"Marvel Tōkon: Fighting Souls": een prachtige vechtgame met Marvel-personages in anime-stijl

Domagoj Belancic

11-8-2026

Vertaling: machinaal vertaald

"Marvel Tōkon: Fighting Souls" is een uitstekende beat 'em up met toegankelijke spelmechanieken, flitsende anime-graphics en chaotische 4v4-gevechten. Helaas kampt het PlayStation-spel ook met technische problemen en onbenut potentieel.

Ik kan niet meer.

Mijn linkerduim is pijnlijk van de D-pad, mijn rechterhand verkrampt en mijn rug doet pijn van de gespannen zithouding. Maar ik kan mijn sessie met «Marvel Tōkon: Fighting Souls» niet met een nederlaag beëindigen.

Er moet nog één overwinning in zitten, verdomme. Koste wat het kost.

«Marvel Tōkon: Fighting Souls» is verslavend. Zodra je gewend bent aan de diepgaande spelmechanieken, word je snel meegezogen in een stroom van zenuwslopende wedstrijden. De kleurrijke anime-stijl en de spectaculair in scène gezette gevechten versterken dit effect nog eens extra.

Perfect is het nieuwste vechtspel van de Japanse cultstudio Arc System Works («Guilty Gear», «Blaz Blue», «Dragon Ball FighterZ») echter niet.

Vier tegen vier

Arc System Works staat bekend om snelle, technisch uitdagende vechtspellen met complexe vechtsystemen en combo's. Ook «Marvel Tōkon: Fighting Souls» slaat die weg in.

Voor complete nieuwkomers kan de start in de kleurrijke wereld van vechtspellen, ondanks een uitgebreide tutorial en diverse trainingsopties, overweldigend lijken. Maar volhouden loont: ook met weinig ervaring in vechtspellen kun je met «Marvel Tōkon: Fighting Souls» enorm veel plezier beleven.

De basisbesturing met light-, medium- en heavy-attacks heb je snel onder de knie. Diverse blokkeer- en tegenaanvalmogelijkheden stellen me in staat om met perfecte timing op te treden tegen chaotische button-mashers en ze te straffen.

Elk personage beschikt over zogenaamde «Uniques» – aanvallende moves, verdedigingsopties of tijdelijke buffs die alleen dat personage kan gebruiken. Daarnaast zijn er de «Skills»: krachtige aanvallen waarmee ik veel schade aanricht of grote afstanden tot de tegenstander overbrug.

Nog krachtiger zijn de «Super-Skills» en «Ultimate-Skills» – aanvallen met spectaculair in scène gezette tussenfilmpjes en een enorm vernietigingspotentieel. Om deze te gebruiken, heb ik energie nodig in mijn Skill-meter, die ik onderaan het scherm zie. De meter vul ik door treffers te landen of te incasseren.

Wanneer ik mijn Super- en Ultimate-Skills inzet, is strategisch essentieel. Spaar ik mijn energie voor later om de tegenstander de beslissende knock-out toe te brengen? Of ga ik all-in en mishandel ik de vijand zodra ik genoeg energie heb verzameld?

Tot zover, zo begrijpelijk. Nu wordt het spannend – en chaotisch.

«Marvel Tōkon: Fighting Souls» is een tag-fighter. Dat betekent: ik vecht niet met slechts één personage, maar stel een team van vier samen. Met vier speelbare figuren per team waagt Arc System Works zich, in tegenstelling tot andere genre-vertegenwoordigers met teams van twee of drie, aan een nieuw formaat.

Ook ongewoon: terwijl in andere tag-fighters elk personage zijn eigen levensbalk heeft, delen in «Marvel Tōkon: Fighting Souls» alle teamleden dezelfde levensbalk.

Aan het begin van een wedstrijd kan ik slechts één van de vier teamleden inwisselen. Nieuwe leden verdien ik door mijn tegenstander van het ene gevechtsgebied van het level naar het volgende te slaan. Verlies ik een ronde in de best-of-three-wedstrijd, dan geeft het spel me uit medelijden een nieuw lid.

Hoe meer teamleden ik vrijspeel, hoe gekkere dingen ik kan doen: ik verwerk ze in combo's, roep ze op voor zelfstandige aanvallen of gebruik ze om tegenaanvallen uit te voeren. Daarvoor heb ik energie nodig in de «Assemble Gauge».

Sta ik op het punt te verliezen, dan kan ik bovendien de ultieme aanval starten: «Tōkon Assemble». Alle vier de leden vallen aan in een prachtig tussenfilmpje en richten verdomd veel schade aan.

Het is bizar hoe chaotisch de wedstrijden in de latere fasen eruitzien wanneer mijn tegenstander en ik elk paniekerig vier personages oproepen. Nog bizarder is welke ongelooflijke combo's er met normale aanvallen, Uniques, Skills en het wisselen kunnen worden uitgevoerd.

Althans theoretisch. Ik ben nog ver verwijderd van dat vaardigheidsniveau. Als een superieure tegenstander me online met indrukwekkende combo's in elkaar slaat, ben ik niet eens boos. Ik kijk toe, geniet van zijn onmenselijk lijkende kettingreacties – en probeer iets te leren.

Bijzondere lof verdient de haptische feedback, die de besturing ongelooflijk bevredigend maakt. Een passend getril in de DualSense-controller begeleidt elke kleine actie. Soms is de vibratie subtiel, soms scherp en soms zo krachtig dat mijn handen trillen.

Ach, als toch elk PS5-spel deze prachtige controller met zoveel oog voor detail zou gebruiken.

Welke Marvel-personages zijn erbij?

Arc System Works heeft voor de start gekozen voor een mix van gangbare Marvel-supersterren en spannende figuren uit de tweede linie.

De selectie is geslaagd. Elk personage voelt uniek aan, geen enkel speelfiguur lijkt nutteloos of volledig overpowered. Van beginnerspersonages met simpele movesets (zoals Wolverine en Ms. Marvel) tot hoogcomplexe personages met extra meters en meerlaagse aanvallen (bijvoorbeeld Loki en Ghost Rider) is alles aanwezig.

De volgende figuren vind je bij de start (verdeeld in teams):

«Fighting Avengers»

• Captain America
• Iron Man
• Hulk
• Black Panther

«Unbreakable X-Men»

• Storm
• Magik
• Wolverine
• Danger

«Amazing Guardians»

• Spider-Man
• Star-Lord
• Ms. Marvel
• Peni Parker

«Knights of Doom»

• Doctor Doom
• Magneto
• Green Goblin
• Carnage

«Samurai Outriders»

• Ghost Rider
• Blade
• Loki
• Deadpool

Vrij te spelen personage

• The Champion

Bij de personageselectie ben ik niet beperkt tot de vooraf gedefinieerde teams. Ik kan uit alle personages mijn droomteam samenstellen. Naarmate ik meer speel, raak ik bevriend met een ongebruikelijke combinatie.

Iron Man is mijn main. Met zijn afstandsschoten houd ik tegenstanders op afstand. Captain America gooit zijn schild onvoorspelbaar in het rond en drijft mijn tegenstanders tot wanhoop – tenminste, zo stel ik me dat voor. Doctor Doom is gewoon cool en beschikt met zijn magische schild over een spannende Unique. Magik is het meest complexe personage in mijn team – ze creëert portalen waarmee ik tegenstanders van achteren verras.

Afgezien van de speelbare variëteit heeft Arc System Works ook bij het personageontwerp goed werk geleverd. De bekende Marvel-figuren worden door een knallende anime-optiek opnieuw geïnterpreteerd en voelen ongewoon fris aan. Ook de kleurrijke levels en de geslaagde oorwurm-soundtrack overtuigen met een unieke mix van westerse en Japanse invloeden.

Kortom: «Marvel Tōkon: Fighting Souls» is een audiovisueel feest en valt op met zijn stilistische fusie uit het genre.

Online een paar op je bek – inclusief technische problemen

Wil je je vaardigheden bewijzen, dan biedt «Marvel Tōkon: Fighting Souls» meerdere online opties waarin je tegen Marvel-fans van over de hele wereld kunt strijden.

In de casual-modus speel ik zonder prestatiedruk. De matchmaking is geslaagd. Ik heb nooit het gevoel dat ik tegen absolute psychopaten speel en win ongeveer twee derde van mijn ontmoetingen.

In de ranglijstmodus vecht ik me van brons via zilver, goud, platina, diamant en meester naar de hoogste rang Vibranium. Ook hier: althans theoretisch. Het niveau is in vergelijking met de casual-modus aanzienlijk hoger. Ik zou al blij zijn als ik op een dag de bronzen rang verlaat.

Helaas komt het steeds weer voor dat ik zowel in ranked- als in casual-wedstrijden met technische problemen op mijn PS5 Pro word geconfronteerd. De twee ergste tot nu toe: een gevecht dat letterlijk in slow motion verloopt, en een wedstrijd waarbij de levensbalken verdwijnen en de personages zwarte silhouetten worden. Gaaf.

Ik vermoed dat de technische mankementen te maken hebben met de cross-play-functie. PC-spelers klagen sinds de lancering over talrijke technische problemen. Momenteel heeft het spel een «Mixed»-beoordeling met slechts 45 procent positieve stemmen op Steam.

Gelukkig: Arc System Works belooft beterschap en heeft al een patch uitgebracht die veel van deze PC-problemen (en daarmee ook PS5-problemen in het online-gedeelte) moet verhelpen.

Ongeacht de gekozen modus moet ik soms erg lang wachten voordat ik aan een tegenstander word gekoppeld. Deze vervelende omstandigheid kan ik omzeilen door een open lobby te betreden.

In deze modus word ik naar een miniatuur-Marvel-wereld getransporteerd en verken ik de omgeving als een schattig chibi-personage. Omdat ik al met veel mensen in een virtuele ruimte ben verbonden, kan ik veel sneller van wedstrijd naar wedstrijd springen – tenminste voor casual-gevechten.

De schattige miniatuurwereld heeft Arc System Works in een andere online-modus verwerkt: «Arcadia Rumble». Die is – ik kan het niet netter formuleren – een onspeelbare ramp die nooit in het spel had mogen komen.

Het idee is eigenlijk cool: ik verken met negen tegenspelers de miniatuurwereld en verzamel vechterszielen (hallo, «Super Smash Bros.»), om me voor een aanstaand gevecht te versterken. De zielen geven me voordelen zoals meer levensenergie, een betere verdediging of sneller ladende Skill-meters. Tijdens het verkennen proberen de tegenspelers me met slagen of verzamelbare wapens uit te schakelen.

Na de verkenning volgt een klassiek 4v4-gevecht. Daarna herhaalt het proces zich totdat er aan het einde een winnaar vaststaat. Het probleem: de besturing tijdens het verkennen is onnauwkeurig, de verzamelbare wapens zijn een ongebalanceerde ramp en het spel hapert constant. Zo verworden de gevechten in de miniatuurwereld tot puur geluksspel.

Story-modus: Cool, maar...

Ook voor solo-spelers is er genoeg te doen. Naast de uitgebreide trainingsmodus kan ik mijn skills in twee arcade-modi aanscherpen. In «All Star Arena» vecht ik me door verschillende parcoursen, terwijl ik in «Overleven» zoveel mogelijk gevechten achter elkaar bestrijd.

Toegegeven, veel meer dan verheerlijkt routineklusjes zijn de modi niet. Het vooruitzicht op steeds uitdagendere uitdagingen, evenals de vrij te spelen inhoud, hebben me tijdens mijn test toch bij de les gehouden.

Het onbetwiste hoogtepunt zijn echter de vijf singleplayer-campagnes – één per Marvel-team. Elk verhaalpad bestaat uit tien hoofdstukken en duurt ongeveer een uur – afhankelijk van hoe onhandig ik me in de gevechten gedraag.

