Een dwergenbeeldje dat herinneringen oproept, liefdevol vormgegeven verzamelobjecten en een flinke dosis nostalgie: de Collector's Edition van 'World of Warcraft: Forever' maakt me enthousiast. Alleen op één punt is Blizzard het verleden vergeten.
Let op: Aan het einde van dit artikel kun je de hier getoonde Collector's Edition van «World of Warcraft: Forever» winnen.
Ik weet niet hoe vaak ik de allereerste cinematic van «World of Warcraft» inmiddels heb gezien. Tientallen keren? Honderden? Geen idee. Maar ik weet nog precies wat ik voelde toen ik voor het eerst die dwergjager zag, die met zijn geweer op een besneeuwde berg stond. Naast hem: zijn trouwe beer. Bruno, zoals ik hem in mijn hoofd op een gegeven moment heb gedoopt.
Vraag me niet waarom. Hij heet voor mij gewoon zo.
Ruim twintig jaar later staan de twee figuren nu op mijn bureau. Niet als pixels op een scherm, maar als een klein, verbazingwekkend gedetailleerd beeldje. Ik kan ze aanraken, draaien, vanuit elke hoek bekijken. En terwijl ik dat doe, ben ik in gedachten weer terug op de plek waar mijn liefde voor Azeroth ooit begon.
Dat is precies wat een goede Collector's Edition voor mij inhoudt. Het verkoopt me niet zomaar een paar leuke voorwerpen. Het herinnert me eraan waarom ik überhaupt van dit spel houd. En Blizzard? Die heeft dat met de Collector's Edition van «World of Warcraft: Forever» verbazingwekkend goed begrepen. Tenminste, bijna.
De verpakking alleen al mag er wezen. Een grote, rijkelijk versierde doos die met zijn gouden ornamenten en het iconische Warcraft-design direct herinneringen oproept aan eerdere verzameledities. Het geheel oogt minder als een gewone spelverpakking en meer als een kleine schatkist uit Azeroth.
Daarin wacht het eigenlijke pronkstuk: een ongeveer 19 centimeter groot standbeeld van de legendarische dwergjager en zijn beer.
Wie aan de oorspronkelijke intro van «World of Warcraft» denkt, herkent de twee direct. De dwerg, het geweer, de machtige beer – het is een van de eerste beelden waarmee Blizzard ons destijds zijn nieuwe fantasiewereld voorstelde. Lang voordat we zelf voor het eerst door de bossen van Elwynn dwaalden of in Dun Morogh tegen wolven vochten.
Dat Blizzard uitgerekend dit motief voor de Collector's Edition heeft gekozen, is daarom een schot in de roos. «WoW: Forever» wil immers niet zomaar een volgend hoofdstuk van «World of Warcraft» zijn, maar ook herinneren aan het gevoel dat ons destijds voor het eerst naar Azeroth trok.
En het standbeeld zelf? Dat is echt prachtig geworden.
De vacht van de beer, de plooien in de kleding van de dwerg, zijn lange baard, de kleine versieringen op het harnas: overal ontdek ik nieuwe details. Daarbij komt het bronskleurige oppervlak, dat het geheel bijna iets geeft van een oud, eerbiedwaardig beeldhouwwerk.
Voor mij is het het hart van de hele editie. Sterker nog: ik zou durven beweren dat de doos voor diehard «WoW»-fans alleen al vanwege dit standbeeld bijna de moeite waard is.
Natuurlijk zit er meer in de doos. Twee verzamelspeldjes bijvoorbeeld, een Azeroth-kompas en het embleem van het nieuwe Skyborne-ras. Eigenlijk kleinigheidjes, maar wel van het soort dat ik graag in mijn handen houd. Ze hebben een prettig gewicht, glanzen mooi en zijn netjes afgewerkt. Geen goedkope plastic rommel, zoals je die helaas ook in dure verzameledities steeds weer tegenkomt.
Vooral de twee kunstdrukken met landschapsmotieven uit «WoW: Forever» bevallen me erg goed. Ze worden al geleverd in stevige, zwarte presentatielijsten, klaar voor de plank of de muur. Een echt artbook, zoals vroeger gebruikelijk was bij de Collector's Editions, had ik er desondanks graag bij gehad. Aan de andere kant: hoe vaak blader ik eigenlijk nog door mijn oude artbooks? Precies. De twee afbeeldingen daarentegen zou ik elke dag kunnen bekijken.
Dan is er nog een mooi bedrukt notitieboek, waar ik persoonlijk weinig mee kan, en een muismat die voor mijn smaak wat klein en donker is uitgevallen. Maar goed, dat is zeuren op hoog niveau. Over het geheel genomen heeft Blizzard hier echt mooie verzamelobjecten samengesteld die ik graag bewaar en tentoonstel.
Bij al het enthousiasme is er echter iets dat ik mis: een echte spelverpakking.
Yep. Goed gelezen. Een spelverpakking. Want hoe prachtig de Collector's Edition ook is, het eigenlijke spel zit er alleen als downloadcode op een klein kaartje in. Geen dvd, geen klassiek speldoosje, niets.
Ja, ik weet het. «World of Warcraft» is een online rollenspel. Een schijfje zou tegenwoordig nauwelijks meer dan decoratie zijn, zeker omdat ik sowieso gigabytes aan updates moet downloaden. En toch: herinneren jullie je de oorspronkelijke «World of Warcraft»-doos uit 2004 nog? De uitklapbare cover met de nachtelf en de dwerg, waarachter nog meer beelden uit Azeroth verborgen zaten? De vele cd's die je tijdens de installatie constant moest wisselen?
Oké, dat gedoe met de cd's mis ik niet per se. Maar dat gevoel om al bij het uitpakken een klein stukje van die wereld te ontdekken waarin je op het punt stond te duiken? Verdomme, dat mis ik.
Juist «WoW: Forever», dat zo erg leeft van de nostalgie van het oorspronkelijke spel, had die herinnering prachtig kunnen oppakken. Hoe mooi zou een kleine replica van de originele verpakking zijn geweest? Met de oude klapcover, wat artwork en voor mijn part gewoon de downloadcode erin. Ik had niet eens een schijfje nodig gehad. Alleen dat ene stukje verleden dat ik weer in mijn handen had kunnen houden.
In plaats daarvan is er een kaartje. Functioneel, praktisch, eigentijds. En op de een of andere manier ook verdomd saai. Natuurlijk ben ik een oude nostalgicus die nog steeds geniet van kartonnen dozen, terwijl de gamewereld allang digitaal is geworden. Misschien wel. Maar als er één plek is waar dergelijke herinneringen nog ruimte zouden moeten hebben, dan is het wel in een Collector's Edition van het spel dat ons uitdrukkelijk terug wil voeren naar de begintijd van «World of Warcraft».
Blizzard heeft met de dwergjager en zijn beer bewezen hoe mooi dat kan werken. Jammer dat uitgerekend bij de verpakking van het spel zelf de nostalgie ophoudt.
Ongeveer 140 frank vraagt Blizzard voor de Collector's Edition, afhankelijk van de wisselkoers. Klinkt in eerste instantie als veel geld. Maar naast de fysieke verzamelobjecten zijn er ook volop digitale extra's: «WoW: Forever», «Warcraft III: Reforged» inclusief «Forsaken Kingdom» en 30 dagen WoW-speeltijd. Daarbij komen exclusieve rijdieren, huisdieren, transmog-sets en andere cosmetische extra's.
Vooral wie zowel «WoW: Forever» als het moderne «World of Warcraft» speelt, krijgt daarmee heel wat geboden.
Natuurlijk is de waarde van dergelijke extra's moeilijk in geld uit te drukken. Wat voor de een totaal onbelangrijk is, is voor diehard fans een gewild verzamelobject. Daarbij komt het gedetailleerde dwergenstandbeeld, dat ook los geen goedkoop pleziertje zou zijn. Al met al vind ik de 140 frank daarom redelijk fair.
Zou ik de editie aan iedereen aanraden? Nee. Wie gewoon «WoW: Forever» wil spelen, heeft hem niet nodig. Daarvoor volstaat een lopend WoW-abonnement, zeker omdat de digitale bonussen ook los of als pakket bij te kopen zijn.
Wie daarentegen al jaren door Azeroth dwaalt en plezier beleeft aan fysieke verzamelobjecten, zal met de doos behoorlijk gelukkig zijn. Ik in ieder geval wel. Ondanks het ontbreken van de spelverpakking. Want het mooiste extraatje van deze Collector's Edition is voor mij iets dat sowieso niet in franken uit te drukken valt: nostalgie.
De Collector's Edition van «World of Warcraft: Forever» werd mij door Blizzard ter beschikking gesteld. Voor de unboxing heb ik de doos, die hier verloot wordt, geopend.
Om te winnen, beantwoord de volgende vraag: hoe vaak kun je het woord "Forever" lezen op de afbeeldingen in dit bericht? Het is voldoende als het woord slechts gedeeltelijk zichtbaar is. De deadline voor inzending is vrijdag 6 november om 15:00 uur. De winnaar wordt per e-mail op de hoogte gesteld. Veel succes met tellen en meedoen!
Ik schrijf over technologie alsof het cinema is – en over films alsof ze echt zijn. Tussen bits en blockbusters zoek ik naar de verhalen die gevoelens oproepen, niet alleen klikken. En ja – soms luister ik naar filmmuziek harder dan goed voor me is.
Dit is een subjectieve mening van de redactie. Het weerspiegelt niet noodzakelijkerwijs het standpunt van het bedrijf.
Alles tonen
