"Weird West" in de test: Een aangrijpende reis naar een bizar Wild West
Vijf contrasterende personages, met een gemeenschappelijk geheim, een experimenteel gevechtssysteem en een sombere Wild West sprookjeswereld: dit maakt "Weird West" tot een buitengewone rit.
De naam zegt het al. In "Weird West" kom je niet alleen schietgrage cowboys en indianen tegen, maar ook onbegrepen varkensmensen en geobsedeerde occultisten. Het Wilde Westen in "Weird West" doet denken aan de duistere fantasy-saga "The Dark Tower" van Steven King of de HBO-serie "Lovecraft Country". Behalve dan dat het racisme in het spel gericht is tegen vermeende monsters in plaats van tegen zwarte mensen.
"Weird West" is nu beschikbaar voor PC, Playstation, Xbox en is inbegrepen in Game Pass.
Het spel wordt ontwikkeld door Wolfeye Studios, dat gerund wordt door Arkane medeoprichters. Hun DNA van spellen als "Prey" of "Dishonored" is overal merkbaar. Het first-person perspectief heeft plaatsgemaakt voor een vogelperspectief, maar de spelvrijheid en tactische aanpak zijn aanwezig.
Vijf personages, vijf hoofdstukken
In "Weird West" speel je vijf met elkaar verweven verhalen in een vooraf bepaalde volgorde. Eerst neem je de rol aan van een voormalige premiejager. Na een aanslag op haar familie stoft ze de schietijzers af of graaft ze ze uit en jaagt ze op de bandieten.
De wereld bestaat uit talloze steden, boerderijen en mijnen, die je benadert via de aanvankelijk verborgen overzichtskaart. Een van de eerste plaatsen die je bezoekt heet Crackle. In dit stoffige Wilde Westen stadje vind je niet alleen aanwijzingen voor je ontvoerde man, maar kom je ook meer te weten over een vreemd merkteken in je nek. De introvideo, waarin twee figuren staan voor een gehuld persoon in een stoel, suggereert dat er bovennatuurlijke dingen aan het werk zijn. In dezelfde kamer zijn de schimmige contouren van vijf mensen te zien. De eerste daarvan blijkt de premiejager te zijn.
Verschillende gevechtssystemen
Terug in Crackle, na een kort praatje met de plaatselijke sheriff, leidt het spoor je naar een bandietenkamp. Daar wordt voor het eerst de veelzijdigheid van het vechtsysteem van Weird West onthuld. De niveaus zijn meestal zo gemarkeerd dat ze verschillende benaderingen mogelijk maken. Zoals altijd kun je je wapens tevoorschijn halen en beginnen te schieten. Een geldige tactiek. De vele revolvers, jachtgeweren of stokken dynamiet schreeuwen er gewoon om. Als je tijdens het schieten naar de zijkant uitwijkt, vertraagt de tijd, wat leidt tot epische "Max Payne" of "Matrix" momenten. De vijanden verschansen zich echter snel achter obstakels, cirkelen om je heen of stormen op je af met een opgeheven machete. Omdat je bij het richten ook de juiste schietafstand moet bepalen, word je goed uitgedaagd.
Het is de moeite waard om in je tactiek rekening te houden met de omgeving. Je kunt voor het gevecht gif-, olie- en dynamietvaten klaarzetten, zodat er later explosieve kettingreacties ontstaan. Als alternatief kun je tijdens het gevecht de vaten voor je vijanden wegschoppen of een olievat ontsteken met een welgemikt schot op een olielantaarn. Water en elektrische schokken kunnen ook in grappige combinaties worden gebruikt om vijanden uit te schakelen. Je kunt ook op de daken van gebouwen klimmen en van daaruit op de vijanden schieten. Of je kunt in een droge put afdalen en door ondergrondse tunnels achter de vijandelijke linies sluipen.
Naast richten en schieten heb je per personage en wapentype tussen de drie en vier vrij te spelen talenten. De wapentalenten zijn voor alle personages identiek. High Noon" vuurt de revolver automatisch af op elk doelwit binnen bereik. "Explosive Shot" laadt het jachtgeweer met explosieve kogels. "Stille moordenaar" maakt het geweer stil voor het volgende schot. De karaktertalenten zijn individueel. De premiejager kan vijanden kort bezweren en ze in handlangers veranderen, of 20 seconden extra krachtige kontschoppen geven. Ik verklap liever niets over de latere personages om de verrassing niet voor je te bederven.
Verder kun je maximaal twee metgezellen inhuren en ze uitrusten met wapens en bepantsering. Mits je helden hun verhaal overleven, kun je ze ook in het volgende hoofdstuk rekruteren en profiteren van hun speciale vaardigheden - briljant.
Helaas - moet ik bijna zeggen - leidt gedachteloos schieten bijna altijd tot het doel. Als ik meer afwisseling wil, moet ik mezelf er bijna toe dwingen. Dat komt ook doordat de besturing wat onhandig is. Ik speelde voornamelijk met de muis en het toetsenbord. Ik gebruik WASD om mijn personage te bewegen en de muis om te richten en te schieten. De talenten van de personages zijn standaard toegewezen aan de toetsen één tot en met vier. Ik kan me de opdracht herinneren, het probleem is dat de uit te voeren vaardigheden veranderen afhankelijk van welk wapen ik heb uitgerust. De vijf soorten wapens, pistool, geweer, shotgun, boog en melee wapen tellen samen op tot meer dan twintig acties die ik met de karaktertalenten kon uitvoeren. Elk van de vijf personages heeft ook zijn eigen vaardigheden. Dit maakt het moeilijk om bij te houden in een gevecht. Gelukkig is er de tactiekmodus, die met een druk op de knop de tijd vertraagt. Helaas heb ik het de eerste tien uur volledig genegeerd. Maak dus niet dezelfde fout als ik!
Met de controller zijn de verschillende vaardigheden wat gemakkelijker te selecteren en de beweging is ook preciezer met de analoge stick. Aan de andere kant is het richten op de rondrennende vijanden veel moeilijker, vandaar dat ik na een paar uur ben overgestapt op muis en toetsenbord.
Een levendige en mysterieuze wereld
Meer dan het gevechtssysteem werd ik gegrepen door de merkwaardige wereld. Of het nu gaat om een onderdeel van de vijf hoofdverhalen, een zijtocht, een schattenjacht of een van de vele willekeurige ontmoetingen tijdens het reizen, er valt altijd wel iets te ontdekken en te beleven. Een mysterieuze heks daagt me uit tot een slaand duel, een sekte vleesetende sirenen valt me aan of ik speel de tussenpersoon in een liefdesverhaal tussen twee cowboys. Het verhaal wordt met elk nieuw personage ingewikkelder.
De wereld verandert ook voortdurend. De dynamische dag-nachtwisseling is niet alleen cosmetisch. 's Avonds gaan de meeste inwoners slapen, wat zich leent voor stille acties of diefstallen. Het verloop van de dag betekent ook dat de tijd in het spel vordert. Verschillende taken, zoals bountymissies, moeten binnen een bepaalde tijdslimiet worden voltooid. Interessanter zijn de veranderingen die door jouw handelen in de wereld worden veroorzaakt. Een spookstad die ik redde van een zombie-invasie is bij een volgend bezoek weer vol leven. Dit opent nieuwe winkelmogelijkheden, maar ook nieuwe zijmissies.
Je beïnvloedt het verloop van het verhaal met je acties. De keuzes zijn nogal zwart-wit, maar niet zonder diepgang. Welke kant kies jij in het geschil tussen Indianen en boeren, of kijk je alleen maar toe? Verontschuldig je je voor daden uit het verleden of neem je wraak voor je eigen leed? Offer je de moordenaar of de dief? Je kunt ook gewoon elk personage in het spel wegstoten - ook de hoofdpersonen. Zo kwam ik af van een persoon die ik meer moest verraden dan me lief was om mijn doel te bereiken. Twee snelle salutes van het geweer met de toepasselijke titel "Black Mountain Widowmaker" en het probleem was opgelost - of toch niet? Ik heb tot nu toe geen grote effecten van mijn beslissingen gemerkt. Maar ik heb het laatste hoofdstuk nog te gaan.
Als je de hoofdquest niet volgt, kun je je vrij over de kaart bewegen en naar elk nieuw ontdekt punt gaan. Misschien heeft iemand daar een missie voor je, misschien vind je er waardevolle buit, of misschien liggen er gewoon een paar hongerige coyotes op de loer. Ik volgde alleen de markeringen uit mijn quest log. Daar zat ik goed mee.
De stripachtige graphics met de opvallende zwarte contouren zetten de wereld sfeervol neer. Ook al zijn bepaalde gebouwen en plaatsen gerecycled, "Weird West" biedt je over het geheel genomen een behoorlijke afwisseling. De subtiele en licht griezelige soundtrack doet de rest om dit vreemde Wilde Westen griezelig mooi te laten aanvoelen.
Dwang naar Messi
"Weird West" is in de kern een rollenspel. Dit omvat een crafting systeem om wapens en bepantsering te verbeteren. Het materiaal hiervoor vind je door ertsafzettingen te plunderen of te delven. Op je reizen zuig je als een stofzuiger alles op wat niet vastgenageld is. Dienovereenkomstig barst je inventaris snel uit zijn voegen. Behalve vuurwapens kun je niets uit elkaar halen om ruimte te maken. En nog erger dan bij de tactiekstand, die ik verwaarloosde, kwam ik er pas na 15 uur spelen achter dat je wapens direct uit elkaar kunt halen als je ze verzamelt. Ik moest altijd eerst onhandig ruimte creëren in de veel te kleine inventaris.
De zadeltassen van je paard, die ook de reistijd verkorten, zijn ook snel gevuld. Zoals vaak het geval is in spellen met een loot-systeem, wordt het een dwang om elke kist, lade of lijk te plunderen. Je weet immers nooit of je een mooi nieuw wapen of zelfs een gouden schoppenaas zult vinden. Met deze kaart speel je extra vaardigheden vrij die voor alle personages gelden. Deze omvatten meer gezondheidspunten, sneller herladen of een grotere kans om de lockpick te houden bij het openbreken van sloten.
Conclusie: boeiende wereld en motiverend gevechtssysteem
"Weird West" is een fascinerende mix van actie-rollenspel en fantasy-horror. Het verhaal van de vijf speelbare personages zal geen literaire prijzen winnen, maar het mysterie dat hen allemaal verbindt, hield me altijd aan het spelen. Zelfs ver weg van de hoofdzoektocht valt er veel te ontdekken en uit te proberen. Hoewel vrijwel elk probleem kan worden opgelost met een schietijzer, mis je een cruciaal aspect van het spel: experimenteren. Met het wervelwindtalent van een later personage kun je stormen van gif en vuur ontketenen. Of je ontdekt hoeveel vaten je op een rij kunt zetten om een explosieve domino te vormen. Om vervolgens in de haast ontdekt te worden en jezelf op te blazen.
Het lijkt erop dat "Weird West" niet zo'n complexe simulatie is als de ontwikkelaars je willen doen geloven. Maar ik weet zeker dat zodra het spel uitkomt, de spelers veel creatievere ideeën zullen hebben dan ik.
.
Dankzij de vele vrijheden kan "Weird West" soms wat repetitief worden. In de kern gaat het er bijna altijd om ergens naar toe te reizen en alle vijanden te ontwapenen. Maar omdat het spel met regelmatige tussenpozen nieuwe mechanieken presenteert, heb ik me nooit verveeld. "Weird West" is een ongewone reis die je niet snel zult vergeten.
"Weird West" is beschikbaar voor PC, PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series S/X en werd mij ter beschikking gesteld door Devolver.
Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
