'Sonic Pico Park' getest: hier bereikt niemand alleen de finish
In 'Sonic Pico Park' breng je met twee tot acht personen orde in de chaos – lokaal of online met crossplay. 60 levels vereisen timing, communicatie en sterke zenuwen. Ik heb de coöp-variant getest met mijn vriend en met mijn familie – met zeer wisselend succes.
Met z'n tweeën gaat het bij «Sonic Pico Park» er beschaafd aan toe. Met vier spelers wordt het al snel turbulent. Dat is precies wat de charme van het spel uitmaakt. Of ik nu met mijn maat alle 60 levels doorspeel of met de familie probeer om überhaupt het eerste level te halen, plezier is er sowieso.
Het spel is een crossover tussen Sonic en de coöp-puzzelreeks «Pico Park», die mij tot nu toe onbekend was. Het uitgangspunt is simpel: iedereen moet de finish halen, maar niemand redt het alleen. Een verhaal is er niet, en dat is prima. In plaats daarvan vertrouwt het spel op een charmante, minimalistische pixel-look met Sonic en zijn vrienden als schattige blokfiguurtjes. Ringen, springveren, Spin Dash en loops zijn er natuurlijk ook bij.
Samen in plaats van alleen
«Sonic Pico Park» is een puur multiplayer-spel. Twee tot acht personen kunnen lokaal of online aan de slag, zelfs met crossplay. Op de PS5, waarop ik het spel test, zijn lokaal tot vier personen mogelijk.
De besturing is snel uitgelegd: springen, Spin Dash en individuele vaardigheden van de personages. Tails gebruikt bijvoorbeeld zijn twee staarten om te vliegen als ik twee keer op de springtoets druk. Mechanieken hoef ik niet te leren. De uitdaging ligt ergens anders: we moeten puzzels begrijpen en dan gezamenlijk uitvoeren. Dat klinkt makkelijker dan het is, want veel raadsels vereisen dat iedereen op hetzelfde moment hetzelfde doet.
60 levels, een hoop zenuwen
De hoofdmodus heet «World Mode» en bestaat uit 15 werelden met elk vier levels. Sommige stages zijn in een handomdraai klaar, bij andere hebben we aanzienlijk meer hersenkracht nodig. Mijn maat en ik spelen het hele avontuur in ongeveer tweeënhalf uur uit. Bij jou kan dat anders zijn, want de speeltijd hangt sterk af van de medespelers.
Met mijn maat hoeven slechts twee koppen het eens te worden over een strategie. Stel je nu voor dat je dezelfde taak coördineert met acht mensen, mogelijk online met vreemden en zonder iemand die de leiding neemt. Wat bij ons twee minuten duurt, kan daar een geduldproef worden. Precies daarin ligt de charme van het spel.
Op een gegeven moment moeten bijvoorbeeld alle spelers op een platform staan zodat dit omhoog gaat. Zodra iemand springt, zakt het. Eenmaal boven moet er over een obstakel gesprongen worden en precies op een ander platform geland worden. Bij mij en mijn maat? Easy. Met z'n vieren, waarvan twee kleine kinderen en een gamelui echtgenote? Bijna onmogelijk. Geloof me, ik heb het geprobeerd.
Vooral de levels waarin we voor Metal Sonic moeten wegrennen – en wel synchroon – blijven me bij. Faalt een van ons, dan moeten we opnieuw beginnen. Daarbij moet ik bijvoorbeeld razendsnel schakelaars bedienen zodat mijn maat verder kan.
Ook geweldig zijn de gevechten tegen Dr. Eggman. Bij een ontmoeting moet een van ons op een knop gaan staan zodat er een platform verschijnt. Pas daarmee is het mogelijk om de schurk aan te vallen. De persoon die op de knop staat, moet zich als het ware opofferen omdat hij parallel door Eggman wordt aangevallen. Dat vereist dat we overleggen en de klassieke Sonic-ring aan de knopdrukker overlaten, zodat deze bij contact niet meteen het loodje legt – waarmee het spel voor beiden voorbij zou zijn.
In bepaalde levels kruip ik of mijn medespelers in de lichamen van andere personages uit het «Sonic»-universum met andere vaardigheden. Dat zorgt voortdurend voor afwisseling in de gameplay. Dat er daarbij een retro-melodie klinkt, maakt het extra leuk.
Vriendschap op de proef gesteld
Buiten de World Mode zijn er de «Battle Mode» en de «Endless Mode».
In de Battle Mode wachten onder andere drie Ring-Battle-varianten, waarin ik meer ringen moet verzamelen dan mijn tegenstander. Zoals in de 2D-Sonic-spellen verlies ik bij contact met obstakels mijn ringen, die dan alle anderen kunnen verzamelen. Bovendien kan ik medespelers via een dash aanstoten en zo van hun ringen ontdoen. Mijn tactiek: ik duw mijn maat in de stekels en graai de ringen in. Zijn enthousiasme is beperkt.
Bij de Spin Battle gaat het erom wie na afloop van een tijdslimiet met de spin het verst rechts op het scherm tot stilstand komt. Het is de zwakste modus. We spelen meerdere matches, die elk in een gelijkspel eindigen, dus gaan we verder.
Mijn persoonlijke favoriet is de Sphere Battle. Wie de Blue-Sphere-bonusstages uit «Sonic 3 & Knuckles» of «Sonic Mania» kent, herkent het principe direct – alleen is het nu competitief. We zijn beiden op hetzelfde veld met blauwe bollen. Zodra we eroverheen lopen, worden ze rood. Loopt een van ons in een rode, dan is het spel voorbij. Het doel is om meer bollen rood te maken dan de andere spelers. Ik moet mijn route slim plannen. Het lukt me om mijn maat in een deel van de arena op te sluiten. Ook dat vindt hij niet grappig.
Ring- en Sphere-Battle kunnen na het hoofdspel ook nog lang voor het scherm kluisteren. Met een grote groep online moet ik ze absoluut uitproberen zodra het spel verschijnt.
De Endless Mode stelt de samenwerking weer centraal: terwijl het scherm automatisch naar rechts beweegt, moeten we obstakels ontwijken. Hoe verder we komen, hoe hoger de score. De resultaten belanden in online ranglijsten, wat extra motiveert. Ook hier geldt: zonder communicatie lukt niets.
«Sonic Pico Park» verschijnt op 12 november 2026 voor Switch 1 en 2, PS5, Xbox Series en pc. Sega heeft mij het spel voor testdoeleinden ter beschikking gesteld.
Conclusie
Wie vrienden heeft, heeft hier plezier
Pro
- slimme co-op puzzels met veel afwisseling
- Battle- en Endless-modus zorgen voor plezier na de campagne
- charmante pixel-look met veel Sonic-elementen
Contra
- "Spin Battle"-modus is saai
Technologie en maatschappij fascineren me. Beide combineren en vanuit verschillende perspectieven observeren is mijn passie.
Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.
Alles tonen
