Drone in het magazijn – en één keer ging het mis
Moritz Werffeli vliegt met drones bij skiraces of rally's, door ravijnen of fabriekshallen. Voor Galaxus was hij een dag lang onderweg in ons magazijn in Wohlen – met 35 accu's, één crash en een inzicht dat je niet zou verwachten.
Moritz, je vliegt overal: bij sportevenementen, voor bedrijven, in de natuur. Wat maakt het Galaxus-magazijn in Wohlen tot een bijzondere opdracht?
De dichtheid. Ik heb al op veel plekken gevlogen – maar hier komen robotica, transportbanden, volautomatische sorteersystemen en werkende mensen op een zeer kleine ruimte samen. Dit is niet zomaar een grote hal; dit is een organisme.
Had je een vergelijking in je hoofd toen je vanmorgen hier aankwam?
BMW München was vergelijkbaar. Bij de autofabrikant hebben we ook zeer uitdagende one-shots gemaakt in grote productiehallen. Maar Galaxus is op een andere manier complex: hier gaat het niet alleen om de grootte, maar om de enorme dichtheid. Overal beweegt iets – transportbanden, robots, sorteersystemen, mensen, goederen. Dat maakt de vlucht extreem spannend en vereist heel veel precisie.
Wat heeft je tijdens het lopen door het magazijn het meest verrast?
Dat het op het eerste gezicht op totale chaos lijkt – en dan, als je begrijpt hoe alles samenhangt, plotseling absoluut logisch is. Een colablikje ligt naast het Ariel-wasmiddel, en ik denk: wat is dit voor een systeem? Maar het is een systeem. Alleen wel een dat je moet begrijpen voordat je het ziet.
Je bent vandaag door robots, kratten, transportbanden en mensen aan het werk gevlogen. Wat was de grootste uitdaging?
De mensen. Altijd. Dat is prioriteit één, voor alles. Als er een mens in beeld is, vlieg ik fundamenteel anders – rustiger, bewuster, met meer afstand. Het verraderlijke vandaag was de combinatie: bewegende objecten en mensen tegelijkertijd. Ik moest constant meerdere variabelen in mijn hoofd jongleren en daarbij toch dichtbij en dynamisch vliegen. Dat was uitdagend.
Over dichtbij vliegen gesproken: je bent vandaag gecrasht.
(lacht kort) Ja. Bedankt dat je dat zo direct aansnijdt. Ik wilde in de hal met de rijdende robots een power-loop dicht bij het plafond vliegen – filmisch zou dat ongelooflijk zijn geweest. Maar er zat een stang die ik bij de voorbereiding over het hoofd had gezien. Toen knalde het. De eerste gedachte was meteen: is er iemand geraakt? Toen duidelijk was dat niemand gewond was geraakt, was de opluchting enorm. Maar de schaamte blijft, ook omdat de installatie met zijn 260 robots een kwartier lang stilstond. We moesten de onderdelen van de drone verzamelen en de afgebroken camera zoeken – die vonden we klemzittend onder een robot. (pauze) De looping blijft in mijn hoofd als degene die had kunnen zijn.
Hoe bereid je je mentaal voor op een vlucht? Juist na zo'n moment?
Ik heb een ritueel: de bril op, de controller in de hand, duimen op de plek waar ik de motoren inschakel. Op dat moment schakelt er iets om. Het hoofd wordt leeg. Geen planning meer, geen stress, geen pilaar uit de bezichtiging – alleen de vlucht. Vanaf het moment dat ik in de lucht ben, is het mijn ding.
En tot die tijd?
Tot die tijd ben ik nerveus. Vergunningen, coördinatie, uitrusting, planning – dat alles stresseert me. Maar zodra ik vlieg, is dat weg.
Je was vandaag bijna twaalf uur in touw, hebt meer dan 35 accu's verbruikt en ongeveer 80 gigabyte aan filmmateriaal geproduceerd. Hoeveel daarvan was planning, hoeveel improvisatie?
Beide zijn onmisbaar – maar in deze volgorde. Zonder de goede voorbereiding waren we nu nog bezig geweest. Bij een opname van deze omvang heb je een kader nodig, je moet weten welke shots je wilt en hoe je door de ruimte komt. Maar tegelijkertijd: geen enkel plan overleeft het eerste contact met de realiteit. Je moet bereid zijn alles te verwerpen zodra je ter plaatse ziet wat echt werkt. De beste shots ontstaan wanneer je de lijn vindt – en de vlucht dan steeds verder perfectioneert.
Wat was je favoriete moment van vandaag?
De nauwe openingen. Wanneer het snel gaat, alles klopt en de drone precies daar doorheen past waar eigenlijk nauwelijks ruimte is – en dat tot het einde toe strak verloopt. Dat gevoel is onverslaanbaar.
En het meest absurde dat vandaag is gebeurd?
De eerste vlucht van de dag. Onze nieuwste camera, die gisteren nog perfect werkte, sprong gewoon niet aan. Zomaar. Geen verklaring. We zijn direct overgestapt op de backup, en de opname ging door. Ik denk dat jullie het niet eens hebben gemerkt. Dat is ook de les: in de drone-job loopt altijd wel iets mis. Daarom heb je altijd alles minstens twee keer bij je – en daarom weet je hoe je moet reageren voordat het gebeurt.
Laatste vraag: hoe zou je aan iemand die nog nooit in ons magazijn is geweest, in één zin uitleggen wat je vandaag hebt meegemaakt?
Totale chaos die tot perfectie leidt.
Bij digitec en Galaxus ben ik verantwoordelijk voor de uitwisseling met journalisten en bloggers. Goede verhalen zijn mijn passie; daarom ben ik altijd bij de tijd.
Alles wat je normaal gesproken op een nieuwsportaal of in de krant leest, kun je hier direct bij de bron vinden: Jaarcijfers, nieuwe diensten, onze inspanningen voor meer duurzaamheid, verkooptrends enzovoort.
Alles tonen
