"Orbitals" gespeeld: coöperatief en competitief
7-7-2026
Vertaling: machinaal vertaald
Met "Orbitals" komt er in de herfst van 2026 een coöperatieve en competitieve game naar de Nintendo Switch 2. De eerste 45 minuten laten zien: de game zou ook iets kunnen zijn voor casual gamers.
Eindelijk een nieuwe couch co-op game! "It Takes Two" was een paar jaar geleden een schot in de roos met zijn humoristische verhaal en gevarieerde minigames. In 2021 werd het splitscreen-avontuur op de Game Awards bekroond met de titel "Game van het Jaar". Helaas zijn er relatief weinig recente co-op games met splitscreen die geschikt zijn voor een game-avond op de bank. Uitgever "Kepler Interactive" en het ontwikkelteam van "Shapefarm" willen dit veranderen met "Orbitals". Het co-op avontuur in retro-anime-look doet denken aan de series uit de jaren 80 en 90 en moet met Easter Eggs de charme van toen oproepen.
Wie, net als ik, vroeger "Dragon Ball" en dergelijke over het tv-scherm zag flitsen, zal zich met "Orbitals" terug in de tijd voelen. De pastelkleuren en de retro-look spraken me meteen aan. "Orbitals" is gebaseerd op de animatietechniek van toen. Terwijl de personages op de voorgrond bewegen met 24 frames per seconde (FPS), worden personages en acties op de achtergrond slechts met twaalf FPS weergegeven. Deze voor hedendaagse begrippen langzame weergave en het licht wazige flikkeren zijn opzettelijk.
Twee tieners worden helden
De openingssequentie werpt een blik op de achtergrond van Omura en Maki. Als kinderen worden ze tijdens een ramp in de ruimte gescheiden van hun dierbaren. Hun thuisstation is plotseling gevangen in een kosmische storm en het is aan de kinderen om hun thuis te redden.
Omura en Maki zijn slim, maar beschikken niet over speciale vaardigheden. Althans niet in de eerste 45 speelminuten die ik mocht testen. Omura ziet eruit alsof hij een alien is – of dat meer dan alleen een coole look met zich meebrengt, zal nog moeten blijken.
De avonturen in "Orbitals" beleef ik met wapens en uitrusting die in verschillende delen van het ruimtestation te vinden zijn. Voor de eerste puzzels gebruik ik bijvoorbeeld een grijphaak, een laser en een oversized waterpistool.
Soms moeten luiken met de grijphaak door de ene speler worden geopend, zodat de andere een schakelaar kan activeren. Elders moet ik mijn partner regelmatig van stroom voorzien met mijn laser, terwijl hij door een parcours glijdt. Bovendien vlieg ik in "Orbitals" vaker met een ruimteschip door de ruimte en schiet ik met een geschuttoren. Cool!
Communicatie is de sleutel
Al in de eerste speelminuten word ik gescheiden van mijn partner, terwijl we het station onderzoeken. Snel wordt duidelijk dat we zonder elkaar niet verder komen. Een meer van magma kan Omura alleen oversteken door de ijspegels die aan het plafond hangen van een afstand met mijn laser te smelten. De waterdruppels koelen de laaiende vloeistof af en vormen kortstondig een oppervlak om op te lopen.
"Orbitals" zet sterk in op communicatie. Er zijn nauwelijks tutorials of uitleg. Vaak moet ik met mijn partner uitproberen hoe een puzzel werkt en welk wapen uit ons arsenaal nuttig is. Zonder afgestemde timing zijn sommige secties niet te overwinnen. Daarom werkt "Orbitals" niet met een AI-partner, maar alleen lokaal of online via Gameshare.
Het thuis redden en minigames spelen
In het ruimtestation, dat als hub dient, ontgrendelen we na verloop van tijd steeds meer kamers. Sommige zijn nodig voor het voltooien van de missie, andere zijn decoratie om de speelfiguren beter te leren kennen via hun persoonlijke kamers. Af en toe openen zich ook deuren naar minigames.
Het touwtjespringen werd zo vaak aangekondigd dat ik er veel van verwachtte. Samen met mijn spelpartner spring ik over laserstralen, totdat mijn drie levens op zijn. Dat was het. Na de tweede ronde stoppen we, omdat de camera veel te dichtbij is. Het spelprincipe van touwtjespringen is bovendien niet erg meeslepend.
In de gemeenschappelijke ruimte van het ruimteschip bevindt zich een co-op leaderboard om de resultaten van de minigames te bekijken. Er zullen er naar verluidt een aantal zijn, zodat ik met mijn spelpartner de tijd kan verdrijven buiten de reddingsmissie. Welke meerwaarde deze extra spellen hebben, moet nog blijken.
Vooruitzicht: veelbelovend couch co-op plezier
De puzzels zijn altijd zo ontworpen dat ik na een paar mislukte pogingen tot de oplossing kom. Hierdoor ontstaan er geen frustratiemomenten. Integendeel: mijn spelpartner en ik hebben vaak hartelijk gelachen. Hier zie ik de grootste kracht van "Orbitals": het is waanzinnig amusant.
Omdat onze vaardigheden worden bepaald door wapens en voorwerpen, zit niemand vast in zijn rol. In het ene level ben ik de piloot, de volgende keer ga ik achter het kanon zitten. Omdat taken kunnen worden verdeeld op basis van vaardigheid met de controller, kunnen eventueel lastigere levels ook probleemloos met casual gamers of kinderen worden gespeeld.
Ik ben echter niet zeker of ik de loopanimatie en het bewegingsgevoel prettig vind. Hoewel Maki, die ik mocht spelen, ogenschijnlijk rent, voelt het tijdens het spelen meer als glijden. Hierdoor is de navigatie vaag en heb ik moeite om me precies te bewegen. Veel van de eerste puzzels werken via autolock of hebben royale hitboxes. Daarom heb ik nog steeds alles onder controle. Of dat in het complete spel ook zo is? Als "Orbitals" op 4 september 2026 op Nintendo Switch 2 verschijnt, weet ik meer.
Omslagfoto: Interactief Kepler
Franziska Behner-Thang
Freelance Editor
info@franziskabehner.deAls kind had ik geen Gameboy of Super Nintendo. Daarom kwam ik pas op mijn vijftiende in de wereld van het gamen terecht. Sindsdien probeer ik op alle mogelijke manieren de verloren tijd in te halen. Maar als ik kijk naar het toenemende aantal spelreleases per jaar, lijkt de hele industrie tegen me samen te spannen.
Achtergrond
Interessante feiten uit de wereld van producten, een kijkje achter de schermen van fabrikanten en portretten van interessante mensen.
Alles tonenDeze artikelen kunnen je ook interesseren
1 commentaar
later