Klauwen eruit! 15 feiten over 'Marvel's Wolverine'
In Berlijn mocht ik een bijna voltooide versie van Insomniacs nieuwe superhelden-epos spelen. Hier zijn de belangrijkste bevindingen over het verhaal, het vechtsysteem en de lichaamslengte van Logan.
Berlijn. De plek waar alle post-hipsters, wannabe-dj's, nachtbrakers en – voor één dag – ook Marvel-fans naar verlangen. Hier gaf Insomniac op 19 augustus een exclusief kijkje in zijn nieuwe game: «Marvel's Wolverine». Terwijl mijn collega's in de Digitec-kerkers bij 30 graden zweten, is het hier aangenaam 20 graden. Maar er is geen tijd om te genieten: Logan is klaar voor mij en ik wil een man met zijn temperament niet laten wachten.
Mijn date met de meest slecht gehumeurde Canadees aller tijden duurt ongeveer twee uur. Ik ervaar de intro van het actie-avontuur en de finale van de eerste akte, waarbij ik de volle breedte van de actie voel. Net als Wolverines tegenstanders, alleen met minder bloedverlies. Daarna mag ik Game Director Mike Daly enkele vragen stellen.
Hier zijn de 15 belangrijkste inzichten.
1. Het is geen origin-story
In «Marvel's Spider-Man» ligt Uncle Ben al een tijdje onder de zoden voor het startscherm en hier is het vergelijkbaar. Na een heel kort inkijkje in Wolverines verleden begint de game met een reddingsmissie van Team X. Samen met Sabertooth en Mystique moet Logan de ontvoerde Nathaniel Essex redden. Logan is op dit moment al meer dan 100 jaar oud, maar kan zich door geheugenverlies zijn verleden slechts beperkt herinneren.
2. De X-Men bestaan (nog?) niet
Over Spidey gesproken: «Marvel's Wolverine» speelt zich af in hetzelfde universum, op Aarde-1048. Volgens Daly zal er echter geen overlap zijn. «Wolverine is de game van Logan», aldus de ontwikkelaar. Bijgevolg bestaan de X-Men ook nog niet. De ingrediënten voor een later mutanten-team liggen echter klaar en de geruchtenmolen hierover draait al enkele jaren heter dan Walter White's methlab.
3. Mutanten onder elkaar
Wolverine krijgt toch steun. Naast de reeds genoemde superhelden verschijnen er nog meer Marvel-personages. Jean Grey is van de partij, evenals de jonge Leech, die sommigen misschien nog kennen uit de tekenfilmserie. In de preview kom ik bovendien Nature Girl (deep cut!) tegen en vind ik een teaser voor een andere held, die ik hier niet wil spoilen.
4. De schurken
Logan heeft dringend steun nodig. Hij krijgt te maken met een hele reeks tegenstanders, waaronder Omega Red, Lady Deathstrike en de mutanten-hater Bolivar Trask.
Het trio belooft drie heel verschillende soorten problemen: Omega Red is het resultaat van een Sovjet-supersoldatenprogramma en zuigt de levensenergie uit het lichaam van zijn slachtoffers, Lady Deathstrike heeft in de comics een heel persoonlijke rekening met Logan te vereffenen en Trask is de stereotype industriële mutanten-racist.
Bron: Insomniac
5. 50 jaar huiswerk
Voor het onderzoek hebben Daly en zijn team zich door 50 jaar stripgeschiedenis geworsteld. Het belangrijkste naslagwerk voor hun interpretatie vormt de miniserie uit 1982. Talrijke elementen daaruit zijn ook terug te vinden in «Marvel's Wolverine» – vooral Logans tijd in Japan en zijn conflict met de schurkenorganisatie The Hand.
De verantwoordelijkheid voor het verhaal ligt bij Walt Williams. Die man leverde in 2012 met «Spec Ops: The Line» een van de beste plot-twists in gaming af.
6. Geen open wereld
Insomniac heeft bewust gekozen voor een lineaire game. «Ik geloof dat we zo een beter verhaal kunnen vertellen», legt Daly uit. «In een open-world game zijn spelers snel afgeleid. Als ze dan terugkeren naar het narratief, ontbreekt vaak de context. Dat kan hier niet gebeuren.»
Dat betekent niet dat Wolverine uitsluitend door smalle levels rent. De rechtlijnige secties worden steeds weer aangevuld door open gebieden die voor afwisseling zorgen.
7. Madripoor nodigt uit
Over afwisseling gesproken: Logan is een wereldreiziger en deze traditie blijft ook de game trouw. Tot nu toe zijn Noord-Amerika, Japan en Madripoor bevestigd. Vooral dat laatste spreekt me aan. De eilandnatie is een van de belangrijkste locaties in de Wolverine-lore. Het is de afgeragde tegenhanger van Singapore en een toevluchtsoord voor dakloze mutanten. Hier kunnen ze onderduiken, zuipen en vechten. Madripoor is eigenlijk Logans natuurlijke habitat.
Bron: Insomniac
8. Een kortere speelduur?
Ondanks het internationale terrein valt «Marvel's Wolverine» waarschijnlijk iets korter uit dan Insomniacs eerdere titels. Mike Daly houdt zich op de vlakte met concrete uitspraken, maar verklapt dat de game ongeveer evenveel missies bevat als «Marvel's Spider-Man». Die info laat een ruwe schatting toe: waarschijnlijk duurt het ongeveer 12 tot 16 uur tot de aftiteling.
In tijden van opgeblazen open-world games en overvolle Ubisoft-kaarten vind ik dat erg prettig. «Kort» is niet noodzakelijkerwijs een zwakte, maar kan ook een feature zijn. Ik wou dat meer ontwikkelaars dat zouden begrijpen.
