

«Yoga put me uit» – een kort bezoekje aan een les met alleen maar mannen
Yogalessen alleen voor mannen zijn een trend. Ik praat met een instructeur over stijve heupen en waarom mannen andere asana’s nodig hebben dan vrouwen. Ik heb ook de stap op de mat gewaagd.
Een idyllische wijk aan de rand van Hamburg. Eengezinswoningen, veel groen, weinig auto’s. Hier heb ik afgesproken met Maik Güldenstern. Hij is yogaleraar en biedt op «My Yoga Place» een cursus aan die exclusief voor mannen is. Ik mag er vandaag bij zijn – als vrouw.
Ondermin ik hiermee niet de hele bedoeling van mannenyoga?
Maik: Nee, helemaal niet. We zijn zelfs een beetje opgewonden dat je meedoet.
Wat is er anders aan mannenyoga dan aan gemengde yoga?
De lessen alleen voor mannen bieden een soort veilige ruimte. Mannen zijn onder elkaar en hoeven zich niet te schamen als ze wat onhandiger zijn dan vrouwen. Ik ken dat van mezelf. Toen ik jaren geleden met yoga begon, kostte het me heel veel moed en wilskracht om steeds weer naar de lessen te gaan. Omdat je natuurlijk de vooruitgang van de anderen ziet en jezelf daarmee vergelijkt. En omdat ik vaak bijna de enige man was.
De klassieker!
Ja, de ‘quotumman’ (lacht). Die drempel overwinnen in een gemengde les is lastig. In een groep met alleen maar mannen bestaat die niet.

Hoe is de sfeer in de mannencursussen?
Die is heel bijzonder. Misschien komt het doordat we gewoon onder ons zijn en op gelijke voet met elkaar in gesprek gaan. Sommige deelnemers zijn vrienden geworden. Na de lessen zitten we ook vaak nog samen en praten we over dingen die ons bezighouden. Dat is net als netwerken, maar dan met heel veel vertrouwen. Het is fijn dat zo’n plek is ontstaan.
Wat voor mannen komen er bij je, is er een bepaald type?
Dat loopt erg uiteen. In de cursus waar je straks aan meedoet, ligt de leeftijd tussen de 40 en 50 jaar, uit alle beroepsgroepen. Maar ik geef ook nog een andere cursus, daar is de oudste 71. En niet alle mannen zijn hier uit eigen beweging.
Hoe bedoel je dat?
Veel mannen ontdekken yoga pas voor zichzelf als ze merken dat hun lichaam ouder wordt. Hun rug doet pijn, hun knieën doen pijn, iets werkt niet meer zoals vroeger. Dan stuurt een orthopeed ze misschien wel eens hierheen. Of hun vrouw. Ik ken een aantal deelnemers die gewoon door hun vrouw zijn ingeschreven. Onder het motto: «Schat, ga daar maar eens heen.» Maar het interessante is: de meeste deelnemers vinden yoga na een paar uur zo geweldig dat ze uit eigen beweging steeds weer terugkomen.
Hebben mannen een andere training nodig dan vrouwen?
Zeker weten. Mannen zijn door hun anatomie of hun achtergrond vaak minder lenig. Ik heb bijvoorbeeld voetballers in mijn lessen die ontzettend veel rennen, maar hun benen nauwelijks strekken. Bij hen zijn de achterkant van de benen dan zo verkort dat ze bij de vooroverbuiging niet eens met hun vingertoppen de grond kunnen raken. Of mannen die veel zwemmen en aan krachttraining doen – bij hen zit de schoudergordel erg strak. Ze kunnen hun armen vaak helemaal niet goed omhoog tillen en recht vooruit strekken. Met yoga kun je die lichaamsdelen weer openen en soepeler maken. Over het algemeen zijn ook de heupen een probleem.
Waarom?
De mannelijke heup is smaller dan die van vrouwen. Daardoor is het soms al moeilijk om überhaupt in kleermakerszit te gaan zitten. Ik raad mannen dan aan om een kussen onder hun billen te leggen. Deze verhoging ontlast de onderrug en opent de heupen een beetje. Het zitten is dan minder vermoeiend.

Je traint ook vrouwen. Zijn er oefeningen die voor hen een uitdaging vormen?
Ja, alles wat te maken heeft met arm- en bovenlichaamskracht. Dus de plank, de push-up of de asana «de dolfijn», waarbij je je op je onderarmen steunt. Daar moet ik oppassen dat ik in gemengde lessen de vrouwen niet kwijtraak, omdat ze dan al hijgend op de grond liggen, terwijl de mannen nog prima meekomen.
Vrouwen hebben minder kracht in hun armen, toch? Dat heb ik ook.
Precies. En vrouwen willen ook minder krachtoefeningen doen in de yogalessen. Spieropbouw vinden ze niet zo belangrijk. Bij de mannen ontstaat daarentegen vaak een groepsdynamiek waarbij ze elkaar aansporen om zelfs de zwaarste asana vol te houden. Daarom bouw ik altijd elementen voor krachtopbouw in mijn mannenlessen in.
Dit is nu misschien wel de ultieme clichévraag, maar: houden mannen van meditatie en mindfulness of vinden ze dat te esoterisch?
Ze vinden het leuk. Het duurt alleen even voordat ze er de smaak van te pakken krijgen. De meesten beginnen met yoga vanuit een sportief perspectief. En merken pas na verloop van tijd dat yoga veel meer is dan «Turnen». Die stilte, gewoon even naar je ademhaling kijken, je lichaam voelen – veel deelnemers gaan deze momenten op een gegeven moment erg waarderen, omdat ze die in het dagelijks leven missen. Degenen die al langer yoga beoefenen, weten dat ze er een heel andere vorm van stressbestendigheid leren, die hen ook op hun werk helpt. Voor mij is yoga een holistisch concept, alleen al vanwege de band met spiritualiteit. Daarom verwerk ik zulke elementen regelmatig in mijn lessen.
Hoe ben je eigenlijk yogaleraar geworden?
Ik heb een opleiding gevolgd in Griekenland en India. Eigenlijk eerst alleen voor mezelf. Ik was helemaal niet van plan om lessen te geven. Op een gegeven moment dacht ik toen: «Ach kom, dit is een mooie aanvulling op mijn dagelijkse baan als leraar op een middelbare school.» Lesgeven ligt daar op de een of andere manier niet zo ver vandaan. Leraar lichamelijke opvoeding op school wilde ik nooit worden. Puberende kinderen zijn moeilijk te enthousiasmeren. Dan liever volwassenen die uit zichzelf zin hebben om te bewegen.
Wat staat er vandaag op het programma? Het begint over 15 minuten.
We beginnen met een dankbaarheidsmeditatie en doen ter opwarming twee rondjes zonnegroeten. Daarna heb ik een kleine flow bedacht die uitdagend is, maar niet te zwaar. En tot slot is er nog wat krachttraining voor de buik, voordat we tijdens de afsluitende ontspanning ons lichaam bedanken dat het ons door deze yogales heen heeft geholpen.

Als enige vrouwen op de mat
Met deze woorden verdwijnt Maik de yogaruimte in. Ik pak mijn mat en volg hem. Een paar mannen zitten al in een halve cirkel, gewapend met meditatiekussens, waterflesjes en handdoeken. Het is warm in de zaal, buiten is het zomer. Ik ga erbij zitten. De mannenyoga begint.
Maik leidt de les vakkundig – precies zoals hij het me had beschreven. Eerst een meditatie, daarna wordt het dynamischer. Ik doe mee en begin al snel te zweten. Ik ken alle asana’s, maar het tempo ligt duidelijk hoger dan in mijn les, waar ik al drie jaar naartoe ga. Dit is dus wat Maik bedoelde met: «Mannen willen zich helemaal uitputten.» Toch zet ik door. Als we even op adem komen in de neerwaartse hond, kijk ik om me heen. Alle deelnemers doen hun best – en toch zie ik wat de trainer me van tevoren had beschreven. Ik zie een paar kromme ruggen. Verkeerd gebogen armen met verkrampte schouders. Flexibiliteit is hier zeker een punt van verbetering, zoals ze zo mooi zeggen.
Bij de krachtoefeningen voor de bovenarmen is het dan juist andersom. Nu laten de heren me, zoals verwacht, genadeloos achter zich. Maik laat ons zien hoe we vanuit een diepe hurkzit in de kraai moeten komen. Je moet het je zo voorstellen: je zit in een hurkzit, zet je handen voor je op de grond en tilt nu je billen en voeten op, zodat je uiteindelijk alleen nog door je handpalmen wordt gedragen. Het zweet druipt van mijn neus. Ik geef het op – en pak mijn smartphone om een paar foto’s te maken van deze indrukwekkende asana. Elegant gered, Anika.

Let op: zweet is er voor iedereen!
Na de afsluitende ontspanning, de Shavasana, maak ik een praatje met de man op de mat naast me. Hij heeft de afgelopen 75 minuten behoorlijk gehypt en ziet er uitgeput uit. Ik wil weten waarom hij aan yoga doet.
«Mijn lichaam heeft dit nodig, ik ben veel te stijf», zegt hij. Dan rolt hij zijn matje op. Als hij weggaat, draait hij zich nog een keer naar me om: «Stel je eens voor: ik ben een sporter, ik voetbal, zwem en fiets veel. Maar yoga, die oefeningen, die maken me kapot.» Ik glimlach: «Ja, mij soms ook.»
Na de les zitten er nog een paar mannen met Maik samen thee te drinken. Ze praten over het weekend en het werk. Een heel normaal gesprek, dat ook in een café zou kunnen plaatsvinden. Alleen dan waarschijnlijk eerder met bier dan met thee.
Als kind werd ik gesocialiseerd met Mario Kart op de SNES, voordat ik na de middelbare school in de journalistiek belandde. Als teamleider bij Galaxus ben ik verantwoordelijk voor het nieuws. Trekkie en ingenieur.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen




