moeten zijn verplaatst, zodat de stekker minder speling heeft.
Ik heb de Hyzen op Kickstarter op eigen kosten gekocht omdat het hybride concept me interesseerde. Daar kostte hij me 219 Amerikaanse dollar, exclusief verzend- en douanekosten. Dat is voorbij en nu kost hij 299 Amerikaanse dollar. Ik heb een exemplaar uit de eerste serie van de Kickstarter-campagne getest.
Conclusie
Twee type switches in één toetsenbord, slim opgelost
Pro
- mechanisch en magnetisch typen gecombineerd
- beste geluid- en type-ervaring bij een magnetisch bord
- hoogwaardige haptiek
- uitstekende batterijduur
- uitgebreide gaming-software
Contra
- goedkoop uitziende keycaps
- voorlopig alleen beschikbaar in ANSI-indeling
- gevoelige USB-aansluiting
- extreme kantelhoek van 12 graden
Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.
