Eindelijk mijn eigen aquarium bouwen in 'Planet Zoo 2'
13-10-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Bij 'Planet Zoo 2' staat niet alleen een succesvolle dierentuin centraal, maar ook het uitzetten van dieren in het wild. Daarnaast kan ik nu mijn eigen aquarium ontwerpen.
Met mijn terreinwagen rijd ik door het natuurreservaat dat ik zelf heb opgezet. Hier laat ik met pijn in mijn hart een paar giraffen vrij die het verdiend hebben om meer te zien dan alleen een verblijf in de dierentuin. Een herinneringsfoto mag natuurlijk niet ontbreken. En misschien een kleine omweg naar de rondspetterende nijlpaarden voordat ik terugkeer naar de dierentuin.
De mogelijkheden zijn net zo veelzijdig als de diersoorten
Bij «Planet Zoo 2» heb ik vanaf het begin meteen drie mogelijkheden om in de dierenwereld te duiken. Ik kan ofwel van start gaan in de carrièremodus, mijn eigen dierentuin beginnen in de franchisemodus of in de sandboxmodus mijn creativiteit de vrije loop laten. Daar heb ik namelijk onbeperkte middelen tot mijn beschikking.
Als je nieuw bent, of (net als ik) al lang geen economische simulatie meer hebt gespeeld, raad ik je aan om een tijdje de carrièremodus te spelen. Hier leer ik namelijk aan de hand van verschillende missies waar ik allemaal op moet letten bij het runnen van een succesvolle dierentuin, hoe ik de dieren later in het wild kan uitzetten en welke struikelblokken er in het dagelijks leven in de dierentuin op de loer liggen. De ontwikkelaars verpakken de tutorials in een klein verhaal waarin ik werk als coördinator voor soortbehoud. Hiervoor kan ik ook meteen een eigen avatar aanmaken.
Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik vind de carrièremodus niet perfect. Het spel is extreem uitgebreid en de tutorials laten veel vragen onbeantwoord. De modus stipt de onderwerpen telkens maar heel kort aan. Toch weet ik daarna veel meer dan daarvoor en heb ik een idee waar ik telkens op moet letten.
Mijn eerste Naya-baby's in de franchisemodus
«Planet Zoo 2» zou me meer dan 100 diersoorten moeten bieden. Als ik in de franchisemodus een eigen dierentuin start, heb ik nog beperkt toegang tot de grote selectie. Dat is ook goed om een gevoel te krijgen voor hoe ik de verblijven moet inrichten. Ik doorzoek dus de lijst van de dierenhandel en klik op de info van de individuele dieren. Daar zie ik welke verblijven ik voor ze moet aanleggen, welke andere behoeften ze hebben en welke diersoorten in een gezamenlijk verblijf met elkaar overweg kunnen.
Voor mijn eerste eigen dierentuin in Aziatische stijl schaf ik twee gezellige kamelen aan. Die kunnen tegen weer en wind, hebben niet veel water nodig en zijn tevreden met z'n tweeën. Ik klik op de koopknop en de dieren worden geleverd aan het handelsgebouw dat ik eerder heb gebouwd. Van daaruit brengen mijn dierverzorgers de nieuwkomers naar het door mij uitgekozen verblijf.
Daarna bekijk ik hun behoeftenoverzicht nauwkeuriger. Dieren zijn namelijk snel ontevreden als ze geen speelgoed en voer hebben. Dat zie ik allemaal overzichtelijk in de infotabs: niet vervulde behoeften lichten rood op.
Uit de carrièremodus weet ik nog dat ik bovendien stroom, waterfilters en enkele andere gebouwen voor mijn personeel moet plaatsen. Daarna reiken mijn financiën nog maar voor twee snoepautomaten in plaats van echte snackbars. Daarom plaats ik op de beste plekken rond het kamelenverblijf nog collectebussen – die vullen mijn portemonnee weer aardig aan.
Maar nu naar de visuele upgrade van het verblijf: ik heb al een behoorlijke selectie aan planten en gesteente in de catalogus. Wat koop ik daarvoor? Japanse kersenbloesems lijken me op de een of andere manier verkeerd, ook al zijn ze echt chic. Esdoorns en essen ook. Maar na een beetje zoeken vind ik dadelpalmen. Die zijn wel chic. Dan nog een paar coole rotsen om het woestijnlandschap na te bootsen en klaar.
Bij alle bomen, struiken en kleinere planten kan ik telkens uit drie groottes kiezen. Dat maakt het inrichten van de omgeving meteen veelzijdiger. Ik vraag me echter af of het uitmaakt wat ik daar bij de kameel plant? Als ik te weinig zand of rots op de grond schilder, zijn de dieren helemaal niet gelukkig. Afgezien van de bodemgesteldheid lijkt het echter geen effect te hebben. Toch kan ik de decoratiecatalogus praktisch sorteren op continent en soort plant.
Als ik het verblijf eenmaal mooi heb ingericht, vind ik het echt leuk om een van de kamelen via de camera te volgen. De graphics zijn extreem goed gelukt. De glinstering in de ogen van het dier en de pluizige vacht, daar wil je het liefst je hand uitsteken om het te aaien.
Inmiddels heb ik weer een paar duizend dollar meer op de rekening en begin ik aan snackbars en mijn volgende verblijf. Bij de kamelen had ik alleen vrouwtjes om uit te kiezen. Bij de Naya's kan ik mannetjes en vrouwtjes aanschaffen. Zo creëer ik de perfecte basis zodat er in mijn dierentuin ook nageslacht mogelijk is. Dat gebeurt zelfs vrij snel: al na een paar uur zetten de eerste Naya-baby's hun eerste, nog wat aarzelende stappen over de weide.
Dagelijkse business: gasten tevredenstellen, onderzoeken en reclame maken
«Planet Zoo 2» vindt het wiel niet opnieuw uit. En zo beland ik snel weer in de dagelijkse sleur: gasten vermaken, het park schoonhouden en kijken of mijn medewerkers ook het werk doen waarvoor ik ze heb aangenomen. Soms zie ik namelijk een heleboel walgelijk afval – en in de wijde omtrek geen dierverzorger die het opruimt.
Mijn favoriete bezigheid is heel duidelijk het visueel mooi inrichten van de dierentuin. De bouwfunctie is daarbij veelzijdig, maar niet altijd even eenvoudig. Zo heb ik vaak vreemde hoeken bij de voetpaden of raak ik bijna in wanhoop bij het maken van een treinspoor voor het bezoekersvervoer naar de andere kant van de dierentuin. Met een beetje oefening kom ik er echter aardig doorheen en kan ik me dan ook weer op mijn bezoekers concentreren.
Meestal kijk ik wat de gasten zoal doen en wensen, zodat de bezoekersaantallen stijgen. Het moeilijkst is het om hun opleidingsniveau te verhogen. Dat staat in het begin bij iedereen op nul procent. Om de mensen de nodige kennis over te brengen, moet ik niet alleen overal informatieborden en luidsprekers plaatsen, maar ook onderzoek doen.
Het onderzoek brengt echter ook andere voordelen met zich mee: mijn dierenartsen in het onderzoekslaboratorium werken op basis van wat ik uit een overzicht kies. Als ze onderzoek doen naar ziektes, krijg ik farmaceutica; als ze onderzoek doen naar mogelijkheden om de dieren in het verblijf te vermaken, krijg ik nieuw speelgoed voor de betreffende diersoort. Dat gaat allemaal met een druk op de knop en dan op de achtergrond.
Om meer gasten naar de dierentuin te krijgen, start ik een marketingcampagne met een van de schattige Naya's. Ook dat kan ik eenvoudig in het beheerpaneel met een druk op de knop regelen. De gasten lijken enthousiast en geven positieve feedback.
