Kan dit überhaupt lekker zijn? 5 suikervrije frisdranken in de smaaktest
Wat is er verfrissender dan een ijskoud frisdrankje in deze hitte? "Een ongezoete", heeft waarschijnlijk nog nooit iemand gezegd. Maar misschien verandert deze test mijn mening.
Af en toe een sprankelende ginger beer, een verkwikkende mate of een cola bij de cheeseburger? Absoluut. Maar alleen af en toe, want de toegevoegde suiker overschrijdt vaak elke acceptabele hoeveelheid calorieën. Het meest voor de hand liggende antwoord op dit calorieprobleem: zoetstoffen. Maar die vind ik niet lekker, omdat ze naar zeep smaken.
Dus probeer ik een selectie van ongezoete frisdranken.
1. Oishi «Kabusecha»: Alleen de sterken komen in de tuin
Ik drink de Kabusecha-ijsthee niet voor het eerst. Misschien is het daarom een goede vergelijking voor de nieuwe dranken. De ijsthee wordt, zoals de naam al zegt, gezet van Japanse Kabusecha-groene thee, waarvan wordt gezegd dat het door zijn speciale teeltmethode een bijzonder geurig en fris aroma heeft. En inderdaad: naast de typische groene thee smaak ruik ik een intense, grassige geur die me doet denken aan een weelderige weide.
Bij het drinken sluipt de thee in het begin mild binnen, totdat de bitterstoffen met volle kracht op de tong knallen. Geen koolzuur, maar wel met pit. Hoewel er geen suiker of zoetstoffen in zitten, proef ik een lichte zoetheid bij het drinken. Nog intenser neem ik de frisse en wrange smaak van de groene theeplanten waar. Ik vind het lekker, maar het bittere aroma is niet voor tere zieltjes. Het cafeïnegehalte van 36 milligram per 400 milliliter ijsthee ook niet. De ijsthee heeft iets meer cafeïne dan een kopje espresso. Passend, maar ik merk de oppepper.
Mijn conclusie: Lekker. Als theeliefhebber verwelkom ik een authentiek alternatief voor gezoete en kunstmatig gearomatiseerde ijsthee. Toch haalt de Oishi Kabusecha het niet tot mijn dagelijkse repertoire – daarvoor vind ik hem te intens. Als incidentele oppepper werkt hij echter uitstekend.
★★★★☆
2. Remedy «Wild Berry Kombucha»: Yoghurt uit blik
Het volgende drankje wordt me aanbevolen door een vriendin. Zij houdt van kombucha. Ik niet. Beste voorwaarden dus. Maar hé: ik probeer het toch.
Zwarte en groene thee vormen de basis, aangevuld met suiker en kombucha-culturen die de suiker fermenteren totdat de drank weer ongezoet is. Meestal ontstaat er een azijnachtige geur, die ik bij de Wild Berry Kombucha echter minder sterk waarneem. In plaats daarvan ruik ik kunstmatige bosbessenaroma's, zoals ik die ken van bosbessenyoghurt. En nog iets:
Zoetstofgeur.
Mijn vermoeden wordt bevestigd. Een blik op de ingrediënten toont aan dat stevia en karamelaroma de drank zoeten. Het oordeel kondigt zich aan. Eén slok en de zaak is duidelijk – de Wild Berry Kombucha smaakt me niet. Wat ik niet kon ruiken, springt nu op de tong: azijnachtige smaak, gepaard met kunstmatige bessenaroma's en zoetstof.
Mijn conclusie: Ik heb mijn aartsvijand gevonden. Grapje. Zo dramatisch is het niet. Maar ook niet echt goed. Voor mij blijft Wild Berry Kombucha van Remedy een eenmalige zaak. De schuld ligt minder bij de kombucha, maar veel meer bij de zoetstof.
★★☆☆☆
3. Peaq «Boost»: De lifestyle-trend-vitamine-cafeïne-sportdrank
Al dat vitamine-water-gedoe irriteert me. Magnesium, cafeïne, vitamines, schiet me dood! Alles is gericht op de zelfoptimalisatie-hype, die ik zeker niet volg. Dat praat ik mezelf aan, terwijl ik de volgende lepel proteïnepudding naar binnen schep. Zoveel zelfbedrog mag er wel zijn.
Maar de aluminium fles bevalt me. Het formaat met draaidop zie ik zo voor het eerst. Als ik aan de inhoud ruik, ruik ik weer kunstmatig ruikend fruitaroma. Het doet me denken aan gummibeertjes. De kleur? Wit, groen of toch rood? Ik kan het niet vaststellen, waarschijnlijk omdat de smaak «Pineberry» naar witte ananas-aardbeien moet smaken.
De eerste slok overtuigt me nog niet, maar bij de tweede heeft het koolzuurhoudende vitaminewater me te pakken. Het fruitaroma merk ik wel, maar het dringt zich niet op. Ik krijg wat ik ruik: een subtiele ongezoete gummibeertjes-smaak. Daarbij 66 milligram cafeïne per fles. Anders dan bij de Wild Berry Kombucha blijft er geen onaangename nasmaak achter.
Mijn conclusie: Ik geef toe: ondanks mijn afkeer van vitaminewater scoort dit verfrissende drankje bij mij. Dat komt enerzijds doordat het slechts subtiel kunstmatig smaakt (ook al zijn de aroma's natuurlijk) en anderzijds door de cafeïne. Als bruisend alternatief voor koffie of zwarte thee komt de booster van Peaq zeker nog eens in mijn koelkast.
★★★★☆
4. Volvic «Essence Mint»: Water met een scheutje – maar niet de verwachte
De tip van een andere vriendin: het Volvic-water met smaak. Ik kies voor munt-komkommer. Een rustige keuze, waarbij niets mis kan gaan.
De limonade (mag je het zo noemen?) ruikt naar citroenwater. Ik denk meteen aan de waterkannen in hotellobby's, waarin 's avonds nog steeds dezelfde vruchten drijven die er al bij het ontbijtbuffet in zaten.
Bij de eerste slok proef ik citroen, citroen en nog eens citroen. Misschien nog een vleugje munt, maar nergens een spoor van komkommer. Oneetbaar? Nee. Alleen anders dan ik had verwacht.
Met een nieuwe verwachting bevalt het citroenwater me best goed. Het smaakt precies zoals wanneer ik een scheutje vers citroensap in mineraalwater doe – natuurlijk en verfrissend, maar niet te zuur.
Mijn conclusie: Eerlijk gezegd: als ik wat citroen in water meng, kom ik tot hetzelfde resultaat. Maar onderweg als suikervrije verfrissing en als alternatief voor stil, neutraal water is het bruikbaar.
★★★☆☆
5. Dash «Raspberry Sparkling Water»: de dubbele plottwist
Tot voor kort kende ik de dranken van Dash niet, maar bij de Galaxus-community zijn ze populair. Bedankt voor deze tip, zwermintelligentie.
De geurtest verbaast me. Het ruikt alsof er echte frambozen in het blikje verstopt zitten. Ik kijk voor de zekerheid erin. Geen bessen erin. Alleen bruiswater.
Ik neem een slok en ben meteen voor de tweede keer verrast. De bruisende drank smaakt heel anders dan hij ruikt. Niet slecht, maar zuur. Zo moet het ongeveer zijn om een onrijpe framboos te eten. Ik stel me voor dat deze smaak achterblijft wanneer de suiker volledig uit de bessen verdwijnt.
Mijn conclusie: Niet slecht. De frambozengeur ruikt bedrieglijk echt en de lichte zuurgraad maakt het bruisende water verfrissend. Ik begrijp waarom jullie zo van de drank houden.
★★★★☆
Hidden Track: Living Things «Raspberry en Pomegranate»: Framboos, maar deze keer toch een beetje zoet
Net als vroeger op de cd heb ik als laatste nog een geheime proeverij opgesomd. Geheim omdat: Ja, hier zit suiker in (klaag me maar aan). Maar heel weinig: nog geen zes gram per blikje. In een even groot blikje Coca Cola Classic zit vijf keer zoveel suiker. De zoetheid ruik ik inderdaad aan de drank. Het ruikt mild en doet me eerder denken aan aardbeien dan aan frambozen.
Bij het drinken mis ik de granaatappel – daar merk ik geen vleugje van. Daarentegen scoort de frambozensoda met de fruitige en verfrissende aroma's van frambozen – en dus de aardbei. Misschien verwar ik de aardbeiensmaak met die van granaatappel? Iets meer dan zes gram vezels en twee miljard melkzuurbacteriën zitten er ook nog in. Probiotisch en zo.
Mijn conclusie: De frambozenlimonade smaakt me echt goed. Het doet me denken aan «Blöterliwasser met frambozensiroop», een van mijn favoriete drankjes als kind. Misschien vanwege de suiker? Nee, dat kan niet. Ik moet haar echter nageven dat ze voor een drankje uit blik behoorlijk natuurlijk smaakt.
★★★★★
De prijsuitreiking
De gezoete drank wint. Balen. De frambozenlimonade van Living Things heeft me het meest overtuigd. Misschien komt het door de suiker? Nee. Nooit. Zeker niet. Fuck. Toch kan ik me de dranken van Peaq, Dash en Oishi gekoeld goed voorstellen als verfrissing tussendoor. Het citroenwater van Volvic smaakt wel lekker, maar dat kan ik ook zelf maken. En de kombucha? Die mag me gestolen worden.
Goed spul of niet meer dan te duur water met smaak? Vertel me wat je vindt van ongezoete frisdranken – of welke er op mijn lijst ontbreken.
De muren verven vlak voordat je de flat overdraagt? Zelf kimchi maken? Een kapotte gourmetoven solderen? Kan niet - kan niet. Nou ja, soms wel. Maar ik ga het zeker proberen.
Praktische oplossingen voor alledaagse vragen over technologie, huishoudelijke trucjes en nog veel meer.
Alles tonen
