Asterix erobert Rom - Limitierte Sonderausgabe
Duits, Hardcover, Albert Uderzo, René Goscinny

50 jaar geleden stuurden Asterix en Obelix half Rome op pad om een formulier te zoeken. Ter gelegenheid van het jubileum van de film verschijnt 'Asterix en de verrassing van Caesar' als uitgebreide speciale editie, voor het eerst met het bijgevoegde formulier A38.
Ik besef best dat ik als Asterix-fan word uitgemolken. Maar Story House Egmont, de uitgever achter de Duitstalige Asterix-boeken, doet zijn werk ook wel erg goed. Want de jubileumuitgave van de in 1976 verschenen animatiefilm «Asterix en de Helden» mag er zijn. Voor het eerst, zo staat in het persbericht, is het pasje A38 bijgevoegd, oftewel het formulier dat Asterix en Obelix in het «Huis dat maakt dat je gek wordt» moeten zien te bemachtigen.
Asterix erobert Rom - Limitierte Sonderausgabe
Duits, Hardcover, Albert Uderzo, René Goscinny
Voor iedereen die de scène niet meer voor de geest heeft: Julius Caesar stelt de onverzettelijke Galliërs voor twaalf beproevingen. Eén daarvan is het verkrijgen van het pasje A38. Asterix en Obelix worden van loket naar loket gestuurd omdat elke instantie een ander formulier vereist. De scène geldt tot op de dag van vandaag als het toonbeeld van bureaucratische satire. Als je ooit in de wachtrij van een overheidsinstantie hebt gehangen, ken je het gevoel.
Een bijzonderheid van de film: hij was niet gebaseerd op een reeds verschenen stripalbum. René Goscinny en Albert Uderzo ontwikkelden het verhaal met de twaalf beproevingen speciaal voor het witte doek, van de hardloopwedstrijd met de marathonlopers tot het krokodillenbassin en het pasje.
Het boek bevat het geïllustreerde verhaal van de film. Let op: het is geen klassieke Asterix-strip met vier rijen plaatjes per pagina en tekstballon-logica. Daarnaast is er een 16 pagina's tellende 'making-of'. Het biedt een kijkje in het werk van de Studio's Idéfix, zeldzame schetsen, originele ontwerpen van Albert Uderzo en anekdotes over het ontstaan van de film.

Ik heb het recensie-exemplaar dat de uitgever mij stuurde natuurlijk al gelezen. In het achtergrondgedeelte staan boeiende inzichten. Zo leer ik bijvoorbeeld dat Goscinny en Uderzo voor de film een nieuwe productiemaatschappij moesten oprichten. In heel Frankrijk was er namelijk geen studio die een animatiefilm had kunnen produceren. En in de toelichting bij de scène met het pasje lees ik dat de tekenaars zich voor de trappen die Asterix en Obelix in het «Huis dat maakt dat je gek wordt» steeds op en neer lopen, lieten inspireren door de lithografie met de «onmogelijke trap» van M.C. Escher.
Over dat pasje gesproken: uiteindelijk is het de minst belangrijke reden waarom ik het album bij de film zou kopen. Het ding op ansichtkaartformaat oogt nogal lieveloos. Hoewel de SPOR-adelaar in goudkleur is gedrukt en de tekst in reliëf is aangebracht, had ik er toch iets meer van verwacht. Meer tekst, een stempel, een handtekening. Dat soort dingen. Asterix-fans waren op andere plekken creatiever; zo stelt iemand op Github het pasje voor in de stijl van een officieel Duits formulier.

Ik ben journalist sinds 1997. Gestationeerd in Franken, aan het Bodenmeer, in Obwalden, Nidwalden en Zürich. Familieman sinds 2014. Expert in redactionele organisatie en motivatie. Behandelde onderwerpen? Duurzaamheid, hulpmiddelen voor telewerken, mooie dingen voor in huis, creatief speelgoed en sportartikelen.
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen