Vanaf 1957 werden er in de eigen werkplaats van de ÖBB in Wörth bij St. Pölten/Neder-Oostenrijk gemotoriseerde spoorwegdienstwagens van de series X 625 en X 626 in grote aantallen gebouwd. Deze voertuigen, ook wel "motordraisines" of "motorbahnwagen" genoemd, worden en werden tot op heden voornamelijk ingezet voor het spoorwegverkeer. Ze zijn in verschillende uitvoeringen met diverse bijwagens of spoorwegdienst-platte wagens op bijna alle stations in Oostenrijk te vinden – zowel op normaalspoor- als op smalspoorrails. Ook bij veel particuliere en museumspoorwegen zijn ze in gebruik. Het verschil tussen de series X 625 en X 626 is de installatie van een krachtiger motor in de X 626. Aangezien de voertuigen in normaalspooruitvoering indien nodig ook in staat zijn om maximaal twee goederenwagens te vervoeren, zijn ze naast een middenbufferkoppeling ook uitgerust met een normale trek- en duwconstructie. De voertuigen voor smalspoor hebben alleen de middenbufferkoppeling. Er zijn echter uitzonderingen bij voormalige normaalspoor-draisines die later omgebouwd zijn naar een spoorwijdte van 760 mm; veel daarvan zijn actief op museumspoorwegen. De maximumsnelheid van alle voertuigen bedraagt 50 tot 60 km/u. De X 501.6113, met reclame voor het Oostenrijkse Rode Kruis, werd als eerste draisine-stuurwagen van Oostenrijk omgebouwd uit de voormalige motordraisine X 626.113 en in Asparn an der Zaya in gebruik genomen. Hij is via een hoofdluchtreservoirleiding verbonden met een locomotief en rijdt bijvoorbeeld tussen Mistelbach en Asparn/Zaya als het Zayataler Schienentaxi.