Nieuws en trends

Waarom de fruitschaal het spannendste object in het interieur wordt

14-8-2026

Vertaling: machinaal vertaald

Een schaal voor fruit - klinkt banaal, maar dat is het niet. Op de afgelopen designevenementen werd duidelijk: nauwelijks een alledaags voorwerp wordt zo serieus genomen als dit vat. Vijf stukken laten zien waarom.

Een fruitschaal is meestal het meest onopvallende object in de kamer. Hij staat er, hij vult zich, hij wordt bijgevuld. Niemand denkt er echt over na. Op de laatste meubelbeurzen in Milaan, Kopenhagen of Lausanne zag ik echter dat dit jaar precies het tegenovergestelde gebeurt: jonge studio's en ateliers behandelen het object als een sculptuur – van klei, marmer of hout, vaak in beperkte oplage of handgemaakt.

Dit heeft ook een praktische reden: bananen, citrusvruchten, avocado's en uien horen bekendelijk niet in de koelkast, zoals ik in een eerdere bijdrage al heb geschreven. Hoe je ze bewaart, maakt een verschil: open, goed geventileerde vormen helpen bij het gelijkmatig rijpen en verminderen voedselverspilling. Vijf studio's hebben hieruit conclusies getrokken – zowel qua ontwerp als qua vakmanschap.

Meer dan alleen bewaren

Clementine Long heeft met haar «Wheel»-wandschaal van gesatineerd, wit geglazuurd steengoed een vorm gekozen die geïnspireerd is op het reuzenrad. Acht handvatten houden het fruit vast, elk stuk is handgemaakt van kleirollen en daardoor uniek. Gemonteerd aan de muur heeft de schaal bovendien geen centimeter werkblad nodig.

Gus Studio uit Lausanne, opgericht door Lucile Conti, toont met «Halo» een ovale, buikige keramische schaal die met zijn eenvoudige opening bewust pendelt tussen sculptuur en functie. Het ontstond in het kader van een wedstrijd van de Lausanne Design Days: keramisten en ontwerpers werden uitgenodigd om objecten te ontwerpen voor het Le Clay Hotel – een nieuw designhotel midden in de Lavaux-wijngaarden, dat in 2027 opent en een eigen keramiekatelier zal huisvesten. Achter de wedstrijd staat Ferus, het brandingbureau van het hotel, dat hiervoor de samenwerking met de Design Days heeft geïnitieerd. «Halo» werd als een van de vier projecten geselecteerd.

Heel anders denkt Renaud de Francesco over zijn schaal «Circuit»: geïnspireerd op knikkerbanen, gemaakt van eiken- of esdoornhout, vervaardigd in beschermde werkplaatsen in Zwitserland. Het ontwerp heeft een praktische kern: de groeven houden de vruchten op afstand. Ze raken elkaar niet, rijpen langzamer en blijven langer goed.

Sculpturaler wordt het bij Vincent Kohler: zijn grote object van hout genaamd «Banana Split» is gereduceerd tot een enkele, bijna grappige geste. Geen alledaags voorwerp in de klassieke zin, maar een goed voorbeeld van hoe ver het thema fruitschaal zich van de pure functie kan verwijderen.

Aan de andere kant van het spectrum staat «Skala» van Cristallina Design, ontwikkeld in samenwerking met ECAL/MAS Design for Luxury and Craftsmanship en de enige marmergroeve van Zwitserland op meer dan 1200 meter in Ticino. Ontwerper Murilo Weitz heeft de schaal ontworpen van miljoenen jaren oud marmer, dat oorspronkelijk afkomstig is van versteende zeekoralen. Dit geeft de schaal, ondanks zijn strengheid, een onverwachte diepte.

Een trend met inhoud

Wat deze vijf objecten gemeen hebben, is meer dan alleen de optiek: open vormen van glas, metaal, keramiek of marmer laten fruit van alle kanten ademen, in plaats van het in een gesloten schaal op te sluiten. Dit laat het gelijkmatiger rijpen – een neveneffect dat de sculpturale aanspraak van deze stukken extra rechtvaardigt.

Je hoeft niet naar Kopenhagen of Milaan te reizen om een stukje van dit gedachtegoed in huis te halen. Want: zulke ontwerpen zijn er ook bij ons.