Achtergrond
"Snowrunner" met paarden: "The Legend of Khiimori" wil fans ook buiten de stal inspireren
van Philipp Rüegg
Van patience tot voetbal: de wildste "Mega Man" spin-offs die je (misschien) niet kent
26-3-2026
Vertaling: machinaal vertaald
De "Mega Man Star Force Legacy Collection" verschijnt deze week op alle relevante platforms. Een goed moment om de eigenzinnige kant van de franchise onder de loep te nemen.
Wat je ook aan het doen bent, stop waar je mee bezig bent en klik HIER. Ben je er klaar mee? Heel goed, je hebt de juiste achtergrondmuziek voor dit artikel (ik zei niet dat het goed was, alleen dat het toepasselijk is).
Op 27 maart verschijnt de «Mega Man Star Force Legacy Collection» voor alle grote platforms. De spirituele opvolger van de «Mega Man Battle Network» serie keert terug met alle drie de hoofddelen, wat in de praktijk neerkomt op zeven games: drie versies van de eerste en twee voor elk van de twee vervolgen. Hetzelfde principe als voor «Pokémon» releases.
De zeven titels worden geleverd met vernieuwde graphics, een optionele filter, een opnieuw gearrangeerde soundtrack en andere kwaliteitskenmerken die de serie rollenspellen bevrijden van zijn Nintendo DS-stof.
«Star Force» is niet helemaal vreemd in het Mega Man-universum - iedereen die «Battle Network» heeft gespeeld, zal zich direct thuis voelen. Het op kaarten gebaseerde gevechtssysteem werkt op dezelfde manier als zijn voorganger.
Dit maakt deze spin-off een van de meer rechttoe rechtaan hoofdstukken in de lange geschiedenis van een franchise die veel absurdere uitstapjes heeft gekend. Wat Capcom heeft ondertekend in naam van «Mega Man» - of «Rockman», zoals hij in zijn thuisland bekend staat - is opmerkelijk. Het leest als de notulen van een productbeslissingsvergadering waar alle pitches op een gegeven moment werden weggeknikt omdat iedereen vroeg naar huis wilde.
Hier is een selectie ervan.
«Pachislot Rockman Ability» (Arcade)
Maak je graag «Mega Man» maar zou je willen dat er een spin-off van de serie was waarin je je spaargeld kon verliezen? Je bent niet de enige met deze vreemde uitdaging en er is een oplossing. «Pachislot Rockman Ability» is een gokkast met een officiële licentie van de ontwikkelaar.
Voor een kleine instapprijs geeft de muntslot je het onbetaalbare gevoel persoonlijk gestript te worden door «Mega Man». Het echte hoogtepunt is het ontwerp van schurk Dr. Wily. De aartsvijand van de franchise heeft een gelikte pornosnor en een metroseksueel micro-bangs kapsel. Mijn nieuwe samenzweringstheorie is dat Mega Man en hij alleen maar ruzie hebben omdat de dokter gewoon meer swag heeft.
Bron: Capcom
«Mega Man: Battle & Chase» (Playstation)
Nadat «Mario Kart 64» in 1996 het fun-racer-genre had gevestigd, geloofden alle ontwikkelaars dat hun personages ook een kart-racegame nodig hadden. En ze hadden het allemaal mis. Een van hen was Capcom. Hoewel «Mega Man: Battle & Chase» niet agressief slecht is, heeft het nauwelijks eigen ideeën. De power-ups voldoen aan de verwachtingen: offensieve aanvallen, onkwetsbaarheid, snelheid. Ook de lay-out van het circuit is ongeïnspireerd en de obstakels lijken willekeurig. «Crash Team Racing» kwam een jaar later uit en deed alles beter.
Bron: Capcom
«Mega Man Voetbal» (SNES)
Apropos «Mario Kart». Terwijl de loodgieter zijn vijanden regelmatig tegenkomt op het circuit (waarom eigenlijk? Waarom gaat hij vrijwillig om met de man die steeds probeert zijn vriendin te stelen?), regelen Mega Man en zijn tegenstanders hun geschillen op het voetbalveld.
Slaat dat ergens op? Niet echt. Maar is het grappig? Niet echt, en dat is verrassend. De verschillende vaardigheden van de robots zouden voorbestemd zijn voor een arcade voetbalspel vol actie, maar helaas is het gebruik ervan beperkt tot twee versies per spel. Daarnaast heeft «Mega Man Soccer» te lijden onder de overweldigende keepers, die hun doel beter bewaken dan Donald Trump de Epstein-dossiers bewaakt.
Bron: Capcom
«Mega Man Legends» (Playstation/Nintendo 64)
De beste spin-off van de blauwe bommenwerper is een onvoltooide actie-RPG-trilogie. «Mega Man Legends 1 + 2» werd uitgebracht voor de Playstation in respectievelijk 1997 en 2000. Het debuut kreeg een late realisatie voor de Nintendo 64 in 2001, waarna de franchise bijna tien jaar sluimerde totdat Capcom verrassend genoeg een vervolg aankondigde voor de 3DS.
De vreugde was van korte duur; in 2011 werd «Mega Man Legends 3» geannuleerd, wat sommige fans zo boos maakte dat ze er een documentaire over produceerden.
Als rollenspel kan «Legends» slechts in beperkte mate concurreren met rivaliserende producten van Square Enix of Atlus. Het heeft een cultstatus bereikt dankzij de leuk geschreven personages en het verhaal, dat doet denken aan een tekenfilm op zaterdagochtend.
Er is trouwens nog een spin-off (spin-off-ception!) genaamd «The Misadventures of Tron Bonne».
Bron: Capcom
«Rockman Solitaire» (mobiel)
Leuk weetje: «Solitaire» werd vanaf 1990 in elk Windows-besturingssysteem ingebouwd en was vooral bedoeld als training voor de toen nog relatief nieuwe muisbesturing. Niemand had verwacht dat het spel meer arbeidsuren zou kosten dan een vakbond ooit zou kunnen bereiken.
Als je niet bekend bent met het programma Procrastination, wordt het spel alleen gespeeld, wat logisch is gezien de moeilijkheidsgraad: rode kaart op zwarte kaart, aflopende volgorde, aas bovenaan. Gefeliciteerd, je hebt je kaarten gesorteerd.
In 2012 dacht iemand dat deze dynamische gameplay de perfecte setting was voor een «Mega Man» spin-off, wat resulteerde in een overbodige mobiele game.
Bron: Capcom
«Wily & Right no Rockboard: That's Paradise» (Famicom)
Een stuk spannender is het bordspel «Wily & Right no Rockboard: That's Paradise», dat een beetje op Monopoly lijkt. Percelen kopen, op tegengestelde velden landen, ruzie zoeken met andere spelers - je kent het wel. Je kunt kiezen uit vijf personages, die geen van allen Mega Man zijn. In plaats daarvan is er het B-Team, inclusief een echte Deep Cut met de Russische Kalinka Kozak.
En als je denkt, «Is dat niet een beetje racistisch?», wil ik je eraan herinneren dat Kalinka's landgenoot in het boksspel «Punch-Out!!» Vodka Drunkenski heette, terwijl zijn Italiaanse tegenstander Pizza Pasta werd gedoopt. Het waren, eh, andere tijden.
Bron: Capcom
«Mega Man» (Game Gear)
Kort intermezzo met een minder exotische spin-off: Capcom noemt het spel een spin-off, maar in feite is het gewoon een mix van «Mega Man 4» en «Mega Man 5» voor Sega's ongelukkige Game Gear. Als je er nog een in je kelder hebt liggen, is dit een goed moment om hem te verkopen. De huidige prijs voor een compleet exemplaar ligt rond de 1200 frank. «Daarmee is Mega Man» het meest waardevolle spel voor de handheld.
Bron: Capcom
«Rockman & Forte Mirai kara no Chōsensha»
Apropos ongelukkige handhelds: de Wonderswan werd kort voor de millenniumwisseling uitgebracht en bevond zich technisch gezien tussen de Game Boy Color en de Game Boy Advance in. De console van Bandai was nauwelijks drie jaar op de markt, maar verzamelde in die korte tijd een aantal goede spellen. Hiertoe behoorde niet «Rockman & Forte Mirai kara no Chōsensha», een vervolg op de Super Famicom titel «Rockman & Forte» (bekend als «Mega Man & Bass» op de GBA).
De sidescroller is een van de beste games op de Game Boy Adv.
De sidescroller is op zijn best middelmatig, maar de aftiteling waarin Mega Man voetbalt is interessant. Een duidelijk bewijs van het MMCU - het Mega Man Cinematic Universe.
Bron: Capcom
«Super Adventure Rockman» (Playstation)
Soms verklaart één enkel woord waarom een spel vandaag de dag vergeten is. In het geval van «Super Adventure Rockman» is dat «FMV». Eigenlijk zijn dat drie woorden. «Full Motion Video» was tijdelijk het modewoord van de game-industrie. Uiteindelijk waren het niet meer dan videoclips met rudimentaire interactiviteit. Men geloofde dat fotorealisme alleen al genoeg zou zijn om het medium de toekomst in te helpen.
De technologie gaf aanleiding tot een paar interessante experimenten. Deze omvatten de arcadehit «Dragon's Lair» en het angstaanjagende/gross «Night Trap». Negen van de tien FMV releases waren echter strippoker games of soortgelijke soft-porno georiënteerde ontboezemingen (pun intended), waardoor de «game» films al snel weer uit de mode raakten.
Dit news bereikte de makers van «Mega Man» blijkbaar pas iets later.
Bron: Capcom
«Cannon Spike» (Dreamcast)
Hier speel ik een beetje vals. «Cannon Spike» is officieel geen spin-off. Je kunt het spel echter wel met Mega Man spelen en ik vind dat meer mensen van dit obscure Dreamcast-geheim moeten weten.
De game stuurt de «Anti-Robot Special Forces», waar paradoxaal genoeg ook Mega Man deel van uitmaakt, de strijd in tegen een leger van herziger Hunde-Babys baldadige robots. Naast de blauwe bommenwerper kun je kiezen uit andere Capcom-personages, waaronder Cammy en Charlie van «Street Fighter» en Arthur van «Ghost 'n Goblins». Het doel is voor allemaal hetzelfde: Schakel de tegenstander uit, schakel de eindbaas uit, op naar het volgende level. Simpel en net zo kort. «Cannon Spike» kan in ongeveer 20 minuten worden uitgespeeld.
Bron: Quelle: Capcom
«Mega Man Star Force Legacy Collection» verschijnt op 27 maart voor pc, PS5, Switch 1 + 2 en Xbox Series X/S. Ik heb de PS5-versie getest die ik van Capcom heb gekregen.
Omslagfoto: Capcom
Rainer Etzweiler
Freelance Editor
rainer@rockstar.chBegin jaren 90 gaf mijn oudere broer me zijn NES met "The Legend of Zelda" en begon een obsessie die tot op de dag van vandaag voortduurt.
Achtergrond
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonen
