Vader van de videospelletjes: Het leven van Ralph Baer
"Pong" wordt beschouwd als het eerste videospel. Maar het idee was gestolen. Het videospel en de spelcomputer werden uitgevonden door Ralph Baer, die vandaag zijn 100ste verjaardag zou vieren.
Het jaar 1969. Op een oude beeldbuis-tv beweegt een vierkantje snel van links naar rechts. Het wordt kennelijk heen en weer gepeperd door twee andere, grotere vierkanten. Hierop klinkt een trillende stem: "Dus hier zitten we, pingpong te spelen terwijl we zouden moeten werken," de stem is van Ralph Baer. Wat hij nu laat zien is het oprichten van een hele industrie. Het is de geboorte van videospellen zoals we die nu kennen.
Vroegste jaren en ontsnapping
Ralph Baer werd geboren op 8 maart 1922 in Pirmasens, Duitsland. Hij toont al vroeg een talent voor constructie, door te spelen met bouwsets. Maar zijn grote passie in zijn jeugd was lezen en schrijven. Hij vertelt graag verhalen en schept zo zijn eigen werelden.
Zijn schoolcarrière wordt op 14-jarige leeftijd abrupt onderbroken: Als lid van een Joods gezin moet hij de school verlaten. In 1938 vluchtte de familie voor de nazi's naar de VS - of beter gezegd, naar New York City. Baer was toen 16 jaar oud.
Hier werkt hij in een fabriek. Hij weet dat dit niet zijn roeping is. Na een paar maanden ziet hij in de metro iemand een tijdschrift lezen. Een advertentie daarin wekt zijn belangstelling: "Verdien veel geld in de radio- en televisietechniek" staat er. Baer voelt zich aangesproken en laat zich erin trainen via een correspondentiecursus.
Baer beleeft nog een belangrijk moment tijdens zijn tijd in de fabriek: hij doet zijn eerste uitvinding. Een van zijn klussen houdt in dat hij met een hefboom een gat door een basis moet slaan. Een stukje tegelijk. Hij bouwt een apparaat waarmee hij door tien steunen tegelijk gaten kan maken. Zijn verlangen om uit te vinden wordt gewekt.
Na zijn afstuderen als radio- en televisietechnicus zegt Baer zijn baan bij de fabriek op en werkt een paar jaar in zijn nieuwe beroep. Hij neemt de service ter plaatse over of zelfs het vervoer van de apparaten naar de winkel voor reparatie. Dat hij alles te voet, per bus of per trein doet, deert de bescheiden tiener niet. Hij houdt van zijn werk.
Bron: Youtube Screenshot
Gevangen door oorlog
Dankzij zijn vlucht uit Duitsland raakt Baer toch betrokken bij de oorlog en wordt hij in 1943 opgeroepen door het Amerikaanse leger. Hij is gestationeerd in Groot-Brittannië. Hier heeft hij het idee dat hij als Duitser de geallieerden kan helpen Duitse soldaten en hun wapens te herkennen en te begrijpen. Zijn suggestie valt op ontvankelijke oren en hij wordt instructeur. Onderweg leert hij zichzelf algebra.
Na de oorlog wil Baer een bachelor doen in televisietechniek. Dit is moeilijk omdat de laatste keer dat hij naar school ging, was toen hij 14 jaar oud was. Hij heeft geen officieel schooldiploma. Dankzij een toelatingstest, waarvoor Baer met vlag en wimpel slaagt, kan hij toch zijn studie in Chicago doen.
In 1955 vindt hij een baan bij Sanders Associates, een militair toeleveringsbedrijf. Baer werkte zich bij Sanders gestaag omhoog. Hij ontwerpt onder andere afluisterapparatuur en radarsystemen. Zijn inventieve geest kan eindelijk de vrije loop gaan, en tegen 1966 is hij senior ingenieur.
De eerste spelcomputer
Op een dag in augustus 1966 zit Baer bij een bushalte, diep in gedachten verzonken. Als televisietechnicus weet hij dat er veel televisietoestellen in de huiskamers van Amerikaanse Amerikanen staan. Tot nu toe kunnen ze echter alleen gebruikt worden om televisie te kijken. Hij heeft een idee: wat dacht je van spelletjes spelen op de tv's? Het liefst samen, als gezin.
