In de praktijk: zo goed gaat het hardlopen met het hardloopvest, de stokken en de koker van Silva
30-10-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Siri Schubert
Bij trailrunning ben ik altijd op zoek naar een goede combinatie van een hardlooprugzak, stokken en een draagsysteem. Ik heb voor jou getest hoe de set van het Zweedse merk Silva presteert.
Misschien vergaat het je bij het trailrunnen wel net als mij: de routes worden steiler, langer, uitdagender. En op een gegeven moment komen er stokken aan te pas.
Bij mij was het de 52-kilometerloop met de mooie naam Mont-Terrible, die me een fan van loopstokken maakte. Juist bij de laatste beklimmingen voor de finish was ik blij dat ik een deel van de belasting van mijn benen naar mijn armen kon verplaatsen.
Sindsdien ga ik graag op pad met carbonstokken en ben ik altijd op zoek naar goede uitrusting. Omdat ik het merk Silva al ken van de hoofdlampen (hier het testverslag), ben ik benieuwd wat de Silva carbonstokken en de bijbehorende looprugzak met quiver in hun mars hebben. Ik heb de volledige set van de fabrikant gekregen voor deze test.
Trailrunningstokken kun je onderweg op verschillende manieren opbergen als je ze niet nodig hebt. Tot nu toe stak ik ze altijd achter in de lussen van mijn loopgordel. Dat is ongecompliceerd, maar heeft als nadeel dat ik naast de looprugzak ook nog een gordel moet omdoen. Sommige lopers storen zich bovendien aan de druk die de stokken in de loopgordel op de onderrug uitoefenen. Bij mij is dat echter niet het geval.
Omdat velen zweren bij een loopstokkenkoker of quiver, is het de hoogste tijd om deze manier van stokken dragen zelf eens uit te proberen. Al langere tijd heb ik bij wedstrijden en trailrunning-workshops bewonderend geobserveerd hoe geoefende lopers de stokken met vloeiende bewegingen en schijnbaar onbeperkte schoudermobiliteit in de langwerpige tas op hun rug laten verdwijnen.
De rugzak is veelzijdig en lichtgewicht
De Silva Strive 5 Fly Vest kun je met of zonder quiver gebruiken. Dat maakt hem veelzijdig. Met vijf liter volume is hij ideaal voor snelle runs, wedstrijden of trainingen waarbij je vloeistof, snacks, sleutels, smartphone en een wind- of regenjack wilt meenemen. Hij is bovendien licht: hij weegt slechts 164 gram, maar biedt zeven vakken en zakken, waarvan één met ritssluiting voor waardevolle spullen. Het loopvest is bovendien uitgerust met een signaalfluitje voor noodgevallen en heeft reflecterende details voor betere zichtbaarheid in het donker. Om sleutels vast te zetten, zit er in een van de zakken een karabijnhaak.
Alleen de drinkflasks zijn niet inbegrepen. Dat is jammer, want het eigenlijke doel van een looprugzak is voor mij om drankjes voor onderweg mee te nemen. Het zou zinvol zijn als Silva – zoals veel andere fabrikanten – de bijpassende zachte flessen direct bij de rugzak zou verkopen. Hier kun je ze in verschillende maten en met of zonder rietje apart krijgen:
De 500-milliliterversie van de flask past precies in de mesh-zakken, waar je ze met een elastiek kunt fixeren.
Wat de Strive Fly Vest voor mij bijzonder interessant maakt: de genoemde quiver voor de loopstokken, die apart moet worden aangeschaft, maar met T-splints eenvoudig kan worden bevestigd.
Stokken met polsbanden en praktische kliksluiting
De Carbon Z-stokken met kurken handvatten bieden alles wat ik van trailrunningstokken verwacht. Met een gewicht van 150 tot 175 gram per stok (afhankelijk van de lengte) zijn ze weliswaar niet de lichtste op de markt, maar met dit gewicht nog steeds goed geschikt voor speedhiking en trailrunning.
Ik heb voor de test de verstelbare stokken gekregen en waardeer de eenvoudige klemvergrendeling waarmee ik de lengte kan aanpassen. Ook het vouwmechanisme van de driedelige stokken werkt zonder trekken of krachtsinspanning.
Slim opgelost is de verbinding tussen polsbanden en stokken. Blueberry-systeem noemt Silva het mechanisme waarbij een kleine blauwe kogel in een trechtervormige geul wordt geleid. Met een klik op de stokkop kan de kogel snel weer worden losgemaakt. Dat lukt bij mijn test eenvoudig en zonder dat de kogel vast komt te zitten.
Het systeem in de praktijk
Nu mag het systeem laten zien hoe het presteert op de trails. Het eerste wat me opvalt, is de directe en efficiënte krachtoverbrenging van de stokken. Ze zijn belastbaar genoeg zodat ik volledig op ze kan steunen. Het kurken handvat ligt prettig in de hand en de verbinding met de polsbanden is stabiel. Het Blueberry-mechanisme laat zich snel – en zelfs tijdens het hardlopen – in- en uitklikken.
De rugzak zit dankzij de elastieken goed. Geen gewiebel, geschuur of gehup. Ik voel hem nauwelijks.
Natuurlijk ben ik benieuwd hoe ik met de quiver overweg kan. De stokken laten zich inderdaad in een handomdraai opvouwen en in de quiver op de rug steken. Daar blijven ze veilig en zitten ze niet in de weg totdat ik ze weer nodig heb. Met een beetje oefening verloopt het proces nog sneller en vloeiender.
Of ik vanaf nu de quiver in plaats van de loopgordel prefereer voor het opbergen van de stokken? Beide systemen werken eigenlijk ongeveer even goed. Het hangt dus af van persoonlijke voorkeuren. Omdat ik bij langere runs toch al een rugzak bij me heb, is deze combinatie van looprugzak, quiver en stokken van Silva voor mij logisch.
Omslagfoto: Siri Schubert
Siri Schubert
Senior Editor
Siri.Schubert@digitecgalaxus.chOnderzoeksduiker, outdoorgids en SUP-instructeur - ik ben graag in, op en rond het water. Meren, rivieren en de oceaan zijn mijn speeltuinen. Voor een ander perspectief bekijk ik de wereld van bovenaf tijdens het trailrunnen of het vliegen met drones.
Gids
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