9. Verzamelobjecten
Of je speelduur eerder aan de boven- of onderkant van de schaal uitkomt, hangt ook af van de optionele content. Oplettende spelers vinden whiskyflessen die Logan helpen bij zijn geheugenverlies. Grappig, bij mij heeft whisky precies het tegenovergestelde effect.
Ook verstopt zijn materiaalkisten. De grondstoffen daarvan kunnen worden geïnvesteerd in nieuwe kostuums. Er zijn er ongeveer 20 (afhankelijk van de editie) en een daarvan is volgens Mike Daly behoorlijk sexy. Ik hoop dat je van borsthaar houdt.
10. Logan neemt geen gevangenen
Als je de trailer hebt gezien, weet je hoe het zit. Ik wil het toch nog eens met alle duidelijkheid vastleggen: «Wolverine» is bloederig en brutaal. Logan raast door de vijandelijke hordes als een getunede maaidorser en laat armen, benen en hoofden vliegen. Wie in zijn weg staat, heeft gegarandeerd geen open kist.
Volgens Daly was de expliciete weergave van geweld vanaf het begin een vaststaand feit: «We wilden een authentieke Wolverine-ervaring creëren. Dat bracht met zich mee dat het absoluut geen game voor kinderen is.»
Bron: Insomniac
11. «THIS IS SPARTA!»
«Wolverines» vechtsysteem is gebaseerd op de vriendelijke spin uit de buurt, maar gaat daarbij karaktergetrouw veel minder gracieus te werk. Logan weegt 300 pond en die massa voel ik bij elke klap. Traag is de klauwenman daarom geen moment. Integendeel: zodra een vijand is versnipperd, spring ik naar de volgende en schop ik hem (of haar, rechtvaardigheid is in «Wolverine» unisex) met een Sparta-kick van een klif of in de vorken van een vorkheftruck.
Daarnaast is er een vrij simpel combosysteem dat een woede-meter vult. Die kun je naar keuze inzetten om te genezen of om amok te maken. Ik heb meestal voor dat laatste gekozen. Selfcare my ass.
12. De skilltree
Geen Sony-character-action-game zonder vaardighedenboom. Die is grotendeels voorspelbaar: met elke level-up kunnen nieuwe moves, efficiëntere stealth-kills en meer worden vrijgespeeld. Wat ik tijdens de preview heb gezien, oogt iets compacter dan bij de concurrentie.
Mike Daly belooft dat de gevechten desondanks tot aan de aftiteling fris aanvoelen, omdat Wolverines tegenstanders erg divers zijn. De cyber-huurlingen van Bolivar Trask vereisen bijvoorbeeld een andere strategie dan de behendige ninja's van The Hand.
Bron: Insomniac
13. De stemtalenten
Wolverine wordt ingesproken door Liam McIntyre. De Australiër onderscheidt zich aangenaam van Hugh Jackmans interpretatie, maar blijft trouw aan het origineel. McIntyre speelde overigens in de tv-serie «Spartacus» de titelrol. De man weet dus hoe je een Sparta-kick verkoopt.
Brett Gipson levert als Sabretooth eveneens een geweldige prestatie. En tot verbazing van absoluut niemand is natuurlijk ook Troy Baker erbij. Troy Baker is de Pedro Pascal van de videogame-scene. Hij zit in elke game, zelfs in «Tetris». Ja, de «Tetris» uit 1989. Hij speelde het staafje, true story.
14. All hail the Short King
Wolverine is 1,60 meter lang. Tenminste in de stripversie. De films hebben tot nu toe consequent schijt gehad aan dit feit: Hugh Jackman meet 1,88 meter en steekt daarmee bijna 30 centimeter boven zijn getekende voorbeeld uit. Strip-puristen ergeren zich hier al sinds het jaar 2000 aan. Insomniac heeft geluisterd. Logan oogt naast de massieve Sabretooth bijna schattig klein.
15. Geen Marvel-humor
Tijdens mijn twee uur met de game is er geen enkele one-liner. Logan is cynisch, Mystique gevat, Jean Grey gereserveerd. Maar niemand ontkracht dramatische momenten met een grappige opmerking. De vaak misplaatste komedie die de popcultuur van de laatste 15 jaar heeft gedomineerd, vindt in dit duistere avontuur geen plek.
Daarmee onderscheidt «Wolverine» zich ook van Insomniacs eigen Spider-Man-titels, waarin Peter Parker zoals bekend geen seconde zijn mond houdt. Qua toon staat de game veel dichter bij films als «Logan» dan bij het MCU.
Bron: Insomniac
Alles bij het oude
We vieren op dit platform graag de continu goede output van Capcom en terecht. Ik ben echter van mening dat Insomniac in een vergelijkbare competitie speelt als de Japanse ontwikkelaars. Al meer dan een decennium leveren de Californiërs betrouwbaar werk en «Marvel's Wolverine» zal deze succesreeks voortzetten.
Bij alle lof vooraf moet echter worden vermeld: de game heeft me maar zelden verrast. Insomniac is een ingespeeld team, de ontwikkelaars kennen hun sterke punten en weten wat werkt. Daarop inzetten is in principe een goed idee.
Maar juist in tijden waarin de kritiek op Sony's zeer vergelijkbare first-party games luider wordt, zou een beetje meer moed wenselijk zijn. Logan heeft zelfhelende krachten, wat meer wrijving had hij zeker overleefd.
Begin jaren 90 gaf mijn oudere broer me zijn NES met "The Legend of Zelda" en begon een obsessie die tot op de dag van vandaag voortduurt.
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen