

"Marvel Tōkon: Fighting Souls": een prachtige vechtgame met Marvel-personages in anime-stijl
"Marvel Tōkon: Fighting Souls" is een uitstekende beat 'em up met toegankelijke gameplaymechanismen, opvallende anime-graphics en chaotische 4v4-gevechten. Helaas kampt de PlayStation-game ook met technische problemen en onbenut potentieel.
Ik kan niet meer.
Mijn linkerduim is pijnlijk van de D-pad, mijn rechterhand verkrampt en mijn rug doet pijn van de gespannen zithouding. Maar ik kan mijn sessie met "Marvel Tōkon: Fighting Souls" niet eindigen met een nederlaag.
Een overwinning moet er nog inzitten, verdomme. Koste wat het kost.

"Marvel Tōkon: Fighting Souls" is verslavend. Als je eenmaal gewend bent aan de diepgaande spelmechanismen, raak je snel verstrikt in een reeks zenuwslopende wedstrijden. De kleurrijke anime-stijl en de spectaculair geënsceneerde gevechten versterken dit effect nog eens.
Perfect is het nieuwste vechtspel van de Japanse cultstudio Arc System Works ("Guilty Gear", "Blaz Blue", "Dragon Ball FighterZ") echter niet.
Vier tegen vier
Arc System Works staat bekend om snelle, technisch veeleisende vechtspellen met complexe vechtsystemen en combo's. Ook "Marvel Tōkon: Fighting Souls" slaat dezelfde weg in.
Voor complete nieuwkomers kan de start in de kleurrijke vechtspelwereld overweldigend lijken, ondanks een uitgebreide tutorial en diverse trainingsopties. Maar volhouden loont: ook met weinig vechtspelervaring kun je veel plezier beleven aan "Marvel Tōkon: Fighting Souls".

De basisbesturing met lichte, medium en zware aanvallen is snel onder de knie te krijgen. Diverse blokkeer- en tegenaanvalmogelijkheden stellen me in staat om met perfecte timing chaotische button-mashers aan te pakken en te straffen.

Elk personage beschikt over zogenaamde "Uniques" – offensieve moves, defensieve opties of tijdelijke buffs die alleen dit personage kan gebruiken. Daarnaast zijn er de "Skills": krachtige aanvallen waarmee ik veel schade aanricht of grote afstanden tot de tegenstander overbrug.

Nog krachtiger zijn de "Super-Skills" en "Ultimate-Skills" – aanvallen met spectaculair geënsceneerde tussenfilmpjes en een enorm vernietigingspotentieel. Om deze te gebruiken, heb ik energie nodig in mijn Skill-Gauge, die ik onderaan het scherm zie. Ik vul de Gauge door treffers te landen of te incasseren.
Wanneer ik mijn Super- en Ultimate-Skills inzet, is strategisch essentieel. Spaar ik mijn energie voor later om de tegenstander de beslissende K.O.-klap te geven? Of ga ik all-in en bewerk ik de vijand onmiddellijk zodra ik voldoende energie heb verzameld?

Tot zover, zo duidelijk. Nu wordt het spannend – en chaotisch.
"Marvel Tōkon: Fighting Souls" is een tag-fighter. Dat betekent: ik vecht niet alleen met één personage, maar stel een team van vier samen. Met vier speelbare figuren per team waagt Arc System Works zich, in tegenstelling tot andere genrevertegenwoordigers met twee- of drieteams, aan een nieuw formaat.
Ook ongewoon: terwijl in andere tag-fighters elk personage zijn eigen levensbalk heeft, delen in "Marvel Tōkon: Fighting Souls" alle teamleden dezelfde levensbalk.

Aan het begin van een wedstrijd kan ik slechts één van de vier teamleden inwisselen. Nieuwe leden verdien ik door mijn tegenstander van het ene gevechtsgebied van het level naar het volgende te slingeren. Als ik een ronde verlies in de best-of-three-wedstrijd, geeft het spel me uit medelijden een nieuw lid.
Hoe meer teamleden ik vrij speel, hoe gekkere dingen ik kan doen: ik bouw ze in combo's in, roep ze op voor zelfstandige aanvallen of gebruik ze om tegen te gaan. Hiervoor heb ik energie nodig in de "Assemble Gauge".

Als ik bijna verslagen ben, kan ik bovendien de ultieme aanval starten: "Tōkon Assemble". Alle vier de leden vallen aan in een prachtige tussenfilmpje en richten verdomd veel schade aan.

Het is gek hoe chaotisch de wedstrijden er in de latere fasen uitzien, wanneer mijn tegenstander en ik elk panisch vier personages oproepen. Nog gekker is welke ongelooflijke combo's kunnen worden uitgevoerd met normale aanvallen, Uniques, Skills en het inwisselen.
Althans, theoretisch. Ik ben nog ver verwijderd van dit vaardigheidsniveau. Als een superieure tegenstander me online in elkaar slaat met indrukwekkende combo's, ben ik niet eens boos. Ik kijk toe, geniet van zijn onmenselijk ogende ketens – en probeer iets te leren.

Bijzondere lof verdient de haptische feedback, die de besturing ongelooflijk bevredigend maakt. Een passende trilling in de Dualsense-controller begeleidt elke kleine actie. Soms is de vibratie subtiel, soms scherp en soms zo krachtig dat mijn handen trillen.
Ach, zou elk PS5-spel deze prachtige controller met zoveel liefde voor detail gebruiken.
Welke Marvel-personages zijn erbij?
Arc System Works heeft bij de lancering gekozen voor een mix van gangbare Marvel-supersterren en spannende figuren uit de tweede garde.
De selectie is geslaagd. Elk personage voelt uniek aan, geen speelfiguur lijkt nutteloos of volledig overpowered. Van beginnersfiguren met simpele movesets (zoals Wolverine en Ms. Marvel) tot zeer complexe personages met extra gauges en meerlaagse aanvallen (bijvoorbeeld Loki en Ghost Rider) is alles aanwezig.
De volgende figuren vind je bij de start (verdeeld per team):
"Fighting Avengers"
- Captain America
- Iron Man
- Hulk
- Black Panther
"Unbreakable X-Men"
- Storm
- Magik
- Wolverine
- Danger
"Amazing Guardians"
- Spider-Man
- Star-Lord
- Ms. Marvel
- Peni Parker
"Knights of Doom"
- Doctor Doom
- Magneto
- Green Goblin
- Carnage
"Samurai Outriders"
- Ghost Rider
- Blade
- Loki
- Deadpool
Vrij te spelen personage
- The Champion

Bij de karakterkeuze ben ik niet beperkt tot de vooraf gedefinieerde teams. Ik kan mijn droomteam samenstellen uit alle karakters. Naarmate ik langer speel, raak ik gewend aan een ongewone combinatie.
Iron Man is mijn main. Met zijn afstandsschoten houd ik tegenstanders op afstand. Captain America gooit zijn schild onvoorspelbaar in het rond en drijft mijn tegenstanders tot waanzin – althans, zo stel ik me dat voor. Doctor Doom is gewoon cool en beschikt met zijn magische schild over een interessante Unique. Magik is het meest complexe karakter in mijn team – zij creëert portalen waarmee ik tegenstanders van achteren verras.

Naast de speelvariatie heeft Arc System Works ook uitstekend werk geleverd op het gebied van karakterontwerp. De bekende Marvel-figuren worden opnieuw geïnterpreteerd door een opvallende anime-look en voelen ongewoon fris aan. Ook de kleurrijke levels en de geslaagde, aanstekelijke soundtrack overtuigen met een unieke mix van westerse en Japanse invloeden.
Kortom: "Marvel Tōkon: Fighting Souls" is een audiovisueel feest en onderscheidt zich met zijn stilistische fusie van het genre.

Online een paar klappen uitdelen – inclusief technische problemen
Als je je vaardigheden wilt bewijzen, biedt "Marvel Tōkon: Fighting Souls" verschillende online opties waarin je het kunt opnemen tegen Marvel-fans van over de hele wereld.
In de casual modus speel ik zonder prestatiedruk. De matchmaking is geslaagd. Ik heb nooit het gevoel dat ik tegen absolute psychopaten speel en win ongeveer twee derde van mijn ontmoetingen.
In de ranglijstmodus vecht ik me van Brons via Zilver, Goud, Platina, Diamant en Meester naar de hoogste rang, Vibranium. Ook hier: althans theoretisch. Het niveau is aanzienlijk hoger dan in de casual modus. Ik zou al blij zijn als ik op een dag de bronzen rang verlaat.
Helaas komt het steeds weer voor dat ik zowel in Ranked- als in Casual-matches geconfronteerd word met technische problemen op mijn PS5 Pro. De twee ergste tot nu toe: een gevecht dat letterlijk in slow motion verloopt, en een match waarbij de levensbalken verdwijnen en de personages zwarte silhouetten worden. Geweldig.

Ik vermoed dat de technische mankementen samenhangen met de cross-play-functie. PC-spelers klagen sinds de lancering over tal van technische problemen. Momenteel heeft het spel een "Mixed"-beoordeling met slechts 45 procent positieve stemmen op Steam.
Hoe dan ook: Arc System Works belooft verbetering en heeft al een patch uitgebracht die veel van deze PC-problemen (en daarmee ook PS5-problemen in de online-omgeving) moet verhelpen.

Ongeacht de gekozen modus moet ik soms erg lang wachten voordat ik met een tegenstander word gematcht. Deze vervelende omstandigheid kan ik omzeilen door deel te nemen aan een open lobby.
In deze modus word ik getransporteerd naar een miniatuur Marvel-wereld en verken ik de omgeving als een schattig chibi-personage. Omdat ik al met veel mensen in een virtuele ruimte verbonden ben, kan ik veel sneller van match naar match springen – althans voor casual gevechten.

