Justine, haar roterende mobiele telefoon en de valkuilen van massaproductie

David Lee

10-11-2023

Vertaling: machinaal vertaald

Uit onvrede met de huidige smartphones gaat Justine haar eigen smartphone bouwen. Helemaal zelf en helemaal vanaf nul. Maar dat is geen probleem voor haar. Het wordt pas moeilijk als ze het apparaat probeert te lanceren.

Ik bestelde de Rotary Un-Smartphone in augustus 2022. Dit is een mobiel met een draaischijf - het tegenovergestelde van een smartphone. Het was een pre-order en onderdeel van een crowdfundingcampagne. Hoewel ik de telefoon nog steeds niet heb ontvangen, heb ik verschillende lange e-mails gehad waarin ontwikkelaar Justine Haupt schetst hoe ver ze is en uitlegt welke problemen de vertragingen veroorzaken. En dat is problemen in het meervoud. Ze schrijft in de eerste persoon omdat ze jarenlang bijna alles zelf heeft gedaan: van concept tot ontwerp, firmware, het kiezen van onderdelen en het in elkaar zetten van onderdelen.

Dit project dateert helemaal van begin 2020. Het is een verhaal vol teleurstellingen en complicaties, maar altijd hernieuwde hoop. Ik ben vandaag nog steeds voor haar aan het duimen - niet alleen omdat ik graag mijn telefoon zou willen hebben, maar ook omdat ik wil dat ze slaagt met haar project. Ze is dapper, cool en, op een sympathieke manier, ook een beetje gek.

Het idee

Justine is een nerd uit een schoolboek. Ze werkt bij het onderzoeksinstituut Brookhaven National Laboratory en ontwikkelt daarnaast robots. Ze werkt met Debian software, maakt alles als vanzelfsprekend open source en raaskalt over patenten. Zelfpromotie is niet haar ding. Maar vanwege alle belangstelling voor haar project geeft ze wel updates.

Zelfs deze zijn trouw aan de nerdstijl. Ze begint haar eerste YouTube-video met de opmerking "abonneer je alsjeblieft niet op dit kanaal". Het was niet eens als grap bedoeld. Ongeveer 31.700 mensen hebben geen gehoor gegeven aan haar verzoek.

In deze video besteedt Justine de eerste vijf minuten aan het uitleggen wat haar motiveerde om een anti-smartphone te bouwen en de volgende tien minuten aan het beschrijven hoe de eerste versie van de telefoon werkt. Het resterende lange deel van de video laat de assemblage zien - Justine wil de eerste telefoons als bouwpakket verkopen.

Eén van de dingen die Justine niet prettig vindt aan smartphones is dat ze nooit weet wat het apparaat eigenlijk doet. Wat er op de achtergrond en onder de motorkap gebeurt. Er zijn geen handleidingen meer. Fabrikanten gaan ervan uit dat gebruikers al weten hoe ze deze apparaten moeten bedienen, ondanks de hoge mate van complexiteit.

Justine vindt dat "onzin".

Haar telefoon is het tegengif. Hij is eenvoudig, duidelijk en logisch, met fysieke schakelaars en knoppen die duidelijk toegewezen functies hebben. Hoewel de draaischijf het meest in het oog springt, wordt hij niet vaak gebruikt. Er zijn directe kiesknoppen voor je twee meest gebruikte contacten. Bovendien kun je elk contact in je adresboek oproepen en relatief eenvoudig bellen. Er zit een kneedbaar e-ink display op de achterkant dat je opgeslagen contacten laat zien.

Bellen met dit apparaat is ontworpen om makkelijker en beter te zijn dan met een smartphone. De signaalsterkte wordt nauwkeuriger weergegeven en de antenne is groter. Dit verklaart waarschijnlijk de verbeterde ontvangst.

Natuurlijk roept het ook gevoelens van nostalgie op, aangezien de telefoon een echte bel heeft, zoals een oude wandtelefoon. Ondanks dit alles past hij prima in je broekzak. Het is tenslotte een mobiel en veel kleiner dan hij op het eerste gezicht lijkt.

De video is van 4 maart 2020. Op dit punt is de Un-Smartphone al goed uitgedacht en werkt hij. Justine bouwde hem oorspronkelijk voor zichzelf en gebruikt hem als haar hoofdtelefoon. Massaproductie was op dat moment nog niet aan de orde.

OK, ik maak hem zelf

De video bestaat alleen omdat het project vlak daarvoor, begin 2020, viral ging. Talloze media, van Wired tot Der Spiegel, besteedden er aandacht aan. En dan willen sommige mensen natuurlijk heel graag zo'n telefoon. Maar Justine heeft geen zin om telefoonfabrikant te worden. Ze heeft al een baan en wil daarnaast graag een robotica bedrijf opzetten.

Bij wijze van compromis begint Justine bestellingen aan te nemen voor telefoonkits.

Maar in plaats van de onderdelen met een 3D-printer te maken, worden ze gemaakt met spuitgieten. Net als plastic onderdelen in massaproductie. De telefoon moet in LTE-netwerken werken en een paar andere verbeteringen krijgen. Ze ontwikkelt een compleet nieuwe versie van het toestel. Het e-ink scherm is groter en de LED lampjes zijn vervangen door een echte OLED aan de voorkant. Ze programmeert de drivers zelf.

Wereldwijde bevoorradingsproblemen

Justine worstelt bijna heel 2021 met wereldwijde bevoorradingsproblemen. Chips en andere elektronische onderdelen zijn moeilijk te krijgen en bovendien verandert de beschikbaarheid voortdurend. Om op een redelijk kosteneffectieve manier massaproductie op te zetten, zou Justine moeten wachten op alle onderdelen voor alle pre-orders. In plaats daarvan besluit ze haar eigen productieproces op te zetten. Dit geeft haar de flexibiliteit om kleine hoeveelheden van de telefoon te maken.

Maar, het productieproces van Justine is niet eenvoudig.

Het eigen productieproces maakt de dingen echter ook complex - en foutgevoelig.

De productiemachine is kapot

Op 13 februari 2022 laat Justine iedereen weten dat de eerste 84 kits voor Noord-Amerika in februari worden verzonden als alles volgens plan verloopt. De overige 114 pre-orders wachten nog steeds op een OLED - nog een geval van leveringsproblemen. Justine biedt aan om de telefoon zonder OLED-scherm op te sturen en dat later te leveren. Terloops vermeldt ze dat de assemblagemachine kapot is.

Op 21 februari geeft Justine een update waarin ze zegt dat de assemblagemachine nog steeds kapot is en dat de eerste kits niet verzonden kunnen worden. De nieuwe geschatte datum is nu maart. Justine wijst erop - niet voor het eerst en ook niet voor het laatst - dat pre-orders op elk moment geannuleerd kunnen worden.

Dan komt er een update op 6 maart. Het reserveonderdeel dat ze nodig heeft om de machine te repareren kan natuurlijk niet meteen worden verzonden. Het reserveonderdeel arriveert op 15 maart, maar dat lost slechts een deel van het probleem op. Justine probeert de machine zelf te repareren en daar krijgt ze hoofdpijn van.

Dus het is een zucht van verlichting op 12 april als de machine eindelijk werkt. Betekent dit dat Justine nu de vooraf bestelde telefoons kan produceren en verzenden?

Er is altijd wel iets

Er, niet helemaal. Eind juni heeft Justine nog steeds geen enkele telefoon verzonden. Massaproductie is niet betrouwbaar. Maar daar komt half augustus verandering in. De eerste 200 bestellingen voor Noord-Amerika moeten haar werkplaats in september verlaten. Dit goede nieuws doet de ronde op technologieportalen. Op dat moment hoor ik voor het eerst over de roterende Un-Smartphone en besluit er een te bestellen. Maar ik heb een versie voor Europa nodig. Justine moet namelijk verschillende versies van de telefoon bouwen voor verschillende delen van de wereld.

In 2023 verwacht ze nieuw bestelde telefoons meteen te kunnen maken - "net als een normaal bedrijf".

Maar dit is zeker geen normaal bedrijf. Begin september schrijft Justine ons dat ze nog niet begonnen is met de massaproductie, maar dat dit nu elk moment kan gebeuren. Er is alleen nog een klein probleempje met de hardware.

In de tussentijd is de previewvideo grappig en onderhoudend. Er is dus ook vooruitgang op dit gebied.

Op 15 november 2022 slaat de ontgoocheling toe. De kiesschijven werken niet altijd. Soms kiezen ze het juiste nummer, andere keren niet. Alle telefoons die al in elkaar zijn gezet moeten worden gesloopt. 770 apparaten hadden tegen Kerstmis klaar moeten zijn, maar er is nu niet genoeg tijd om dat doel te bereiken.

Justine biedt aan om mensen hun geld terug te geven. Maar dat is niet wat ik wil; ik wil de telefoon. Ze vraagt ons om het haar te laten weten als we er geen haast mee hebben. Dus dat is wat ik doe.

Er zijn ook twee relatief kleine problemen die opgelost moeten worden. Ten eerste werkt de hoofdtelefoonaansluiting alleen om te luisteren, niet om te spreken. En de batterij gaat maar 12 uur mee. Er is altijd wel iets.

2023 - nu begint het echt ingewikkeld te worden

Op een gegeven moment begin 2023 lukt het Justine om alle problemen op te lossen. Om vervolgens opgezadeld te worden met een nieuw probleem dat nog groter is dan alle voorgaande.

De Amerikaanse netwerkoperators eisen nu een certificering voor elke telefoon, die moet worden uitgevoerd door een onafhankelijk lab. Dit ondanks het feit dat de afzonderlijke hardwarecomponenten al gecertificeerd zijn. Voor een miljardenbedrijf als Apple is dat niet erg, maar voor een eenvrouwsbedrijf levert het enorme problemen op. Justine heeft geen idee hoe lang het gaat duren om deze certificering te krijgen. Voor het eerst heeft ze niet eens een vaste datum in zicht.

Iedereen die al besteld heeft kan - zoals altijd - afzien van deelname en zijn geld terugvragen. Je kunt ook wachten op de certificering of ervoor kiezen om de telefoon als experimentele kit te ontvangen. Ik besluit te wachten. De telefoon zou echt kunnen werken in Europa, maar ik heb geen zin om te knutselen en eindeloos problemen op te lossen.

Alles in: er is geen weg terug

Justine heeft deze optie ook niet. Er zijn momenten dat ze het liefst de handdoek in de ring zou gooien. Maar daarvoor heeft ze al te veel tijd geïnvesteerd, samen met haar hart en ziel. Als ze nu zou opgeven, zou het allemaal voor niets zijn geweest. En iedereen die besteld had zou teleurgesteld zijn. Dus het is gewoon geen optie.

Het behalen van certificeringen kost echter niet alleen tijd; het kost ook geld. En het is al lang duidelijk dat Justine niet alles zelf kan regelen. Alleen al het beantwoorden van de duizenden e-mails zou een klus op zich zijn. Omdat opgeven geen optie is, zit er maar één ding op: het bedrijf uitbreiden.

Daarom haalt Justine een zakenpartner aan boord die ook de CFO is. Het bedrijf verhuist naar een nieuw hoofdkantoor en neemt meer mensen aan. De fase van uit de garage opereren is voorbij. Desalniettemin leidt dit ook tot een hoop ander werk dat gedaan moet worden voordat Justine zich bezig kan houden met het verkrijgen van certificering voor de telefoon.

Side note: de productiemachine gaat weer kapot na het maken van slechts 15 mobieltjes. Justine is bang dat mensen het vertrouwen in haar zullen verliezen.

Maar de machine zal binnenkort weer werken en in september zal de helft van de kits af zijn. Dus dat is al iets. De andere helft van de kits wacht weer op chips.

Wat betreft de leverdatum voor de voltooide, gecertificeerde telefoons, is het antwoord nog steeds "geen idee". Misschien medio 2024. In dat geval wacht ik nog even.

Al het beste, Justine.

David Lee

Senior Editor

David.Lee@digitecgalaxus.ch

Mijn belangstelling voor computers en schrijven leidde me relatief vroeg (2000) naar de technische journalistiek. Ik ben geïnteresseerd in hoe je technologie kunt gebruiken zonder gebruikt te worden. In mijn vrije tijd maak ik graag muziek waarbij ik mijn gemiddelde talent compenseer met een enorme passie. meer

---

Achtergrond

Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.

Alles tonen

Deze artikelen kunnen je ook interesseren