Wie heeft Lego nodig? De bouwsteen-pc van Pantasy ademt de charme van de jaren 90
11-9-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Foto's: Philipp Rüegg
Ik wilde al lang weten hoe goed Lego-alternatieven zijn. Met de "Retro 90s PC" van Pantasy heb ik het perfecte project gevonden.
Lego's voortdurende geklaag, hun hoge prijzen en de kwaliteit die niet boven elke twijfel verheven is, zijn me al lang een doorn in het oog. Toch ben ik de Deense bouwsteentjes altijd trouw gebleven. Juist bij hun merkcollabs blijven ze onverslaanbaar. Hadden ze een originele 486-pc van Compaq, IBM of Siemens Nixdorf in het assortiment, dan was ik waarschijnlijk ook weer gezwicht. In plaats daarvan stuitte ik op een veelbelovende replica van Pantasy.
Pantasy behoort tot het groeiende aantal Lego-alternatieven. Het Chinese bedrijf biedt bijzondere en gedetailleerde sets aan, van Peanuts en Kung Fu Panda tot Garfield. Een grote focus ligt op de Retro Collection. Daartoe behoort ook de «Retro 90s PC». Een droom voor iemand zoals ik, die in die tijd is opgegroeid. Eens kijken of de Chinese interpretatie van onze eerste familie-pc me net zoveel plezier bezorgt als het origineel 35 jaar geleden.
Zoals vroeger, maar dan zonder bloedende handen
Een interactieve video-handleiding zoals bij veel Lego-sets is er helaas niet. In plaats daarvan zit er een dik boekje bij de verpakking dat me op 147 pagina's stap voor stap uitlegt wat ik moet doen. De zakjes met onderdelen zijn gelabeld van 1 tot 9. De meeste kan ik met de hand openscheuren, voor sommige heb ik een schaar nodig.
Als eerste zet ik de pc-behuizing in elkaar. Welke onderdelen ik per stap nodig heb, wordt in een blauw venster getoond. Daaronder zie ik met een rode rand waar ik ze moet plaatsen. Omdat pc's, zeker in de jaren 90, onopvallende grijs-witte dozen waren, is het begin wat eentonig – althans qua kleur. De meeste onderdelen zijn zwart, grijs of wit. Maar zo waren de tijden toen RGB-verlichting alleen in de discotheek bestond.
Wat de bouwset gelukkig niet reproduceert, zijn bloedende handen en vingers. Zonder verbanddoos waagde geen enkel verstandig mens zich aan de vlijmscherpe metalen behuizingen.
Andere volgorde dan bij Lego, hetzelfde kleurprobleem
Hoewel de handleiding duidelijk begrijpelijk is, maak ik bij de afdekking met de aan/uit- en resetknop een eerste fout. Ik heb de volgorde niet aangehouden. De reden: die is anders dan ik van Lego gewend ben. Als er op een pagina meerdere stappen boven en naast elkaar staan, begin ik uit gewoonte linksboven en ga dan linksonder verder. Zo doet Lego het. Bij Pantasy is de volgorde linksboven, rechtsboven, linksonder, rechtsonder. Een detail, maar ik trap er nog een paar keer in totdat mijn brein zich heeft aangepast.
Net als bij Lego zijn er ook hier grijstinten die ik nauwelijks van elkaar kan onderscheiden. Omdat de kleuren in de handleiding er nooit zo uitzien als in het echt, is het vaak gissen. Is dit nu lichtgrijs of donkergrijs? Meestal helpt het eliminatieproces.
Na de behuizing volgen de componenten. Bij het in elkaar zetten van het moederbord krijg ik flashbacks naar mijn opleiding tot automatiseringstechnicus. Destijds bij ABB was ik druk bezig met het solderen van transistoren, condensatoren en weerstanden. Niet dat er uit die tijd iets nuttigs is blijven hangen. Gelukkig is hier een klik voldoende om de onderdelen te monteren, hoewel ik de soldeerbout graag nog eens had gebruikt. De geur van gesmolten soldeertin stijgt bij die gedachte direct weer in mijn neus.
Van het moederbord zie ik niets meer zodra ik de behuizing sluit. Maar ik weet dat het erin zit, en dat is wat telt. Anders kan ik met één handgreep een zijwand of het deksel verwijderen om mijn werk te bewonderen.
Sticker op de meest onhandige plek
Net zoals mijn leermeester mijn niet-perfecte soldeerpunten bekritiseerde, zou ik ook bij Pantasy de muggenzifter kunnen uithangen. Bij sommige onderdelen zijn fijne lijntjes van het productieproces zichtbaar. Ze storen echter niet.