Baer vertelt zijn werkgever over zijn idee. Aanvankelijk zijn zijn superieuren niet enthousiast. Maar omdat hij verder goed werk levert en het nodige enthousiasme heeft voor zijn project, laten ze hem zijn gang gaan - ook al is Sanders eigenlijk een defensie-aannemer. Samen met zijn collega William Harrison begint hij aan de ontwikkeling van de eerste spelcomputer.
Bron: Wikipedia
Na iets meer dan een jaar hebben de twee een prototype klaar: de Brown Box. Harrison en Baer spelen er pingpong op in de video aan het begin. De doos projecteert de vierkanten op de televisie en twee van de vierkanten kunnen worden bestuurd met controllers. De Brown Box heeft dus alle elementaire functies die de huidige consoles ook hebben.
Het tweetal vindt niet alleen het Ping-Pong videospel uit voor de Brown Box. Ze bedenken en maken andere spelletjes. Zoals een jachtspel waarbij het ene vierkant het andere moet achtervolgen - met een lichtpistool, dat ze ook nog aan de zijkant uitvinden. De spellen hebben één ding gemeen: ze kunnen in ieder geval met z'n tweeën gespeeld worden. Dat is heel belangrijk voor Baer. Spelletjes voor één speler hebben voor hem geen zin. Spelletjes spelen moet een gezinsactiviteit zijn.
Baer vraagt een patent aan voor de uitvinding en gaat op zoek naar iemand om zijn en Harrison's uitvinding te verspreiden. Na lang zoeken lanceert de firma Magnavox de console in september 1972. De naam: Odyssey.
Baer en Harrison hebben op zich niets meer met de Odyssee te maken. Magnavox heeft de licentie voor het product van Sanders verworven en kan ze naar eigen inzicht ontwerpen. In drie jaar tijd zullen er 350 000 exemplaren van de Odyssey worden verkocht.
Baer tegen Bushnell en latere jaren
Dus Ralph Baer en William Harrison vonden niet alleen de videospelcomputer uit, ze vonden zelf de videospellen uit. Toch wordt er tegenwoordig meestal iemand anders mee geassocieerd: Nolan Bushnell. Bushnell stond destijds aan het hoofd van Atari. In juni 1972 had Atari een groot succes met een muntspel: "Pong".
Pong doet sterk denken aan het Ping-Pong spel dat Baer in 1967 uitvond. In feite woonde Bushnell begin 1972 een presentatie van de Odyssey bij, en heeft hij het idee van Ping Pong onomwonden gekopieerd tot "Pong."
Een juridische strijd tussen Atari en Magnavox begint. Magnavox wint en daarom moet Atari royalty's betalen aan de fabrikant van de Odyssey. Niettemin wordt Bushnell in de perceptie van het publiek gezien als de uitvinder van videospellen gedurende vele jaren.
Dit verziekt Baer. Hij trekt zich terug, zegt zijn baan bij Sanders op en bedenkt nieuwe dingen in zijn kelder. Vooral elektrische kinderspelen. De uitvinder vroeg tot zijn dood in 2014 meer dan 150 patenten aan. Zijn grootste succes: Simon / Senso. Een stuk speelgoed waarin de spelers geluids- en kleurreeksen moeten onthouden en correct moeten reproduceren.
Bron: Wikipedia
Late herkenning
In 2006 wordt het belang van Baer voor de videospelindustrie eindelijk erkend. Hij ontvangt de National Medal of Technology voor de uitvinding van videospelletjes. De hoogste Amerikaanse onderscheiding op het gebied van wetenschap en technologie. Tevredenheid voor Baer, die in 2006 aan de Star vertelt:
Ich habe nie die Hand aufgehalten, das war dumm. Ich habe jedoch etwas Wichtigeres bekommen: die Freiheit, das zu tun, das ich liebe.
Bron: Wikipedia
Deze tekst is gebaseerd op deze documentaire van VGXTV en dit interview van Noir Magnétique.
Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