Jammer alleen dat het spel steeds weer hetzelfde kaderverhaal vertelt. De teams worden door de onheilspellende «Champion» uitgenodigd voor een wedstrijd. Het beste team mag tegen hem strijden. Wint de Champion, dan vernietigt hij de aarde. Hier had ik wat meer creativiteit gewenst.

De story-modus wordt verteld met prachtige anime-tussenfilmpjes en geanimeerde strip-panelen. De pagina's bouwen zich stap voor stap op, begeleid door kleine personage-animaties, teksten, dialogen, geluidseffecten en een geweldige soundtrack.

Mijn tip: zet de taalinstelling op Japans. Er is niets coolers dan Captain America in het Japans te horen schreeuwen.

Ook al had er in de story-modus meer ingezeten, ik ben over het algemeen tevreden. Ondanks het repetitieve en uiteindelijk onbeduidende kaderverhaal zorgen de afzonderlijke afleveringen dankzij sterke personagemomenten (Deadpool ftw) voor entertainment.

«Marvel Tōkon: Fighting Souls» heeft er met zijn frisse presentatie bovendien voor gezorgd dat mijn enthousiasme voor het Marvel-universum opnieuw is aangewakkerd. En dat wil wat zeggen. Bij het MCU ben ik al lang afgehaakt en afgezien van de «Spider-Man»-games had ik de afgelopen jaren nauwelijks raakvlakken met Marvel.

En nu? Nu wil ik het liefst een eigen «Ghost Rider»-, «Blade»-, «Doctor Doom»- en «Iron Man»-spel hebben. Ik wil meer over deze werelden weten. Strips kopen, films inhalen. En dat is het grootste compliment dat ik «Marvel Tōkon: Fighting Souls» kan geven.

«Marvel Tōkon: Fighting Souls» is verkrijgbaar voor PS5 en PC. Het spel werd mij voor testdoeleinden door Sony ter beschikking gesteld voor de PS5 (Pro).

Conclusie

Geslaagd vechtspel voor Marvel-fans - ondanks onbenut potentieel en technische zwakheden

"Marvel Tōkon: Fighting Souls" heeft me te pakken gekregen. En dat, hoewel ik een fighting-game-noob ben en nauwelijks nog raakvlakken heb met Marvel. De game is een audiovisuele krachtpatser en overtuigt met frisse herinterpretaties van iconische Marvel-personages in anime-stijl. Bijzondere lof verdient ook de krachtige haptische feedback, die de chaotische gevechten voelbaar maakt.

Het vechtsysteem is toegankelijk, maar moeilijk te beheersen en de karakterkeuze overtuigt met veel speelse afwisseling. Online loopt nog niet alles soepel. De experimentele "Arcadia Rumble"-modus is een totale mislukking en bij de in principe leuke verhaalmodus had met een creatievere verhaallijn meer ingezeten.

Toch klopt het totaalpakket. Marvel- en fighting-game-fans kunnen zonder aarzelen toeslaan en vechten. En wie weet. Als je liefde voor Marvel inmiddels is uitgedoofd, zou "Marvel Tōkon: Fighting Souls" die opnieuw kunnen aanwakkeren.

Pro

• prachtige cel-shaded graphics met anime-invloeden
• makkelijk te leren, moeilijk te beheersen - zo hoort een beat 'em up te zijn
• sensationeel goede haptische feedback
• geslaagde karakterselectie met unieke vechters

Contra

• Arcadia Rumble-modus is een onspeelbare ramp
• De verhaalmodus is mooi uitgevoerd, maar repetitief
• enkele technische mankementen

Game

EUR112,84

Sony MARVEL Tōkon: Fighting Souls

PS5, DE, FR, IT

1

Domagoj Belancic

Senior Editor

Domagoj.Belancic@digitecgalaxus.ch

Mijn liefde voor videospelletjes ontstond op vijfjarige leeftijd met de originele Gameboy en is in de loop der jaren met sprongen gegroeid.

---

Review

Welke films, series, boeken, spellen of bordspellen zijn echt goed? Aanbevelingen uit eigen ervaring.

Alles tonen