Daarentegen zijn de meeste visuele elementen direct op de stenen gedrukt. Lego gebruikt vaak stickers, wat vaak bekritiseerd wordt. Helaas gebruikt Pantasy juist daar stickers waar het het meest stoort. De schacht voor de floppy disk is uiterst smal. Omdat ik de sticker bij de diskette één keer opnieuw moest aanbrengen, staat een hoekje minimaal omhoog. Dat is al genoeg om de sticker bij het insteken te laten haken. Al na een paar keer ziet hij er versleten uit.
De cd-speler is beter opgelost. De cd zelf is een onbedrukte plastic schijf. De speler schuif ik met een druk op de knop naar buiten als ik het kleine schijfje wil bekijken.
Bij het scherm plakt Pantasy de Windows-achtergrondafbeelding ook op. Hier wordt echter een verrassend dik element gebruikt. In het midden is een venster met het cultspel «Minesweeper» afgebeeld. In het midden zit een draaibaar bouwsteenelement. Aan de ene kant zie ik een leeg speelveld en aan de andere kant opengelegde getallen. Voor het element is een tweede sticker nodig. Deze moet ik precies plaatsen, anders klemt het draaielement tegen de achtergrondafbeelding.
Daar komt bij dat ik het onderdeel verkeerd plaats, waardoor het eerst scheef zit. Dus moet ik het scherm weer openmaken, wat me pas echt pc-knutselvibes bezorgt.
De monitor klik ik vervolgens op de pc-behuizing. Zoals een echte monitor kan ik hem draaien. Wat jammer vind ik, is dat ik het bovenste deel van de monitor moet afnemen als ik de twee alternatieve achtergronden wil plaatsen. Hier had ik graag een smalle sleuf gezien.
Tot slot volgt de randapparatuur. Het toetsenbord is er alleen in 100-procent-layout. Toetsenbordsnob Kevin zou walgend zijn gezicht vertrekken. Mij stoort eerder dat hij niet helemaal vlak ligt. De muis ziet er ook schattig uit en heeft passend een veel te korte kabel, die ik aan de achterkant van de pc insteek. Dat er een balletje ontbreekt dat ik regelmatig van stof zou mogen ontdoen, is een beetje teleurstellend. Dat was destijds een van de meest bevredigende dingen. Aan de andere kant zou ik misschien überhaupt eens iets in mijn kantoor moeten afstoffen voordat ik me nieuwe stofvangers toewens.
Conclusie
een geslaagde nostalgische trip
Het hoeft niet altijd Lego te zijn. Dat wist ik van tevoren al, maar nu kan ik het zelf bevestigen: Pantasy levert met de Retro 90s PC een mooi ontworpen stukje nostalgie. De handleiding is begrijpelijk, de bouwstenen zijn netjes geproduceerd en veel visuele elementen zijn bedrukt. Jammer dat er op het domste punt is bezuinigd en voor de floppy disk een sticker is gebruikt die snel beschadigd raakt. Verder zijn er veel leuke extraatjes zoals de interactieve 'Minesweeper', de cd-speler of de verwisselbare achtergronden. Als je de oude grijs-witte machines nog uit je kindertijd kent, net als ik, dan krijg je van Pantasy een mooie set cadeau. En het beste is: als het apparaat net zo vergeelt als mijn Lego-R2D2, is dat niet eens erg. Dan ziet hij er zelfs nog authentieker uit.
Pro
- prachtige replica van een jaren 90 pc
- interactieve snufjes
- veel opgedrukte elementen
Contra
- Diskette-sticker laat los
- Kleine schoonheidsfoutjes, zoals een toetsenbord dat niet vlak ligt
Philipp Rüegg
Senior Editor
Philipp.Rueegg@digitecgalaxus.chIk ben gek op gamen en diverse gadgets, dus bij digitec en Galaxus waan ik me in het land van overvloed - alleen krijg ik helaas niets gratis. En als ik niet bezig ben met het los- en weer vastschroeven van mijn PC à la Tim Taylor, om hem een beetje te stimuleren en zijn klauwen uit te slaan, dan vind je me op mijn supercharged velocipede op zoek naar trails en pure adrenaline. Ik les mijn culturele dorst met verse cervogia en de diepe gesprekken die ontstaan tijdens de meest frustrerende wedstrijden van FC Winterthur.
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
Toon alle
Deze artikelen kunnen je ook interesseren
3 opmerkingen
later