Als ik op individuele gasten klik en hun gedachten lees, moet ik glimlachen. Sommigen klagen dat er bij de milkshake-kraam geen lactosevrije dranken beschikbaar zijn en dat er nergens iets glutenvrij te vinden is. Ik heb zelf last van beide problemen en voel dat heel erg. Hoe kon ik dat over het hoofd zien? Ik plaats daarom een restaurant en bied glutenvrije lasagne aan. Ik had graag bij de milkshake-kraam een alternatief aangeboden, maar die mogelijkheid heb ik niet. Dus moet er direct een tweede drankwinkel komen met verse limonade.
Ook verder vind ik de gasten erg accuraat, al zijn ze wat lui: ze lopen nergens heen waar weinig te zien is en zijn snel moe omdat ik vergeten ben bankjes te plaatsen.
Van vivaria en het eigen aquariumontwerp
Omdat de gasten weliswaar plezier hebben aan mijn dieren, maar toch snel verveeld raken, is mijn grootste motivatie om het park continu uit te breiden.
De reguliere verblijven zijn daarbij vanaf het begin geen probleem, al is het bij de inrichting wat bewerkelijk. Wil ik het heel eenvoudig, dan plaats ik een vivarium. Daar kan ik verschillende kikkers of slangen in zetten. Dat was het dan ook wel met de moeite. Tenminste lok ik zo de gasten naar de andere kant van het terrein, waar ik een restaurant heb geplaatst. Daar is het namelijk zonder bezoekers veel te rustig en raakt het gebouw snel in de min.
Helemaal nieuw bij «Planet Zoo 2» is dat ik naast kant-en-klare aquaria ook eigen ontwerpen kan maken. Dat lukt met vergelijkbare tools als bij het verblijf: ik plaats aquariumglas als frame, zet een toegangspoort voor de medewerkers erin en dan is het aquarium al met water gevuld. Vervolgens maak ik de bodem nog wat dieper, dan heb ik meer ruimte om alles aan te kleden. Ook hier heb ik heel veel planten, koralen en gesteente tot mijn beschikking.
Bij het waterverblijf spelen waterpompen een belangrijke rol. Afhankelijk van de diersoort moet ik het aquarium omstellen naar zoet- of zoutwater. Hoe dat moet en dat ik daarvoor een waterpomp nodig heb, geeft het spel helaas niet intuïtief aan. Verder is het geheel vrij eenvoudig opgebouwd en kan ik me uitleven met de decoratie.
Het grootste plezier heb ik als ik een paar vissen en zelfs een haai in mijn eerste eigen aquarium zet. De vissen hebben nogal grappige gezichten, de haai vind ik daarnaast bijzonder elegant.
Een bijzonder schattig detail is de animatie bij het uitzoomen uit het aquarium: dan hoor ik kletterend water en mijn scherm ziet er even uit alsof ik het heb meegenomen op een duik. Helemaal vol met waterdruppels. Ben ik aan het duiken in het water, dan hoor ik de dierentuinmuziek bovendien alleen gedempt. Dat maakt het gevoel meteen nog wat echter.
De dierentuin is niet het einde: dieren uitzetten
Als het geld eenmaal stroomt, heb ik financieel snel geen problemen meer. De dieren zijn eveneens tevreden. Op de gasten en mijn personeel moet ik weliswaar af en toe een oogje houden, maar ook daar blijven de uitdagingen binnen de perken.
Waarschijnlijk hebben de ontwikkelaars daarom een verdere stap bedacht die het spel in een spannende richting stuurt: het uitzetten in het wild. Het doel is om bedreigde en zeldzame diersoorten in de dierentuin te fokken en ze later in het passende natuurreservaat uit te zetten.
Om dat allemaal te bereiken, moet ik van meerdere kanten werken. Natuurlijk heb ik eerst passende natuurreservaten nodig voor die dieren die ik wil fokken en later wil vrijlaten.
Natuurreservaten speel ik vrij via zogenaamde soortbehoudspunten. Die krijg ik onder andere door dieren te verkopen, projecten voor soortbehoud af te ronden en dieren in een natuurreservaat vrij te laten.
