Metaal wordt knus: de trend die chroom zijn kilte ontneemt
Metaal is al jaren een vaste gast op designbeurzen: ruw, glanzend, soms kleurrijk. Nu is er een nieuwe fase aangebroken. Het wordt gecombineerd met stof, rubber, hars of albast. Vijf stukken laten zien wat de mix oplevert: van meer comfort tot visuele warmte.
Metaal kan hard, koud en industrieel zijn. Dat weet inmiddels elk interieurrek. In 2024 was het cool en zilverkleurig, in 2025 plotseling kleurrijk.
Nu gaat de trend een stap verder. Metaal wordt niet langer op zichzelf beschouwd, maar in dialoog met materialen die precies dat toevoegen wat het mist: warmte, zachte texturen, haptiek. Dit was onder andere te zien op de EDIT Napoli en tijdens de 3daysofdesign in Kopenhagen: staal ontmoet albast, aluminium ontmoet hars, metaal ontmoet rubberen kussens of bio-textiel.
1. Pila van Lotto Studio: albast ontmoet geperforeerd staal
Met «Pila» brengt Lotto Studio albast-ambacht samen met een industriële, modulaire bouwwijze. Het zuilsysteem van roestvrij staal met veel kleine gaatjes en albasten elementen kan worden uitgebreid tot tafels, dressoirs en rekken – vergelijkbaar modulair als een USM-systeem, maar dan met steen in plaats van lak. Het Volterraanse albast is afkomstig van Artieri 1895, de oudste ambachtelijke fabriek van Italië, opgericht in 1895 in Volterra.
Het verschil zit in het detail: terwijl het stalen frame strikt serieel is vervaardigd, is geen enkele albasten bol hetzelfde. Elke bol toont zijn eigen patroon. Zo wordt een industriële constructie een uniek object.
2. Ipek Demircioglu Studio: ruw aluminium ontmoet gekleurde kunsthars
Het Ipek Demircioglu Studio uit Istanbul bestaat nog geen jaar, maar de missie is duidelijk. Samen met lokale ambachtslieden onderzoekt de studio het samenspel tussen ruw aluminium en gekleurde kunsthars. Het stevige metalen frame blijft zichtbaar, terwijl de hars in geselecteerde kleurtinten licht doorlaat.
Zwaar ziet er anders uit: ondanks de metalen kern oogt het object licht, bijna zwevend. Kleur en transparantie van de hars doorbreken de zwaarte van het ruwe materiaal.
3. D200 DNLP Stool van MLK: rubberen kussens op metalen frame
De Franse ontwerper Arthur Moulucou, oorspronkelijk landschapsarchitect, produceert tegenwoordig in zijn eigen werkplaats. Terug in Frankrijk richtte hij MLK Furniture op, een lab voor toegankelijk design met een modulaire insteek. Centraal staat zijn «sandwich-principe»: onderdelen worden tussen twee metalen platen ingesloten. Dat maakt de meubels eenvoudig te monteren en te repareren. Hieruit ontstaan rauwe, bijna futuristische vormen. Zijn kruk «D200 DNLP» combineert deze metalen constructie met een rubberen zitting.
De truc zit in de vorm: het gewelfde zitvlak houdt het rubber uit zichzelf vast, je hebt geen extra schroeven of clips nodig. Moulucou's principe van contrast en tegenspraak wordt zo ook een pragmatisch voordeel – minder onderdelen, meer comfort.
4. LW-B010 van Natural Material Studio
Natural Material Studio doet al jaren onderzoek naar duurzame, biologisch afbreekbare materialen. Bij de lampenserie «LW-B010» ontmoet een slank, open aluminium frame met ingebouwde ledverlichting het eigen bio-textiel. Het textiel wordt direct om het frame gevouwen. Omdat het voortkomt uit natuurlijke processen, verschilt elk stuk minimaal in kleur en structuur.
De eigenlijke clou: terwijl het aluminium frame voor de eeuwigheid is gebouwd, is het bio-textiel biologisch afbreekbaar. Het een blijft, het ander vergaat. Een contrast dat niet alleen zichtbaar is, maar ook mentaal voelbaar.
5. O Series van A-POC ABLE Issey Miyake × Atelier Oï
De Zwitserse studio Atelier Oï en Issey Miyake's A-POC ABLE brengen metaal en stof samen. Voor de O Series combineren ze een filigraan draadframe met een lampenkap van gerecycled polyester. Deze wordt geproduceerd via een speciaal stoom-rekproces – dezelfde textielmethode die normaal voor kleding wordt gebruikt. De kleuren van de nieuwe editie zijn geïnspireerd op hout- en steentexturen.
A-POC staat voor «A Piece Of Cloth»: een proces dat Issey Miyake in 1998 in Parijs introduceerde. In plaats van afzonderlijk te worden geknipt en genaaid, ontstaat een heel kledingstuk uit één enkel, voor-geweven stuk stof. Sinds 2021 zet A-POC ABLE onder ontwerper Yoshiyuki Miyamae dit principe voort, met als doel het voor zoveel mogelijk gebieden bruikbaar te maken. Vandaar ook de naam «Able».
De gevouwen stoffen kap kan van het draadframe worden losgemaakt en vervangen, afhankelijk van de ruimte of gelegenheid. Het metalen frame blijft, het karakter van de lamp wordt veranderlijk.
Waarom juist nu
Wat alle vijf voorbeelden gemeen hebben: metaal blijft het dragende frame, maar laat het zintuiglijke werk over aan een tweede materiaal – warmte, zachte texturen, het vergankelijke, comfort. In de mode, net als in het interieur, zijn trends notoir onvoorspelbaar. Nog geen twee jaar geleden was puur en koel metaal de grote trend, vandaag vervagen de grenzen tussen materiaal en tegenhanger. Of deze mix zal doorzetten of slechts een momentopname blijft, is nauwelijks te voorspellen. Eén ding is zeker: juist in de wrijving tussen hard en zacht, industrie en ambacht ontstaan momenteel de meest interessante objecten.
Als een cheerleader vier ik goed design en breng ik je alles bij wat met meubels en interieur te maken heeft. Regelmatig cureer ik eenvoudige maar verfijnde interior-ontdekkingen, spoor ik trends op en interview ik creatieve geesten over hun werk.
Van de nieuwe iPhone tot de wederopstanding van de mode uit de jaren 80. De redactie categoriseert.
Alles tonen