De schattige miniatuurwereld heeft Arc System Works verwerkt in een andere online modus: "Arcadia Rumble". Die is – ik kan het niet aardiger formuleren – een onspeelbare ramp die nooit in het spel had mogen komen.
Het idee is eigenlijk cool: ik verken met negen tegenstanders de miniatuurwereld en verzamel vechterszielen (hallo, "Super Smash Bros.") om me voor te bereiden op een aanstaand gevecht. De zielen geven me voordelen zoals meer levensenergie, een betere verdediging of sneller ladende Skill-Gauges. Tijdens het verkennen proberen de tegenstanders me uit te schakelen met slagen of verzamelbare wapens.
Na de verkenning volgt een klassiek 4v4-gevecht. Daarna herhaalt het proces zich totdat er een winnaar is. Het probleem: de besturing tijdens het verkennen is onnauwkeurig, de verzamelbare wapens zijn een ongebalanceerde ramp en het spel hapert constant. Zo verworden de gevechten in de miniatuurwereld tot puur gokken.

Verhaalmodus: Cool, maar...
Ook voor solo-spelers is er genoeg te doen. Naast de uitgebreide trainingsmodus kan ik mijn vaardigheden aanscherpen in twee arcade-modi. In "All Star Arena" vecht ik me door verschillende parcours, terwijl ik in "Overleven" zoveel mogelijk gevechten achter elkaar aanga.
Toegegeven, veel meer dan verheerlijkt ploeterwerk zijn de modi niet. Het vooruitzicht op steeds uitdagendere uitdagingen, evenals de vrij te spelen content, hield me tijdens mijn test toch geboeid.

Het onbetwiste hoogtepunt zijn echter de vijf singleplayer-campagnes – één per Marvel-team. Elk verhaalpad bestaat uit tien hoofdstukken en duurt ongeveer een uur – afhankelijk van hoe onhandig ik me aanstel in de gevechten.
Jammer alleen dat het spel steeds hetzelfde raamverhaal vertelt. De teams worden door de onheilspellende "Champion" uitgenodigd voor een wedstrijd. Het beste team mag het tegen hem opnemen. Als de Champion wint, vernietigt hij de aarde. Hier had ik iets meer creativiteit gewenst.

De verhaalmodus wordt verteld met prachtige anime-tussenfilmpjes en geanimeerde stripboekpanelen. De pagina's bouwen zich stap voor stap op, begeleid door kleine karakteranimaties, opschriften, dialogen, geluidseffecten en een geweldige soundtrack.
Mijn tip: stel de stemacteurs in op Japans. Er is niets cooler dan Captain America in het Japans te horen schreeuwen.

Hoewel er meer in de verhaalmodus had gezeten, ben ik over het algemeen tevreden. Ondanks het repetitieve en uiteindelijk onbelangrijke raamverhaal zorgen de afzonderlijke afleveringen dankzij sterke karakter-momenten (Deadpool ftw) voor vermaak.
"Marvel Tōkon: Fighting Souls" heeft met zijn frisse presentatie bovendien mijn enthousiasme voor het Marvel-universum opnieuw aangewakkerd. En dat wil wat zeggen. Ik ben al lang uit het MCU gestapt en afgezien van de "Spider-Man"-games had ik de afgelopen jaren nauwelijks contactpunten met Marvel.
En nu? Nu wil ik het liefst een eigen "Ghost Rider"-, "Blade"-, "Doctor Doom"- en "Iron Man"-spel hebben. Ik wil meer over deze werelden te weten komen. Strips kopen, films inhalen. En dat is het grootste compliment dat ik "Marvel Tōkon: Fighting Souls" kan geven.

"Marvel Tōkon: Fighting Souls" is verkrijgbaar voor PS5 en PC. Het spel is mij door Sony ter beschikking gesteld voor testdoeleinden voor de PS5 (Pro).
Conclusie
Geslaagd vechtspel voor Marvel-fans - ondanks onbenut potentieel en technische zwakheden
"Marvel Tōkon: Fighting Souls" heeft me te pakken gekregen. En dat, hoewel ik een fighting-game-noob ben en nauwelijks nog raakvlakken heb met Marvel. De game is een audiovisuele krachtpatser en overtuigt met frisse herinterpretaties van iconische Marvel-personages in anime-stijl. Bijzondere lof verdient ook de krachtige haptische feedback, die de chaotische gevechten voelbaar maakt.
Het vechtsysteem is toegankelijk, maar moeilijk te beheersen en de karakterkeuze overtuigt met veel speelse afwisseling. Online loopt nog niet alles soepel. De experimentele "Arcadia Rumble"-modus is een totale mislukking en bij de in principe leuke verhaalmodus had met een creatievere verhaallijn meer ingezeten.
Toch klopt het totaalpakket. Marvel- en fighting-game-fans kunnen zonder aarzelen toeslaan en vechten. En wie weet. Als je liefde voor Marvel inmiddels is uitgedoofd, zou "Marvel Tōkon: Fighting Souls" die opnieuw kunnen aanwakkeren.
Pro
- prachtige cel-shaded graphics met anime-invloeden
- makkelijk te leren, moeilijk te beheersen - zo hoort een beat 'em up te zijn
- sensationeel goede haptische feedback
- geslaagde karakterselectie met unieke vechters
Contra
- Arcadia Rumble-modus is een onspeelbare ramp
- De verhaalmodus is mooi uitgevoerd, maar repetitief
- enkele technische mankementen

Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.
Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.
Alles tonen

