Preview 'The Witcher 3: Songs of the Past': Geralt heeft het nog steeds in zich
Op Gamescom kon ik een eerste blik werpen op de nieuwe uitbreiding voor 'The Witcher 3'. Samen met de geremasterde versie bewijst CD Projekt Red dat de hekser nog lang niet tot het oude ijzer behoort.
Het is elf jaar geleden sinds «The Witcher 3» verscheen, tien jaar sinds de laatste uitbreiding «Blood and Wine». Met «Songs of the Past» verschijnt volgend jaar verrassend genoeg een derde. Hiermee maakt CD Projekt Red tegelijkertijd reclame voor «The Witcher 4» en verkorten ze de wachttijd daarop. Op de Gamescom zag ik een bijna een uur durende hands-off demo.
Het begint met Geralt, de witharige hekser, die na een doorgezakte nacht ergens op een veld wakker wordt. Het valt me meteen op: niet alleen de monsterjager is oud geworden, ook de gezichtsanimaties kunnen niet verhullen dat de game uitkwam tijdens de PS4- en Xbox One-generatie. Wat de wereld betreft, bewijzen de ontwerpers van CD Projekt Red echter dat het niet alleen om de techniek gaat.
Bron: CD Projekt Red
Op naar nieuwe horizonten
«Songs of the Past» speelt zich af in Letten. Dat ligt volgens de ontwikkelaars «in het noorden, ergens halverwege tussen Kovir en Kaedwen» en dus in de buurt van het speelgebied van «The Witcher 4». Letten is de thuisbasis van Geralts vriend Dandelion – of Ridderspoor, zoals de bard in het Duits heet. Het gebied oogt idyllisch en kleurrijk. Alleen al door ernaar te kijken krijg ik zin om elke hoek van deze wereld te verkennen. Ook al behoort de onderliggende engine (Redengine 3) niet meer tot de nieuwste op de markt, ze tovert indrukwekkende vergezichten op het scherm.
Dat is mede mogelijk dankzij de grafische upgrade die samen met de gratis Remastered-upgrade verschijnt. Die volgt al op 29 september en brengt tal van verbeteringen. Daartoe behoren mooiere raytracing-verlichting, nieuwe effecten voor Geralts heksertekens, nieuwe gevechtsanimaties, aangepast monstergedrag en nog veel meer. Mocht de visuele upgrade je bekend voorkomen, dan is dat geen toeval. De maker van HD Reworks, een van de bekendste mods voor «The Witcher 3», heeft onthuld dat hij samenwerkt met CD Projekt Red en dat zijn project officieel in de game wordt geïntegreerd.
Over gratis gesproken: de twee eerdere DLC's «Hearts of Stone» en «Blood and Wine» zijn vanaf nu gratis beschikbaar voor iedereen die «The Witcher 3» bezit.
Weer eens vermist
Nadat Geralt zijn gedachten heeft geordend, ontmoet hij een dronkaard die een ongewone luit bij zich draagt: Dandelions luit. Geralt zou hem die misschien vriendelijk kunnen afnemen, maar de meerderheid bij deze Gamescom-presentatie wil vuisten zien vliegen. Dat ziet er nog net zo houterig uit als tien jaar geleden, maar na drie klappen is de luit al van ons. Daarmee gaan we door naar het statige familiehuis van de bard. Daar heeft Geralt een afspraak met diens grootmoeder.
Bron: CD Projekt Red
Ook te gast is Dandelions nichtje Lilla. Er lijkt enige spanning te zijn tussen haar en de grootmoeder. Ik volg het gesprek met plezier, waarbij Geralt niet goed weet hoe hij zich moet gedragen. Het laat zien waarom de wereld van «The Witcher 3» zo fascineert. De personages ogen geloofwaardig en gelaagd, en ze verbergen allemaal een geheim.
Nadat blijkt dat Dandelion weer eens vermist wordt, reist Geralt samen met Lilla naar een mysterieuze plek genaamd «Garden of Thorns». Na een korte rit door een welvarend dorp vol uitbundig versierde tuinen laten we de laatste straatlantaarn achter ons en slaan we een bospad in. De vegetatie wordt al snel zo dicht dat we te voet verder moeten.
De enorme volle maan aan de hemel schijnt onheilspellend op het duistere sprookjesbos. Ik verwacht elk moment dat een weerwolf ons bespringt. In plaats daarvan ontmoet Geralt plantmonsters die giftige nakomelingen om zich heen laten groeien. Een paar gasbommen in combinatie met het Igni-vuurteken en een paar gerichte slagen met het zilveren zwaard zorgen ervoor dat de groenvoorziening de volgende dag veel werk heeft.
Bron: CD Projekt Red
Kort daarna staan Geralt en Lilla voor een enorme oude boom. Het doet me denken aan Tim Burtons «Sleepy Hollow». Alleen oogt dit hout nog dreigender. In de wortels ontdekken we een dood ree. De boom lijkt met zijn doorns het bloed ervan te drinken. Zijn bomen niet veganistisch? Voor ethische discussies heeft de hekser geen tijd, dus hakt hij zonder pardon een weg vrij.
Een snufje «Mortal Kombat»
Daarmee naderen we het einde van de demo, die ons naar een schemerige open plek leidt. Grote open ruimtes na kronkelende paden betekenen in games altijd één ding: er wordt gevochten. Niemand van de Gamescom-bezoekers is dan ook verrast dat het met planten overwoekerde skelet op de grond tot leven komt.
Dat CD Projekt Red aan het vechtsysteem heeft gesleuteld, valt hier het meest op. Het woord «zwaarddans» beschrijft Geralts animaties perfect. Ondanks zijn respectabele leeftijd van meer dan 100 jaar (heksers worden aanzienlijk ouder dan gewone mensen) beweegt hij zich lichtvoetig als een balletdanser.
Bron: CD Projekt Red
Voor de Remastered-versie heeft CD Projekt Red alle heksertekens herzien. Ze zien er nu aanzienlijk spectaculairder uit. Daarnaast krijgt Geralt een ketting waarmee hij de Swarmion – een van de nieuwe monsters in Letten – kortstondig zijn plantenschild kan afrukken. Nog beter wordt het aan het einde. Dan gebruikt hij de ketting om het monster naar zich toe te trekken en slaat hij met een van de nieuwe finisher-moves de schedel eraf. Scorpion uit «Mortal Kombat» zou trots zijn.
Kort daarna eindigt de demo en ik moet zeggen: petje af. Het is indrukwekkend dat «The Witcher 3» me na al die jaren nog steeds zo weet te grijpen. De Poolse studio bewijst dat ze nog steeds meeslepende verhalen kunnen vertellen. Samen met de speeltechnische en visuele verbeteringen van de Remastered-versie belooft «Songs of the Past» een waardige afsluiting voor «The Witcher 3», respectievelijk de perfecte overgang naar «The Witcher 4» te worden.
Ik ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