Met mijn reeds aanwezige punten koop ik mijn eerste natuurreservaat in Tanzania. Daar kan ik onder andere zebra's en gestreepte gnoes uitzetten. En daarvan heb ik er momenteel een aantal. Als de reputatie van mijn dierentuin stijgt, kan ik zeldzamere dieren en de passende natuurreservaten vrijspelen.
Om dieren echt vrij te laten, moet ik me op twee dingen focussen. Ten eerste stel ik groepen voor soortbehoud samen. Bij de gestreepte gnoes kan ik ofwel vier vrouwtjes bij elkaar zetten of met mannetjes een gemengde groep maken. Ten tweede moet het natuurreservaat aan bepaalde voorwaarden voldoen. Bijvoorbeeld zijn er meerdere uitkijkplatforms nodig, een garage voor de terreinwagen en diverse cameravallen.
Dat klinkt allemaal behoorlijk ingewikkeld, maar «Planet Zoo 2» beschrijft met to-do-lijsten heel goed wat ik hoe nodig heb om vooruit te komen. Afgeronde punten vinkt het spel ook meteen af. In het natuurreservaat heb ik bovendien onbeperkte middelen tot mijn beschikking. Zo kan ik de omgeving naar hartenlust inrichten.
Zijn de dieren eenmaal buiten in de natuur, dan geniet ik er echt van om ze met de terreinwagen op te zoeken en ze te fotograferen. De gedetailleerde graphics maken het geheel tot een mooie safari-ervaring.
«Planet Zoo 2» is vanaf 13 oktober verkrijgbaar voor pc, PS5 en Xbox Series X/S en werd mij voor testdoeleinden door Frontier ter beschikking gesteld.
Conclusie
Het uitzetten in het wild maakt van 'Planet Zoo 2' een hoogtepunt
"Planet Zoo 2" vindt het wiel van de economische simulaties weliswaar niet volledig opnieuw uit, maar draait wel aan de juiste knoppen. Terwijl het dagelijkse leven in de dierentuin met bouwen, onderzoeken en het vermaken van gasten vertrouwd charmant verloopt, brengen de zelfgebouwde aquaria en vooral de nieuwe functie voor het uitzetten van dieren een frisse wind in het spel. Het voelt goed om niet alleen tickets te verkopen, maar uiteindelijk met de terreinwagen door je eigen natuurreservaat te scheuren en de gefokte beschermelingen in het wild te observeren. Grafisch is het spel een lust voor het oog – de close-ups van de dieren maken me echt gelukkig en doen me de kleine ongemakken bij het aanleggen van paden of in de tutorial snel vergeten. En zodra ik in mijn eigen aquarium ben gedoken, zie ik bijna door de vingers dat mijn dierverzorgers de rommel weer eens niet hebben opgeruimd. Een complexe en uitdagende economische simulatie moet je hier niet verwachten. Fans van bouwspellen en dierenliefhebbers kan ik "Planet Zoo 2" echter absoluut aanbevelen.
Pro
- prachtige graphics, gedetailleerde diermodellen en geweldige geluidseffecten
- zinvol herintroductiesysteem voor motivatie op lange termijn
- nieuwe aquarium-editor: eindelijk je eigen onderwaterwerelden
- Ontwerpvrijheid: geweldige selectie aan decoratie, planten en bouwopties
- Humor en oog voor detail
Contra
- Tutorial laat vragen onbeantwoord
- Geknoei tijdens het bouwen
- financiële zelfloper: als de boel goed draait, verdwijnt de economische uitdaging
Omslagfoto: Michelle Brändle
In mijn wereld achtervolgt Super Mario Stormtroopers met een eenhoorn en mixt Harley Quinn cocktails voor Eddie en Peter in de strandbar. Overal waar ik mijn creativiteit kan uitleven, tintelen mijn vingers. Of misschien komt het omdat er niets anders door mijn aderen stroomt dan chocolade, glitter en koffie.
Review
Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.
Alles tonen
